{"id":146996,"date":"2026-04-27T15:53:06","date_gmt":"2026-04-27T15:53:06","guid":{"rendered":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/ik-was-supergeil-toen-ik-mijn-vroege-werk-maakte-loie-hollowells-abstracte-schilderijen-van-borsten-en-vaginas-kunst\/"},"modified":"2026-04-27T15:53:06","modified_gmt":"2026-04-27T15:53:06","slug":"ik-was-supergeil-toen-ik-mijn-vroege-werk-maakte-loie-hollowells-abstracte-schilderijen-van-borsten-en-vaginas-kunst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/ik-was-supergeil-toen-ik-mijn-vroege-werk-maakte-loie-hollowells-abstracte-schilderijen-van-borsten-en-vaginas-kunst\/","title":{"rendered":"‘Ik was supergeil toen ik mijn vroege werk maakte’: Loie Hollowell’s abstracte schilderijen van borsten en vagina’s | Kunst"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

‘I<\/span>Het is magisch”, zegt Loie Hollowell. “Het is zo’n goede timing!” De kunstenaar verwijst via Zoom vanuit haar studio in Queens, New York naar de Artemis II-maanmissie. Toen ze haar nieuwste schilderijenserie Overview Effect noemde, naar de term die astronauten gebruiken om de ervaring te beschrijven van het zien van de aarde vanuit de ruimte en de diepe gevoelens van ontzag en onderlinge verbondenheid die het teweegbrengt, wist ze niet dat ze zou samenvallen met deze ruimte-odyssee. Maar het verbaast haar niet dat iemand de aarde voor een tijdje wil verlaten. “We hebben hier zoveel problemen”, zegt ze.<\/p>\n

Overzicht Effect, momenteel in de Pace Gallery in Londen, toont grootschalige doeken die dubbele concave en convexe gebeeldhouwde cirkels combineren. Als je de doeken verticaal dubbelvouwt, passen de helften perfect in elkaar. De werken, die naar buiten uitstralen in ringen van glorieuze kleuren die zowel levendig als rustgevend zijn, zijn een voortzetting van eerdere werken waarin de nadruk ligt op zwangerschap en geboorte door middel van abstractie. Haar Split Orb-schilderijen en de serie Dilation Stage-pasteltekeningen reageerden op de moeilijke geboorte van haar zoon in een ziekenhuis in New York. Overzicht Effect is het resultaat van de gemakkelijkere aankomst van haar dochter: een ‘kosmische’ thuisbevalling die ze veel krachtiger vond.<\/p>\n

<\/svg><\/span>Hollowell schildert een werk uit de serie Overview Effect.<\/span> Foto: Melissa Goodwin\/\u00a9 Loie Hollowell, met dank aan Pace Gallery<\/figcaption><\/figure>\n

Het werk dat voortkwam uit de eerste geboorte, zegt ze, was meer schematisch, zoals een zelfportret: “Ik ben het van buitenaf, kijkend naar een zwanger lichaam. De tweede was meer intern. Ik was veel meer aanwezig.” Hollowell is \u201ceen sciencefiction-nerd\u201d, dus het is geen verrassing dat ze de ruimte in keek om de uittredingservaring vast te leggen die ze tijdens die tweede bevalling had.<\/p>\n

“Toen ik aan het bevallen was, was er een moment tussen de wee\u00ebn waar de pijn zo diep en allesomvattend was dat ik waarschijnlijk flauw zou vallen. Ik kwam een \u200b\u200bbeetje boven (mijzelf). Omdat ik rechtop zat, kon ik naar beneden kijken en het hoofd van mijn dochter naar buiten zien komen. En op de een of andere manier was het zicht van bovenaf ook mijn hoofd.”<\/p>\n

Vandaar de dubbele cirkels van haar composities, zo abstract dat je niet zou weten wat ze vertegenwoordigen als je de grondgedachte niet kende. Ga naar beneden en haar meer lichamelijke (en ja, genitale) pastelwerken helpen je de denkprocessen van de kunstenaar te volgen. De basis is diep en lichamelijk: abortus, conceptie, zwangerschap, geboorte, borstvoeding.<\/p>\n

Hollowell werd geboren in 1983 en groeide op in Woodland, Californi\u00eb. Haar vader, een schilder, werkte en haar moeder, een naaister en cartoonist, bleef thuis bij de kinderen. “Mijn moeder had vier kinderen en ze zei zoiets van: ‘Oh, ik heb ze eruit gehaald. Ga ze eruit halen!'”, zegt Hollowell. “En toen gaf ze ons allemaal borstvoeding tot we vijf of zes waren. Ze liet het heel gemakkelijk klinken. En het is gewoon niet gemakkelijk. Het is zo moeilijk.”<\/p>\n

<\/svg><\/span>Teleurstelling, 2022.<\/span> Foto: Melissa Goodwin\/Loie Hollowell, met dank aan Pace Gallery<\/figcaption><\/figure>\n

Misschien is het een vorm van overleven om alleen de goede delen te onthouden, zeg ik. Hollowell lacht. “Ik kijk terug en denk: ik zie de tekenen van de onderdrukte ziel!”<\/p>\n

Naast de grote Amerikaanse modernisten, waaronder O’Keeffe, houdt Hollowell van Louise Bourgeois en noemt de geboorteschilderijen van Luchita Hurtado een grote invloed. Voor inspiratie keek ze echter niet alleen naar andere beeldende kunstenaars. Instagram-foto’s van thuisbevallingen kwamen ook in haar praktijk terecht, net als het bevallingsboek van Ina May Gaskin dat ze tijdens de zwangerschap las. Ze maakt het open en laat me een van de foto’s zien die erin staan. “Het is grappig omdat alle foto’s nogal symmetrisch zijn, weet je, er zijn benen gespreid, een vagina in het midden. En dat was het soort compositorische structuur dat ik al aan het doen was.”<\/p>\n

<\/svg><\/span>Loie Hollowell: ‘Ik kan nu opener spreken.’<\/span> Foto: Zach Hilty\/BFA.com\/Shutterstock<\/figcaption><\/figure>\n

Ik noem de vrouwonvriendelijke hooghartigheid jegens artiesten als O’Keeffe, of de feministen uit de jaren zeventig: het idee dat ze allemaal alleen maar geobsedeerd zijn door hun eigen vagina’s. Er bestaat een idee (naar mijn mening een patriarchaal idee) dat grote abstracte kunstenaars het lichaam zouden moeten overstijgen, dus ik vraag me af of ze een druk voelde om de meer lichamelijke onderbouwing verborgen te houden, of \u2018uit het persbericht te houden\u2019, zoals ze het stelt. “Nu mensen, vooral mannelijke verzamelaars, zich meer op hun gemak voelen bij het maken van mijn beelden, kan ik openlijker spreken over wat de invloeden op mijn praktijk zijn of wat mijn inspiratiebronnen zijn”, zegt ze. “Toen ik voor het eerst begon met exposeren, had ik het er niet over dat de werken, waarvan sommige op de tentoonstelling in Londen staan, be\u00efnvloed waren door een abortus die ik had gehad. Maar door de jaren heen, vooral met de hulp van vrouwelijke curatoren, die mij naar museumtentoonstellingen hebben gestuurd, heb ik die originele inspiratie kunnen benadrukken.”<\/p>\n

De spanning tussen abstract en figuratief is iets waar Hollowell nog steeds mee worstelt. Hoe kunnen we deze twee \u2018vermengen\u2019, vooral als \u2018abstractie verkoopt\u2019? “Nu de kunstmarkt is zoals die is, raken we echt in een hokje terecht en is het moeilijk om daar uit te breken”, zegt ze. Naast haar pasteltekeningen, die duidelijker vulva’s en borsten voorstellen en mooie titels hebben als Happy Vagina, Boob Wheel en The Let Down, maakt Hollowell ook lichaamsafgietsels en werkt ze samen met haar kinderen aan enkele schilderijen. Deze werken zouden ooit gedoemd zijn geweest om minder serieus te worden genomen, maar ik ben optimistisch dat de geconstrueerde barri\u00e8re tussen het fysieke en het abstracte waar Hollowell haar hoofd tegen botst, kan worden ontmanteld.<\/p>\n

<\/svg><\/span>‘Wat een goede timing!’ \u2026 Overzichtseffect in blauw met kleine gele Mandorla, 2025.<\/span> Foto: Melissa Goodwin\/\u00a9 Loie Hollowell, met dank aan Pace Gallery<\/figcaption><\/figure>\n

Wordt toch niet alle kunst door lichamen gecre\u00eberd? \u201cAls ik eraan denk om de eerdere werken te maken, was ik supergeil\u201d, zegt ze. “Ik dacht de hele tijd aan seks, en (nu) denk ik niet meer aan seks”, zegt ze over de onderbelichte rol van hormonen bij het maken van beeldende kunst. Nu is het de perimenopauze, dan de menopauze.<\/p>\n

“Ik heb het gevoel dat ik de controle heb, op een manier die ik in het verleden niet heb gevoeld, en dat is zo interessant. De kunst zal weer veranderen. Mijn favoriete artiesten kwamen echt tot bloei toen ze vijftig en zestig waren, en ik begrijp waarom.”<\/p>\n

We praten over de vormveranderende aard van Bourgeois’ praktijk, hoe ze weigerde zich te laten belemmeren door \u00e9\u00e9n definitie van wat het betekende om kunstenaar te zijn. Gelukkig blijven de tijden veranderen. “Ik weet niet of ik dit werk twintig jaar geleden had kunnen maken”, zegt Hollowell. \u201cHet zou echt zeldzaam zijn geweest om dat te kunnen doen en moeder te zijn.\u201d<\/p>\n