\n
Hoe langer de oorlog met Iran duurt en hoe schadelijker de economische gevolgen ervan zijn, des te beter af is de wereldeconomie op de lange termijn.\n <\/p>\n
\n
Het is een moeilijk in te schatten mogelijkheid, vooral gezien het grote aantal menselijke slachtoffers van de oorlog. Oorlog is lelijk, wreed en zeer pijnlijk, en de economische schade hiervan heeft miljarden mensen over de hele wereld pijn gedaan \u2013 velen van hen op verwoestende manieren.\n <\/p>\n
\n
Niettemin zou de wereld een aantal fundamentele en noodzakelijke veranderingen kunnen ondergaan als gevolg van de verwoesting van de oorlog. Het is vrijwel zeker dat het zijn energievoorzieningsketen als gevolg daarvan zal verharden en diversifi\u00ebren, waardoor wordt voorkomen dat een enkele 37 mijl brede waterweg een knelpunt voor de wereldeconomie wordt en Iran in staat wordt gesteld de mondiale oliemarkt af te sluiten. En hoe harder de economie valt, hoe groter de prikkel om de noodzakelijke veranderingen door te voeren.\n <\/p>\n
\n
De OPEC kan ook kleiner of ontmanteld zijn, waardoor de olie- en gasprijzen mogelijk dalen. De energievoorzieningsketen zou steviger kunnen zijn, met pijpleidingen die de Straat van Hormuz helemaal omzeilen. En de wereld zou haar verschuiving naar hernieuwbare energiebronnen kunnen versnellen, waardoor de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zou afnemen.\n <\/p>\n
\n
Het is helemaal niet duidelijk welke overeenkomst \u2013 als die er al is \u2013 kan worden bereikt om de oorlog te be\u00ebindigen. Iran zal wellicht niet zo verzwakt zijn als de Verenigde Staten of Isra\u00ebl hopen. Het zou terrorisme kunnen blijven financieren en de levens en bestaansmiddelen van zijn vijanden kunnen bedreigen.\n <\/p>\n
\n
Economen en militaire experts zijn het er echter over eens dat er op de lange termijn iets goeds uit de zeer impopulaire oorlog zou kunnen voortkomen.\n <\/p>\n
\n
De oorlog heeft aanzienlijke structurele tekortkomingen in de mondiale energievoorzieningsketen blootgelegd \u2013 een complex, verweven systeem dat redundantie en effici\u00ebntie in evenwicht houdt. Het feit dat Iran zo gemakkelijk de toegang van de wereld tot een vijfde van de mondiale olieproductie zou kunnen afsnijden met enkele mijnen, ge\u00efmproviseerde drones en speedboten, zal een serieuze afrekening vereisen \u2013 en permanente veranderingen.\n <\/p>\n
\n
De meest waarschijnlijke uitkomst is dat het Midden-Oosten olie- en gaspijpleidingen zal bouwen die door Saoedi-Arabi\u00eb en de Verenigde Arabische Emiraten lopen om de zeestraat helemaal te omzeilen.\n <\/p>\n
\n
\u201cLanden zijn niet dom: ze gaan pijpleidingen ontwikkelen en de capaciteit enorm vergroten\u201d, zegt Jay Hatfield van Infrastructure Capital Advisors. “Niemand zal zijn hele toekomst opnieuw op het spel zetten in de Straat van Hormuz. Dat is een enorm positief punt.”\n <\/p>\n
\n
Dat zou betekenen dat de energievoorziening op de lange termijn veiliger \u2013 en goedkoper \u2013 zou kunnen zijn. De wereld heeft betaald voor de hoge verzekeringskosten die zijn ingebouwd in het vervoer door controversi\u00eble wateren.\n <\/p>\n
\n
\u201cDat zou zonder deze oorlog misschien niet gebeurd zijn\u201d, zegt Ross Mayfield, investeringsstrateeg bij Baird. \u201cVaak zijn er schokken of onverwachte exogene gebeurtenissen nodig om te versterken dat er dingen moeten veranderen.\u201d\n <\/p>\n
\n
Alleen al dit decennium hebben we deze verschuivingen meerdere keren gezien. Na de pandemie braken de toeleveringsketens van de wereldproductie, waarna ze aanzienlijk werden versterkt. De Russische oorlog met Oekra\u00efne veranderde de manier waarop Europa aan zijn aardgas kwam. De tarieven van president Donald Trump resulteerden in enorme verschuivingen in de inkoop van grondstoffen.\n <\/p>\n
![\"Benzineprijzen](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-2274506889a.JPG?c=original&q=w_860,c_fill\")
<\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
Veerkracht in de energievoorzieningsketen kan niet op een beter moment komen: de mondiale vraag naar energie is onverzadigbaar geworden. Technologiebedrijven bouwen in razend tempo energievretende AI-datacenters.\n <\/p>\n
\n
Als de wereld zich afkeert van de energie uit het Midden-Oosten, zouden de Verenigde Staten goed gepositioneerd kunnen zijn om te helpen: aardgas blijft de grootste energiebron voor de elektriciteitsproductie, en Amerika zwemt erin, met toegenomen exportmogelijkheden.\n <\/p>\n
\n
\u201cDit zou heel goed een goede zaak kunnen zijn \u2013 ondanks de tijdelijke economische ontwrichting \u2013 als aan de andere kant de vrijheid van scheepvaart wordt hersteld, olie, aardgas en destillaten vrij kunnen stromen en het kartel instort\u201d, zegt Joe Brusuelas, hoofdeconoom van de VS bij RSM. \u201cDat zijn dingen die je meestal pas tien tot twintig jaar later ziet; in de mist van oorlog wordt het vaak wazig.\u201d\n <\/p>\n
\n
Sommige economische veranderingen zijn al aan het consolideren.\n <\/p>\n
\n
De OPEC \u2013 Amerika’s belangrijkste concurrent op het gebied van fossiele brandstoffen \u2013 begint te wankelen. De Verenigde Arabische Emiraten, het op \u00e9\u00e9n na grootste olieproducerende lid van de OPEC, zeiden dat zij het kartel zouden verlaten, waardoor het vermogen van de OPEC om productiequota vast te stellen die de prijzen hoog houden, zou worden verzwakt.\n <\/p>\n
\n
\u201cHet diversifi\u00ebren van de productie, weg van de OPEC en naar betrouwbaardere leveranciers \u2013 met name de Verenigde Staten \u2013 zou de mondiale energiezekerheid moeten verbeteren en de prijzen op termijn moeten helpen stabiliseren\u201d, zegt Rob Thummel, senior portefeuillemanager bij Tortoise Capital.\n <\/p>\n
\n
![\"Schepen](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/2026-05-06t095330z-1611700354-rc2k3layaexj-rtrmadp-3-iran-crisis-oman-hormuza.JPG?c=original&q=w_1093,c_fill\")
<\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n