studie uit 2015<\/a> die een schorpioen in Canada beschreef.\n <\/p>\n\n
Dat wezen, Eramoscorpius brucensis, had een sleutelkenmerk dat voor Howard en zijn collega’s de verteller was. Het borstbeen, de plaat aan de onderkant van de schorpioen tussen de basis van zijn poten, was lang en driehoekig en had een groef in het midden, net als het borstbeen van P. gigas, zei Howard.\n <\/p>\n
\n
“Het is precies hetzelfde bij de twee schorpioenen. We kunnen hieruit dus concluderen dat dit twee nauw verwante dieren zijn,” zei hij.\n <\/p>\n
\n
P. gigas leefde in wat bekend staat als de vroege Devoon-periode, toen het leven op aarde nog voornamelijk in het water leefde. De aanwezigheid van zo\u2019n schorpioen in die tijd is volgens Howard dan ook enigszins een verrassing.\n <\/p>\n
\n
“Dat is veel ouder dan we zouden verwachten als we gigantische geleedpotigen zouden vinden,” zei hij. Schorpioenen en andere gigantische geleedpotigen, inclusief vroege versies van libellen en duizendpoten, leefden zo’n 50 miljoen jaar later, legde Howard uit. Oerwouden en bomen cre\u00eberden in die tijd een toestroom van zuurstof die het gigantische leven op aarde mogelijk maakte, zei hij.\n <\/p>\n
\n
Maar tijdens het vroege Devoon, toen er niet veel zuurstof was, “zijn de grenzen tussen wat een landlevend dier is en wat een waterdier is veel vager”, zei Howard.\n <\/p>\n
\n
Afgezien van zijn gigantische formaat, P. gigas <\/em>was een wezen waarvan de benen, klauwen en kop bedekt waren met ruwe bultjes, een karakteristieke eigenschap van schorpioenen, volgens wetenschappers. Hoewel er geen ogen bewaard zijn gebleven in de fossiele monsters van het museum, denken de auteurs van het onderzoek dat P. gigas, net als moderne schorpioenen, ook ogen op de voorkant van zijn hoofd had.\n <\/p>\n\n
\n
\n
Met name P. gigas had waarschijnlijk een tang van ongeveer 16 centimeter lang, ongeveer de lengte van een dollarbiljet. “Het is vier keer zo lang als een moderne, grote schorpioen”, zei Bicknell van Flinders University. Ter vergelijking: de gigantische bosschorpioen, die wordt beschouwd als de grootste moderne schorpioensoort, is gewoonlijk tussen de 10 en 13 centimeter lang.\n <\/p>\n
\n
Het lijkt erop dat de schorpioen ook flapachtige structuren op zijn buik heeft gehad, laterale epimera genaamd. \u2018Geen enkele andere schorpioen heeft die, voor zover wij weten,\u2019 zei Howard. Wetenschappers associ\u00ebren deze lichaamsdelen meestal met mariene geleedpotigen, zoals degenkrabben. Volgens Howard hebben de flapachtige kenmerken P. gigas mogelijk geholpen bij het zwemmen.\n <\/p>\n
\n
Dankzij het nieuwe werk kon het team ook twee andere geleedpotigen uit dezelfde periode classificeren. Van deze organismen, waarvan er \u00e9\u00e9n waarschijnlijk ook een gigantische schorpioen was, werd niet eerder gedacht dat ze verwant waren aan P. gigas, maar in de huidige studie suggereren de auteurs dat deze andere soorten waarschijnlijk ook P. gigas zijn.\n <\/p>\n
\n Land- of zeedier?
\n
\n
\n
De auteurs hielden ook rekening met enkele gedragingen van het dier. E\u00e9n theorie waarom de schorpioen zo groot werd, is om te voorkomen dat hij wordt opgegeten, als een van de vroegste aardse wezens in zijn soort, aldus het onderzoek.\n <\/p>\n
\n
Die grote omvang zou ook een probleem hebben opgeleverd, aangezien de voedselbronnen op het land allemaal uit kleine wezens bestonden, zoals mijten en andere, veel kleinere spinachtigen. “Iets zo groot als een hond kan toch niet al deze kleine, kleine dingen opeten,” zei Howard. “Ik weet niet hoe het hen zou kunnen vangen.”\n <\/p>\n
\n
Het team veronderstelt in plaats daarvan dat P. gigas een amfibische levensstijl leidde en zich voedde met primitieve kaakloze en gepantserde vissen die in die tijd in de wateren leefden.\n <\/p>\n
\n
Niet iedereen is ervan overtuigd dat P. gigas <\/em>is echter een schorpioen. \u201cHet probleem dat ik heb, en om eerlijk te zijn tegenover de auteurs, zij erkennen dit \u2026 we hebben alleen stukjes en beetjes van het oorspronkelijke dier\u201d, zei Jason Dunlop, wetenschappelijk directeur van de verzameling spinachtigen, duizendpoten en geleedpotigen van stamgroepen in het Natuurhistorisch Museum (Museum f\u00fcr Naturkunde) in Berlijn, in een e-mail aan CNN.\n <\/p>\n\n
Twee belangrijke kenmerken van schorpioenen \u2013 de angel aan het uiteinde van de staart en kamachtige sensorische organen, pectines genaamd, aan de onderkant van schorpioenen \u2013 zijn niet gevonden, zei Dunlop, auteur van het artikel uit 2015 en recensent van de nieuwe studie. “Bij sommige schaaldieren kunnen ook dingen als grote scharen worden gezien,” zei hij.\n <\/p>\n
\n
Howard erkent dat zijn team met een onvolledig exemplaar werkte, maar er is geen reden om aan te nemen dat de staart niet in een steek zou zijn ge\u00ebindigd, zei hij. \u201cAls je een dinosaurusskelet ontdekt en het heeft geen hoofd, dan ga je er niet vanuit dat het geen hoofd had,\u201d zei hij.\n <\/p>\n
\n
Voor Dunlop laat het scepticisme zien hoe moeilijk het kan zijn om met fossielen te werken; exemplaren worden zelden intact opgegraven, zoals afgebeeld in populaire films als \u2018Jurassic Park\u2019. “Echte fossielen zijn vaak kapot, rommelig en onvolledig, en de uitdaging is dan om te interpreteren wat we zien met behulp van het bewijsmateriaal dat we beschikbaar hebben,” zei hij.\n <\/p>\n
\n
Er zijn verschillende implicaties van het werk. \u201cHet vormt de basis voor een nieuwe impuls voor de manier waarop we over dieren uit deze periode denken\u201d, zegt Bicknell. \u201cIk denk dat wat we de komende vijf tot tien jaar kunnen zien een toename is van het aantal nieuwe schorpioenen uit deze periode.\u201d\n <\/p>\n
\n
Het herzien van P. gigas als een schorpioen heeft volgens Dowding ook praktische implicaties.\n <\/p>\n
\n
\u201cVanwege deze herziening zal elke afzonderlijke paleobiologische database zijn informatie moeten bijwerken om deze nieuwe gegevens op te nemen,\u201d zei Dowding, vooral omdat de auteurs hun kennis van P. gigas ook gebruikten om licht te werpen op twee andere organismen.\n <\/p>\n
\n
\u201cDe gevolgen van dit werk kunnen mogelijk het mondiale begrip van de diversiteit van deze groep veranderen.\u201d\n <\/p>\n
\n
Shraddha Chakradhar is een journalist gevestigd in Massachusetts. Haar werk is verschenen in verschillende media, waaronder Science, Nieman Journalism Lab, STAT en Nature Medicine.\n<\/p>\n
\n
Meld u aan voor CNN’s Wonder Theory wetenschappelijke nieuwsbrief<\/a>. Verken het universum met nieuws over fascinerende ontdekkingen, wetenschappelijke ontwikkelingen en meer.\n<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Samenvatting Wetenschappers hebben in het Londense Natural History Museum opnieuw fossielen onderzocht die al meer dan een eeuw ten onrechte werden ge\u00efdentificeerd voordat ze ze herkenden als overblijfselen van schorpioenen. Het wezen was ongeveer een meter lang en leefde 415 miljoen jaar geleden in wat nu Groot-Brittanni\u00eb is. Onderzoekers geloven dat de schorpioen ter grootte …<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":151820,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[155],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/151819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=151819"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/151819\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/151820"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=151819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=151819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=151819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}