{"id":151999,"date":"2026-06-12T23:32:09","date_gmt":"2026-06-12T23:32:09","guid":{"rendered":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/hoe-ver-ging-het-kabinet-om-code-zwart-te-voorkomen\/"},"modified":"2026-06-12T23:32:09","modified_gmt":"2026-06-12T23:32:09","slug":"hoe-ver-ging-het-kabinet-om-code-zwart-te-voorkomen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/hoe-ver-ging-het-kabinet-om-code-zwart-te-voorkomen\/","title":{"rendered":"hoe ver ging het kabinet om code zwart te voorkomen?"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n
\n

NOS Nieuws<\/span>\u2022<\/span>

\n

Was er genoeg oog voor de sociaal-maatschappelijk gevolgen van de coronamaatregelen? Dat was deze week een belangrijke vraag bij de verhoren van de parlementaire commissie. Scholen en horeca gingen dicht om verspreiding te voorkomen, met als neveneffect eenzaamheid en leerachterstanden.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Daar had het kabinet oog voor, zei de laatste getuige van deze week, oud-premier Mark Rutte. “Vanaf het begin” was er de “volle aandacht” voor de gevolgen voor Nederlanders, die thuis moesten werken of hun familie in een verzorgingshuis niet konden bezoeken. Toch was niet iedereen daar deze week van overtuigd.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Dick Schoof, ook oud-premier, maar uitgenodigd omdat hij tijdens de pandemie topambtenaar was bij Justitie, zei dat het wel heel complex was om maatschappelijke gevolgen mee te wegen. “Het sluiten van het onderwijs, niet kunnen sporten, effect op het verenigingsleven: iedereen voelde dat wel, maar de vraag was hoe je dit kon meewegen.”<\/p>\n<\/div>\n

\n

Want aan de andere kant stond het aantal beschikbare IC-bedden en de zogenoemde R-waarde van het virus, waarmee de besmettingsgraad werd gemeten. Keiharde getallen dus. “Het was ingewikkeld om de sluiting van de scholen in dezelfde harde cijfers te meten”, zei Schoof. “Een worsteling voor ons allemaal.”<\/p>\n<\/div>\n

Evangelie en evenwichtsbalk<\/h2>\n<\/p>\n
\n

Het beschermen van kwetsbaren, inzicht hebben in de verspreiding van het virus en het voorkomen van overbelasting in de zorg werden bijna meteen aangemerkt als offici\u00eble doelen, die terugkwamen in allerlei documenten. Beperking van de impact van de maatregelen was aanvankelijk geen officieel doel, dat werd pas een jaar later toegevoegd.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Waarom toen pas, vroeg de commissie bij herhaling aan Rutte, die eindverantwoordelijk was. “Die doelen waren niet het evangelie”, wuifde hij de vragen weg. En de sociaal-maatschappelijk gevolgen waren heus “totaal mede-leidend”. Rutte sprak meermaals van een “evenwichtsbalk” bij het maken van beleid.<\/p>\n<\/div>\n

\n