De Chinese oud-premier Zhu Rongji is woensdag in Beijing op 97-jarige leeftijd aan een niet nader omschreven ziekte overleden, melden Chinese staatsmedia<\/a>. Hij kreeg vooral bekendheid als leider van de onderhandelingen over China\u2019s toetreding, in 2001, tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO).<\/p>\n Een offici\u00eble necrologie<\/a> omschrijft hem als een \u201eloyale communistische strijder\u201d. Onvermeld blijft dat Zhu, die zich in het oprichtingsjaar van de Volksrepubliek (1949) bij de partij had aangesloten, daar negen jaar later uit werd gezet. Dat gebeurde nadat hij was ingegaan op de uitnodiging van Mao Zedong om kritiek te leveren op het jonge staatsapparaat \u2013 de Honderd Bloemen-campagne<\/a>. Hij had Mao\u2019s economisch beleid, met zeer hoge groeidoelstellingen, \u201eirrationeel\u201d genoemd. Tijdens de Culturele Revolutie werkte hij vijf jaar als arbeider op het Chinese platteland.<\/p>\n Pas na de dood van Mao, in 1976, werd Zhu gerehabiliteerd<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n Pas na de dood van Mao, in 1976, werd Zhu gerehabiliteerd. Daarna maakte hij snel carri\u00e8re binnen partij en overheid, met name als econoom in verschillende staatscommissies. In 1988 werd hij burgemeester van Shanghai, waar hij het achtergebleven stadsdeel Pudong hielp omvormen tot een van China\u2019s belangrijkste financi\u00eble centra, met een indrukwekkende skyline die symbool staat voor de opkomst van het land als economische supermacht.<\/p>\n Deng Xiaoping, de Chinese leider die Mao was opgevolgd en de Volksrepubliek veranderde van een strak geleide planeconomie in een amalgaam van communisme en kapitalisme dat hij \u201esocialisme met Chinese kenmerken\u201d noemde, haalde Zhu in 1991 als vicepremier naar Beijing.<\/p>\n In die rol, en later als premier onder Jiang Zemin, speelde Zhu een voorname rol bij verdere economische hervormingen. Hij dempte de gevolgen voor China van de financi\u00eble crisis in Azi\u00eb (1997) met kapitaalbeperkingen, grote infrastructurele investeringen en flinke bezuinigingen op de overheidsbureaucratie.<\/p>\n Een andere pijler van zijn beleid, de privatisering van onrendabele staatsbedrijven, maakte het land concurrerender, maar kostte ook tientallen miljoenen banen. Daardoor groeide de kloof tussen arm en rijk, en ontstond veel onzekerheid onder de Chinese beroepsbevolking. Met die problemen kampt het land nog altijd. Ook hervormde Zhu de woningmarkt: huizenbezit werd aangemoedigd en de commerci\u00eble vastgoedsector kwam op. Die branche speelde een belangrijke rol bij de hoge economische groei in de eerste decennia van deze eeuw, maar verkeert sinds enkele jaren in een diepe crisis.<\/p>\n Zhu Rongji in 1995.<\/p>\n Foto Andy Mettler\/Reuters<\/small><\/figcaption><\/figure>\n\n
Privatisering van staatsbedrijven<\/h2>\n
![\"\"](\"https:\/\/images.nrc.nl\/7KmNxnxsqRg_BtQi0iU0XyLRYzs=\/1920x\/filters:no_upscale()\/s3\/static.nrc.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/12151802\/120826BUI_2035889088_rongji.jpg\")
<\/picture>