de Amerikaanse steunoperatie voor de sterk gedaalde koers van de Japanse yen<\/a>, die vorige maand \u00f3\u00f3k al door Bessent werd ge\u00efnitieerd, maar deels een succes was.\u00a0<\/p>\nTegenover de dollar steeg de yenkoers uiteindelijk met een bescheiden procent of drie. Maar Bessents operatie werd uitgevoerd met de verkoop van euro\u2019s tegen yen. Het verkopen van kortlopende Amerikaanse staatsleningen, dat bij een \u00e9chte yen-dollarinterventie zou zijn gebeurd, was niet de bedoeling. Want die verkopen, en dus een koersdaling, zouden misschien de rente op die Amerikaanse dollarleningen verder verhogen. En dat wilde de regering-Trump niet. Niet erg elegant was dat dit de Europese Centrale Bank pas achteraf allemaal werd gemeld. De yen-eurokoers is overigens alweer terug op het peil van v\u00f3\u00f3r de valuta-interventie.<\/p>\n
Vraag twee: heeft interveni\u00ebren op de obligatiemarkt, zoals Bessent van plan is, dan misschien een psychologisch effect? Vooralsnog niet. De rente op dertigjarige Amerikaanse staatsleningen is sindsdien wel iets gedaald, van 5,28 procent naar 5,12 procent, maar die schommeling valt nauwelijks buiten wat op \u00e9\u00e9n handelsdag wel vaker voorkomt. Het rente-effect bij de iets korter lopende tienjarige staatsleningen was zelfs verwaarloosbaar.<\/p>\n
Bovendien is het best link om met psychologische trucs te spelen op de Amerikaanse markt voor staatsleningen. Want de populatie daar is de afgelopen jaren nogal veranderd. <\/p>\n
Een jaar of tien geleden was ongeveer de helft van de Amerikaanse staatsschuld in handen van offici\u00eble beleggers: centrale banken en overheidsinstellingen, ook die in het buitenland die hun dollarreserves aanhouden in de vorm van Amerikaanse staatsleningen. Zij zijn kalm en zitten er voor de lange termijn in. <\/p>\n
Nu is hun aandeel nog maar een kwart. Dat betekent dat driekwart in handen is van particuliere instellingen. En een groeiend deel daarvan houdt zich bezig met allerhande complexe beleggingsstrategie\u00ebn. Die richten zich op minieme renteverschillen tussen bijvoorbeeld een staatslening en een termijncontract op die staatslening. Hoe klein de marge ook is, als er met veel geleend geld enorme posities worden ingenomen, kunnen er toch forse handelswinsten worden behaald. En dat gebeurt dus ook. <\/p>\n
Het nadeel: als iedereen z\u00f3 scherp aan de wind vaart, kan een flinke vlaag hen doen omslaan. Een oud voorbeeld is het enorme speculatieve beleggingsfonds Long Term Capital Management, dat in 1998 gigantische verliezen leed nadat een complexe beleggingsstrategie met staatsleningen fout was gelopen. Alleen een snelle en forse reddingsoperatie van de New Yorkse vestiging van de Amerikaanse centrale bank (geholpen door commerci\u00eble banken) voorkwam toen een ramp.\u00a0<\/p>\n
Het spelen met psychologie op de obligatiemarkt, als dat al lukt, is dus niet zonder risico\u2019s. <\/p>\n
En dan is er de derde, en misschien wel de belangrijkste, factor waarom Bessents plan waarschijnlijk niet slaagt. De Amerikaanse overheidsfinanci\u00ebn zijn op een traject beland waarbij de staatsschuld z\u00e9lf het grootste probleem aan het worden is.<\/p>\n\nVlak voor de kredietcrisis van 2008 was de Amerikaanse staatsschuld gelijk aan 65 procent van het bbp \u2013 de omvang van de economie. Daarmee was de schuld vergelijkbaar met die van het gemiddelde van de landen van de eurozone \u2013 66 procent destijds. Maar jaren van Amerikaanse noodsteun aan de economie, eerst na de financi\u00eble crisis, daarna tijdens en na de coronapandemie, joegen de schuld fors op. Tel daar grootschalige lastenverlichting bij op, tijdens president Trumps eerste (2017-2021) en huidige termijn, en de schuld is door het dak gegaan. President Biden gaat hier trouwens niet vrijuit. Diens steunpakket na Covid werd door veel economen destijds gezien als onnodig en overdadig. Daar ging Trump vorig jaar met zijn Big Beautiful Bill nog eens overheen, een pakket maatregelen dat vooral ten goede kwam aan de hoogste inkomens in de VS.<\/p>\n
De begrotingstekorten van de Amerikaanse staat zijn al een lange tijd enorm. Om de definitie van de OESO, de club van industrielanden, te gebruiken: een begrotingstekort van 15 (!) procent van het bbp in het pandemiejaar 2020, 12 procent in het jaar daarna. En vervolgens jaarlijks tussen de 7 en 8 procent sinds 2022. De gemiddelde tekorten van de eurozone bedragen nog niet de helft.\u00a0<\/p>\n
Het resultaat van alle Amerikaanse geldsmijterij: terwijl de gemiddelde staatsschuld van de eurozone inmiddels is gestegen naar 87 procent dit jaar, staan de VS al op een door de OESO voor 2026 verwacht schuldpercentage van 124 \u2013 hoewel dat inmiddels door de oorlog in Iran nog best hoger kan uitvallen. En daar houdt het niet op. Het IMF voorziet voor het jaar 2031 een schuldpercentage van 142 als er niets verandert in het Amerikaanse beleid.<\/p>\n
Niet dat er in de eurozone geen problemen zijn. De staatsschuld van Frankrijk, na Duitsland het belangrijkste euroland, loopt snel uit de hand. Maar zelfs de schuld van Parijs is relatief lager dan die van Washington. <\/p>\n
De VS geven intussen al 4 procent van hun bbp uit aan rente op de staatsschuld \u2013 meer dan aan defensie en ruim tweemaal zoveel als de eurozone. En dat wordt elk jaar meer. Niet alleen omdat de staastsschuld zelf stijgt. Ook omdat de rente v\u00f3\u00f3r 2022 ultralaag was en bestaande staatsleningen uit die tijd aflopen en moeten worden vervangen door leningen tegen de veel hogere huidige rente. En dan is er nog de gestegen inflatie, vooral een effect van de gestegen energieprijzen veroorzaakt door de Iran-oorlog. Ook die heeft een opwaarts effect op de rente die beleggers vragen om de schuld te financieren.<\/p>\n
Houders van Amerikaanse staatsschuld kunnen daar nerveus van worden. Temeer omdat het beleid van de ploeg-Trump een chaotische indruk maakt. De Amerikaanse centrale bank, onder leiding van de dit jaar door Trump benoemde Kevin Warsh, treuzelt nog om de inflatie van nu 3,7 procent te beteugelen met hogere rentes. Tegelijk probeert het ministerie van Financi\u00ebn onder leiding van Scott Bessent nu de rente met steunaankopen juist kunstmatig te drukken.\u00a0<\/p>\n
Warsh\u2019 voet zweeft dus al boven de rem, terwijl Bessent het gaspedaal indrukt.\u00a0Zeker ook omdat diens aankopen van langlopende staatsleningen niet gratis zijn. Anders dan de centrale bank kan het ministerie van Financi\u00ebn geen geld cre\u00ebren. Bessent moet voor zijn langlopende aankopen zelf kortlopend lenen. Daarmee be\u00efnvloedt hij de kortlopende rente, die nu juist het domein is van centrale bankier Warsh. <\/p>\n
De actie van Bessent bracht Stanley Druckenmiller, een zeer gerespecteerde oude rot van Wall Street, er deze week toe zijn ongenoegen te uiten in een opiniestuk in de zakenkrant de Wall Street Journal<\/em>. \u201eSchuldmanagement dat ook maar de indruk wekt een politieke agenda te volgen,\u201d schreef hij, \u201everkwanselt de schat waar de VS twee eeuwen over hebben gedaan om hem te verzamelen: de geloofwaardigheid van de Amerikaanse obligatiemarkt.\u201d Pikant detail: de oude Druckenmiller was zowel de mentor van Warsh als van Bessent tijdens hun loopbaan op Wall Street.<\/p>\nDruckenmiller schreef ook dat Bessent de suggestie had gewekt desnoods de \u2018rekening courant\u2019 van de Amerikaanse staat, waar lopende uitgaven van worden betaald, te willen inzetten om met steunaankopen de rente te drukken. Op die rekening staan honderden miljarden dollars. En dan gaat het opeens over v\u00e9\u00e9l geld. Maar dan zou Bessent het geld dat de staat van dag tot dag draaiend houdt inzetten.<\/p>\n
Hoe het allemaal verder moet? In de aanloop naar de Congresverkiezingen wekt het Witte Huis nu via Bessent de indruk kosten noch moeite te sparen om de kiezer met een lagere rente tevreden te stellen. Desnoods met grote schade op de langere termijn tot gevolg: geloofwaardigheid, een inflatie die hoger wordt of langzamer daalt dan anders het geval was geweest en een markt in staatsschuld die in het ongerede raakt.<\/p>\n
Aan Kevin Warsh, de baas van de centrale bank, de taak om olie op de golven te gooien. Naar zijn maiden speech op de jaarlijkse conferentie van de Federal Reserve in het Amerikaanse Jackson Hole, werd deze week dan ook reikhalzend uitgekeken.\u00a0<\/p>\n
<\/p>\n\n
\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n
Fed-voorzitter Warsh hint in speech op renteverhoging: \u2018Als de inflatie niet snel daalt, moeten we aan de slag\u2019<\/span>\n<\/div>\n
Geef cadeau<\/span>Deel<\/span>Mail de redactie<\/span>Worden beleggers zenuwachtig over de Amerikaanse staatsschuld? Ja, zo bleek de afgelopen weken op Wall Street. Worden kiezers het \u00f3\u00f3k? Dat is, nog maar twee maanden voor de Congresverkiezingen in de VS, de grote vraag. Deze maand bereikte de rente op Amerikaanse langlopende staatsleningen 5,2 procent. Dat is de hoogste rentestand sinds 2004. Omdat deze …<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":158226,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[],"class_list":["post-158225","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-economie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/158225","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=158225"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/158225\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/158226"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=158225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=158225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=158225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/datawrapper.dwcdn.net\/q2kIG\/full.png\"\/)
![\"\"](\"https:\/\/datawrapper.dwcdn.net\/99bqx\/full.png\"\/)
![\"Voorzitter](\"https:\/\/images.nrc.nl\/eY0tVFPHzNKuAIS6qvP2CIkr5Hc=\/160x96\/smart\/filters:no_upscale():format(webp)\/s3\/static.nrc.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/28162421\/280826ECO_2036185626_warsh.jpg\")