Michel en Maurice de Hond in gesprek over hun moeder en vrouw.<\/span> Foto: Talpa<\/span><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\nJonge Krista: \u2018Ik ga mijn kind nooit groot zien worden\u2019<\/h2>\n
In Voor als ik er niet meer ben<\/em> vertellen ook de jonge Krista en Maarten van Erp hun verhaal. Krista heeft kanker en wordt niet meer beter. Zij heeft haar verhaal door stichting Komma laten vastleggen voor dochter Tess (3). \u201eIk ga mijn kind nooit groot zien worden\u201d, vertelt Krista in tranen. Ze had haar dochter \u2018een goede moeder\u2019 gegund.<\/p>\nRonald Heereman en zijn zoons Jelle en Sibbe hebben zo\u2019n levensverhaal op beeld al. Moeder Saskia, voetbalcoach van Sibbe, overleed in het voorjaar van 2025 aan borstkanker. Dat gebeurde via euthanasie op de verjaardag van Ronald. In Voor als ik er niet meer ben<\/em> zie je de drie op de bank naar hun vrouw en moeder op tv kijken.<\/p>\nMaurice de Hond beantwoordt vragen over Jasmin<\/h2>\n
Michel de Hond is het langst aan het woord in deze interessante docu, soms samen met zijn vader Maurice, die al zijn vragen beantwoordt. Moeder Jasmin en broer Marc liggen naast elkaar begraven, al bezoekt hij de plek weinig. Aan hen denken vindt hij wat belangrijker. Ooit komt Michel er ook zelf te liggen. Als het leven van dit gezin eindelijk eens wel logisch verloopt, zal het echter eerst Maurice de Hond zijn. Michel vindt dat confronterend: \u201eDan ben ik straks de enige van het gezin die er nog is.\u201d<\/p>\n
Voor als ik er niet meer ben<\/em> is boeiend om te bekijken. Het kan mensen die met de dood te maken krijgen op een idee brengen. De docu pakt voor Michel de Hond nog enigszins verrassend uit, als hij een foto van zijn moeder vindt die hij nooit eerder heeft gezien.<\/p>\n