{"id":77727,"date":"2024-08-21T08:53:41","date_gmt":"2024-08-21T08:53:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/van-onderin-het-schap-naar-marktleider-hoe-zaanse-mayonaise-groot-werd\/"},"modified":"2024-08-21T08:53:41","modified_gmt":"2024-08-21T08:53:41","slug":"van-onderin-het-schap-naar-marktleider-hoe-zaanse-mayonaise-groot-werd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/van-onderin-het-schap-naar-marktleider-hoe-zaanse-mayonaise-groot-werd\/","title":{"rendered":"Van onderin het schap naar marktleider: hoe Zaanse mayonaise groot werd"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

Een goeie mayonaisemaker laat zich niet afleiden. Altijd is er wel die verleiding geweest, zegt Michel van Wijngaarden. Om partysauzen te gaan maken. Dressings. Dan kwam er weer een supermarktketen vragen: kunnen jullie dat niet voor ons doen? Maar Van Wijngaarden zei altijd: ik wil geen sausman zijn, ik maak mayonaise.<\/p>\n

Van Wijngaarden (47) is directeur en eigenaar van het gelijknamige familiebedrijf achter Zaanse mayonaise. In het hart van zijn fabriek staat een tank, een soort grote badkuip, waar 1.500 kilogram mayonaise in zit. D\u00e1\u00e1r gaat het om. 80 procent oli\u00ebn, 6 procent eigeel en een geheime eigen touch<\/em> van mosterd, azijn, zout en suiker. 30 miljoen kilo per jaar, vierentwintig uur per dag. <\/p>\n

Zaanse mayonaise, ook bekend van de karakteristieke knijptube, is het grootste mayonaisemerk van Nederland. Dat is opvallend, want tot de concurrentie behoren onder meer Hellmann\u2019s en Calv\u00e9 (beiden van multinational Unilever). Bij Van Wijngaarden, gevestigd in het Zaanse dorp Wormerveer, werken slechts tachtig mensen. Michel van Wijngaarden is de vierde generatie. \u201eIk stond al in de Maxi-Cosi op de facturatietafel\u201d, lacht hij. <\/p>\n

Het succes van het bedrijf laat zien dat klein prima tegen groot op kan. Zaanse mayonaise is een begrip en geniet in sommige kringen bijna een cultstatus; de tube is te vinden op kleding van het hippe merk Pockies. Maar zo ging het niet altijd. Begin deze eeuw leek het einde van het merk nog nabij. Van Wijngaarden: \u201eHet is echt spannend geweest.\u201d<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/picture><\/figure>\n
\"\"<\/picture><\/figure>\n

<\/span>Foto\u2019s Olivier Middendorp<\/em><\/dmt-photorow><\/p>\n

Munitiefabrieken<\/h2>\n

Splash, splash, splash. <\/em> In nauwelijks een seconde vult een machine in de fabriek grote plastic flessen mayonaise. Even verderop staan de klassieke, metalen tubes klaar om gevuld te worden. Het zijn nu nog kokers. Pas later worden ze aan de achterkant dichtgemaakt. <\/p>\n

Die verpakking, misschien wel net zo belangrijk voor de identiteit van het merk als de smaak, kent een onverwachtse geschiedenis, vertelt Van Wijngaarden. \u201eIn de jaren vijftig wilde mijn opa graag mayonaise in grote tubes verkopen.\u201d Kleine tubetjes werden in Nederland wel gemaakt, maar dat vond de oude Van Wijngaarden niet genoeg. Hij kwam erachter dat ze in het Oostblok grote tubes maakten, in voormalige munitiefabrieken: in feite aangepaste kogelhulzen. \u201eWij halen onze tubes nog steeds uit Oost-Europa.\u201d<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/picture><\/figure>\n

<\/dmt-image-wrapper>
\n<\/p>\n

\"\"<\/picture><\/figure>\n
\"\"<\/picture><\/figure>\n

<\/span>Foto\u2019s: Olivier Middendorp<\/em><\/dmt-photogrid><\/p>\n

Van Wijngaarden werd in 1929 opgericht als oliehandel. De overgrootvader van huidig directeur Michel kwam destijds door de economische crisis op straat te staan en besloot eetbare oli\u00ebn te gaan bottelen in zijn achtertuin in Zaandam.<\/p>\n

Mayonaise, daar dacht toen nog niemand aan. Dat kwam pas met de volgende generatie, in de jaren vijftig. Van Wijngaarden: \u201eVoor zover ik begrijp, werd het thuis in het gezin veel gegeten, ze vonden het lekker. Ze zijn toen gaan fr\u00f6belen met de grondstoffen en hebben het aan de buurt laten proeven.\u201d Vanaf 1955 was de mix naar tevredenheid en begon de echte productie.<\/p>\n

Langzaam bouwde Zaanse een naam op. Toen \u201eonder druk van de grote corporate merken\u201d de warenwet werd aangepast en mayonaise ook mayonaise genoemd mocht worden als het slechts 70 procent oli\u00ebn bevat, ging Van Wijngaarden door met de originele 80 procent. De tube kwam in allerlei winkels te liggen en werd een begrip. \u201eHet is makkelijk mee te nemen, had een eigen identiteit en was niet te duur\u201d, verklaart Van Wijngaarden het succes in die tijd.<\/p>\n

Het keerpunt kwam begin deze eeuw. \u201eOp een gegeven moment waren we t\u00e9 goedkoop.\u201d In de supermarktoorlog van rond 2006 belden de grote winkelketens steeds op: het moest n\u00f3g goedkoper. Van Wijngaarden ging erin mee. \u201eWe speelden het spel onvoldoende. We waren niet commercieel, alleen maar productie-gedreven.\u201d <\/p>\n

Op een gegeven moment liet het bedrijf zich zelfs verleiden om Euroshopper Zaanse mayonaise te maken. Die associatie met het budgetmerk was achteraf gezien \u201ede grootste fout\u201d, denkt Van Wijngaarden. \u201eOnze kwalitatief goeie mayonaise kwam onderin het schap te liggen.\u201d<\/p>\n

Uiteindelijk schrapte Albert Heijn de Zaanse mayonaise helemaal uit het assortiment, toen een concurrent nog goedkopere mayonaise kon aanbieden. Van Wijngaarden was in \u00e9\u00e9n keer 12 procent van de omzet kwijt. Een crisisperiode. \u201eHet heeft een half jaar geduurd. Totdat een van onze retailklanten zei: wanneer worden jullie nou eens wakker? Ga nou eens achter je product staan en leer het spel spelen! Je moet shinen<\/em>, je moet je merkpositie kennen, investeren.\u201d<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/picture>
Foto Olivier Middendorp<\/figcaption><\/figure>\n

<\/dmt-image-wrapper><\/p>\n

Beter imago<\/h2>\n

Achteraf is Van Wijngaarden er blij mee. \u201eWe zijn naar een marketingbureau gegaan, hebben een nieuw label ontwikkeld, een eigen verkoopafdeling opgericht. En tegen de markt gezegd: voor Zaanse mayonaise geven we deze adviesprijs, op dit niveau.\u201d<\/p>\n

\n

Als ik diep in mijn hart kijk, maak ik graag gewoon die basismayonaise<\/p>\n