{"id":83371,"date":"2024-10-11T08:25:12","date_gmt":"2024-10-11T08:25:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/hoe-cultfilm-la-haine-uit-de-jaren-90-een-verdeeld-frankrijk-weerspiegelt\/"},"modified":"2024-10-11T08:25:12","modified_gmt":"2024-10-11T08:25:12","slug":"hoe-cultfilm-la-haine-uit-de-jaren-90-een-verdeeld-frankrijk-weerspiegelt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/hoe-cultfilm-la-haine-uit-de-jaren-90-een-verdeeld-frankrijk-weerspiegelt\/","title":{"rendered":"Hoe cultfilm La Haine uit de jaren 90 een verdeeld Frankrijk weerspiegelt"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n
\n
\"AlamyAlamy<\/span><\/div>\n<\/div>\n

(Credit: Alamy)<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

Terwijl in Parijs een nieuwe hiphop-muzikale bewerking van de Franse cultklassieker in premi\u00e8re gaat, vertelt filmregisseur Mathieu Kassovitz over de kwesties die hem inspireerden \u2013 en helaas nog steeds bestaan.<\/b><\/p>\n<\/div>\n

\n

Amper een week nadat Mathieu Kassovitz op sociale media had aangekondigd dat hij bezig was met een muzikale bewerking van zijn film La Haine uit 1995, maakte de 17-jarige Nahel Merzouk werd doodgeschoten door een politieagent<\/a> in de Parijse voorstad Nanterre. De gebeurtenis, die afgelopen zomer tot demonstraties en rellen in heel Frankrijk leidde, was een schokkende herinnering aan de moordpartij die La Haine in de eerste plaats inspireerde.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Dertig jaar eerder, in 1993, was de 17-jarige Za\u00efrese immigrant Makom\u00e9 M’Bowol\u00e9 tijdens zijn hechtenis door een politieagent doodgeschoten. Kassovitz begon met het schrijven van de film onmiddellijk na de dood van M’Bowol\u00e9. La Haine volgt drie vrienden, Hubert, Vinz en Sa\u00efd, terwijl ze door de straten van Parijs en de buitenwijk Chanteloup-les-Vignes dwalen in de 24 uur die volgen op een pak slaag door de politie waardoor een jonge man in het ziekenhuis ligt. Het trio belichaamt de zin zwart-blanc-beur<\/i> (zwart-wit-Arabisch), dat het multiculturalisme van Frankrijk viert, in navolging van de blauw-wit-rood<\/i> van de Franse vlag.<\/p>\n<\/div>\n

\n
Ik geloof nog steeds in politieke films, maar ze zijn niet meer zo onmisbaar als vroeger \u2013 Mathieu Kassowitz<\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n

La Haine, gefilmd in zwart-wit en geleend van Scarface en Taxi Driver, was een zeldzaam verslag van het leven in de achtergestelde Fransen. buitenwijken<\/i>en werd onmiddellijk een kritisch en kassucces. Kassovitz, toen nog maar 27, won de prijs voor het beste scenario Filmfestival van Cannes<\/a>. “Het wordt beschouwd als een van de eerste grote films, of in ieder geval met zoveel zichtbaarheid, die een verhaal vertelt over mensen die in arme arbeiderswijken wonen, en waarin ook de kwestie van politiegeweld centraal staat”, zegt Rokhaya Diallo. , een journalist en filmmaker die opgroeide in het 19e arrondissement van de arbeidersklasse van Parijs en uitgebreid over racisme heeft geschreven.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Nu de film zijn dertigste verjaardag nadert, een hiphop-muzikale bewerking<\/a> of “stedelijke opera”<\/a> van La Haine gaat deze week in premi\u00e8re in Parijs, voordat hij door Frankrijk toert, en bevat ongeveer 15 nummers van enkele van de grote namen uit de Franse rapscene. De muziek is gecomponeerd door de Franse producer Proof, die samenwerkte met artiesten als het elektronische duo The Blaze, Matthieu Chedid, Gipsy Kings en pianiste Sofiane Pamart. “Ik schreef de film met de verhalende dynamiek van een musical in gedachten, gebaseerd op een reeks taferelen”, vertelt Kassovitz aan de BBC, “dus deze toneelbewerking leek het juiste format op het juiste moment.” Dertig jaar geleden werd hij sterk be\u00efnvloed door hiphop en de film bevat er volop van, waaronder een beroemde sc\u00e8ne waarin de Franse DJ Cut Killer de Sound of da Police van de Amerikaanse rapper KRS-One mixt met Edith Piaf’s Non, je ne spijtte rien, dus hiphop leek geschikt voor de nieuwe musical. De timing leek passend om de film ook nieuw leven in te blazen. “Ik kon de impact ervan op de samenleving zien, die landen en generaties omvat met een onderwerp dat helaas nog steeds relevant is vandaag de dag”, zegt hij.<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"GettyGetty-afbeeldingen<\/span><\/div>\n<\/div>\n

Een nieuwe hiphop-muzikale versie van La Haine is zojuist geopend in Parijs (Credit: Getty Images)<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

Het is deze relevantie \u2013 de perceptie van een gebrek aan politieke verandering als het gaat om politiegeweld \u2013 die La Haine al tientallen jaren achtervolgt. A opnieuw loslaten<\/a> van de film ter gelegenheid van zijn 25e verjaardag viel samen met de Black Lives Matter-beweging<\/a> protesteren tegen het aantal doden door toedoen van politieagenten. Na de moord op Nahel besloot het team achter de musical de ondertitel van de film te veranderen: Tot nu toe, zo goed<\/i> (Tot nu toe gaat het goed), naar een meer pessimistische uitdrukking die de huidige stemming weerspiegelt: Tot nu toe is er niets veranderd<\/i> (Tot nu toe is er niets veranderd.) “Het kwam als een schok”, vertelt producer Farid Benlagha aan de BBC. Toen ze auditie deden voor de show, kwamen mensen gewoon langs om erover te praten. “Er waren mensen die nog nooit aan een show of film hadden deelgenomen, maar die alleen maar kwamen omdat ze ons over hun persoonlijke ervaringen wilden vertellen. Het was ongelooflijk; sommige mensen huilden. Dit is een film die te maken heeft met een blunder van de politie<\/i> (“politie-message”, een term die wordt gebruikt om het buitensporige gebruik van geweld door de politie te beschrijven), en deze onderwerpen worden nog steeds niet goed behandeld.”<\/p>\n<\/div>\n

‘Culturele invloed’<\/b><\/span><\/h2>\n<\/p>\n
\n

De problemen die in de film worden ge\u00efllustreerd, voelen dertig jaar later nog net zo urgent, zo niet urgenter. La Haine maakt een comeback in een tijd waarin racisme en vreemdelingenhaat in het hele land een scherpe stijging hebben gekend (een vragenlijst<\/a> ontdekte dat in 2023 de meldingen van antisemitische en anti-moslimdaden met respectievelijk 284% en 29% toenamen, terwijl andere soorten racistische daden met 21% toenamen. Voor veel Fransen is het moeilijk om de statistieken te zien en niet te denken aan de zin van Hubert, waaraan de film zijn naam ontleent: “<\/a>Haat trekt haat aan (haat kweekt haat).\u201d<\/p>\n<\/div>\n

\n

De regering van Emmanuel Macron is op het gebied van veiligheid, identiteit en immigratie naar rechts opgeschoven een controversi\u00eble immigratiewet<\/a> en onderdrukken gele vesten<\/i> protesten. Toch ontbrak het al lang bestaande debat over politiegeweld in de snelle verkiezingscampagne van het land \u2013 die in plaats daarvan werd gedomineerd door de anti-immigratieretoriek van extreemrechts en de crisis rond de kosten van levensonderhoud. “Sinds 1996 worden deze sterfgevallen gedocumenteerd en geteld, en toch is er geen beleid ge\u00efmplementeerd om dit te stoppen”, zegt Diallo. In het licht hiervan hoeft Kassovitz’ pessimisme over cinema en zijn kracht om dingen te veranderen misschien niet verrassend te zijn. \u201cIk denk niet dat het meer relevant is om politieke films te maken\u201d, zei hij tegen de BBC Hard Talk in een recent interview<\/a>. In ons gesprek bracht hij echter enige nuance aan. “Ik geloof nog steeds in politieke films, maar ze zijn niet meer zo onmisbaar als vroeger”, zegt hij, eraan toevoegend dat “mensen betere dingen te doen hebben”.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Maar wat La Haine misschien aan politieke impact ontbeerde, wordt gecompenseerd door de culturele invloed. Als eerste grote film die licht werpt op de ontberingen in de multiculturele buitenwijken van Frankrijk, opende het de deur voor een generatie films over de banlieues, vaak gemaakt door mensen met die achtergronden. “Het verschil is dat zij (de banlieues) nu vertegenwoordigd worden door pendelaars<\/i> (buitenwijken)”, zegt Kassovitz, die opgroeide in een familie van filmmakers in het centrum van Parijs. Een van de meest prominente voorbeelden van deze films is het bekroonde Les Mis\u00e9rables (2019), waarvan de regisseur, Ladj Ly, opgroeide in de Parijse buitenwijk Montfermeil benadrukte Bac Nord (2020), dat zich afspeelt in Marseille, op vergelijkbare wijze de problemen waarmee de politie wordt geconfronteerd, terwijl C\u00e9line Sciamma’s Girlhood (2014), Houda Benyamina’s Divines (2016) en Ma\u00efmouna Doucour\u00e9’s Cuties (2020) zorgden voor. een broodnodig vrouwelijk perspectief dat voorheen ontbrak.<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"AlamyAlamy<\/span><\/div>\n<\/div>\n

Regisseur van de film Mathieu Kassowitz liet zich inspireren door de kwestie van politiegeweld in Frankrijk (Credit: Alamy)<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

E\u00e9n culturele verandering van de afgelopen dertig jaar is dat rap \u2013 die een hoge vlucht nam op het moment dat La Haine uitkwam en een belangrijke drijvende kracht achter de film was \u2013 nu veruit het dominante muziekgenre van het land is (Frankrijk is het de tweede grootste markt voor rapmuziek ter wereld, na de VS<\/a>). Rap echter mee met R&B en Afrobeats<\/a> \u2013 genres die uit de arbeiderswijken komen \u2013 worden vaak gemeden door het establishment van de muziekindustrie. Aya Nakamura, de meest beluisterde Franstalige kunstenaar ter wereld, die opgroeide in de Parijse buitenwijk Aulnay-sous-Bois, was afgewezen door grote muziekprijzen<\/a> tot dit jaar, en was het slachtoffer van racistische aanvallen<\/a> nadat geruchten suggereerden dat ze zou optreden tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen. Ze legde haar critici het zwijgen op toen ze uiteindelijk optrad tijdens de ceremonie voor het Institute de France (waar de Acad\u00e9mie fran\u00e7aise is gehuisvest). Ze zong een medley van haar eigen liedjes en For me formidable van Charles Aznavour \u2013 een nummer in FrEngels<\/i> over liefde die taalgrenzen overschrijdt.<\/p>\n<\/div>\n

\n

\u201cVoor het establishment, voor degenen die gehecht zijn aan een soort conservatisme, is het een culturele trend die ongewenst en niet welkom is\u201d, zegt Benlagha. “Maar dit is de dominante cultuur, dus zelfs als ze het onzichtbaar willen maken, zijn de cijfers en de data er.”<\/p>\n<\/div>\n

\n

Door muziek een hoofdpersonage in de musical te maken, naast Vinz, Hubert en Sa\u00efd \u2013 nu gespeeld door een nieuwe generatie acteurs die met de film zijn opgegroeid \u2013 zou ook een kans kunnen zijn om de kracht en veelzijdigheid van het genre te laten zien en tegelijkertijd een breed publiek aan te spreken. publiek. Ondanks zijn sombere opvattingen zien Kassovitz en zijn team de komende show als een manier om deel te blijven nemen aan het debat. “Ik hoop dat het niet is omdat ze twee uur lang hebben gelachen en gezongen, dat mensen zullen vergeten waarom de show bestaat”, zegt Kassovitz. “De strijd gaat door.”<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alamy (Credit: Alamy) Terwijl in Parijs een nieuwe hiphop-muzikale bewerking van de Franse cultklassieker in premi\u00e8re gaat, vertelt filmregisseur Mathieu Kassovitz over de kwesties die hem inspireerden \u2013 en helaas nog steeds bestaan. Amper een week nadat Mathieu Kassovitz op sociale media had aangekondigd dat hij bezig was met een muzikale bewerking van zijn film …<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":83372,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[148],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83371"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=83371"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83371\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/83372"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=83371"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=83371"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=83371"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}