{"id":83381,"date":"2024-10-11T09:12:16","date_gmt":"2024-10-11T09:12:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/vrijgegeven-legerfotos-zien-eruit-alsof-ze-uit-een-modetijdschrift-zijn-gehaald\/"},"modified":"2024-10-11T09:12:16","modified_gmt":"2024-10-11T09:12:16","slug":"vrijgegeven-legerfotos-zien-eruit-alsof-ze-uit-een-modetijdschrift-zijn-gehaald","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/vrijgegeven-legerfotos-zien-eruit-alsof-ze-uit-een-modetijdschrift-zijn-gehaald\/","title":{"rendered":"Vrijgegeven legerfoto’s zien eruit alsof ze uit een modetijdschrift zijn gehaald"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

\n
\n
\n CNN<\/span>
\n \u2014
\n <\/cite>\n<\/p>\n

\n

Ondanks de lelijke realiteit van oorlog heeft de aan het leger grenzende esthetiek al lang een band met de mode-industrie en de popcultuur in het algemeen; van het reguliere gebruik van camouflageprints en epauletten op de schouders van jassen tot de wijdverbreide acceptatie van kleuren zoals legergroen en kaki. Deze stijlen hebben de laatste tijd ook cameo’s op het podium gemaakt: bij de DNC en Lollapalooza (met de Harris-Walz-campagne<\/a> en Chappell Roan’s \u201cMidwest Princess\u201d tour, respectievelijk).\n <\/p>\n

\n

Matthieu Nicol, wiens bijzondere nieuwe monografie ‘Fashion Army’ heet, is niet bepaald verdiept in het leger. \u201cEigenlijk ben ik een verzamelaar van voedselfotografie en een foto-editor\u201d, vertelde hij CNN tijdens een videogesprek. De nieuwe titel is echter onlangs gepubliceerd door SPBH Editions, samen met een show op het Franse fotografiefestival De Arles-bijeenkomsten<\/a> (nu op tournee), onderzoekt de \u2018evolutie van militaire kleding naar iconische mode\u2019 \u2013 namelijk via uniforme prototypes \u2013 en volgt zijn voedselfotografieboek uit 2022 \u2018Better Food for Our Fighting Men\u2019.\n <\/p>\n

\n

Beide zijn het product van Nicol’s uitgebreide onderzoekspraktijk, die hem een \u200b\u200bpaar jaar geleden naar het Natick Soldier Systems Center (NSSC) van het Amerikaanse leger leidde, een nog steeds actief militair complex in de regio Boston dat zich niet bezighoudt met wapens maar met functionaliteit (voornamelijk textiel). en een enorm corpus van vrijgegeven foto’s. Van de bijna 15.000 die hij in het online archief vond, hercontextualiseert \u2018Fashion Army\u2019 een bewerking van 350, met afbeeldingen van niet-modellen uit verschillende militaire takken die in uniform poseren.\n <\/p>\n

\n
\n \"De<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n
\n
\n \"De<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n
\n
\n \"\"<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

Hoewel Nicols uitgangspunt fotografie was, zoals modecriticus Angelo Flaccavento opmerkt in het essay van het boek, \u2018Function is Form\u2019, is er een kleermakerslijn aanwezig: \u2018De beelden in dit boek\u2019, suggereert hij, \u2018hebben niet alleen een essenti\u00eble kwaliteit van mode, maar straalt eigenlijk een opvallend gevoel uit nu<\/em>.\u201d\n <\/p>\n

\n

Geproduceerd om onbekende redenen (het Amerikaanse leger weigerde Nicol’s talrijke vragen over de oorsprong en doelstellingen van de foto’s te beantwoorden), heeft de serie de gevoeligheid van een modeportfolio, terwijl de kleding zelf de prints, structuren en silhouetten van hedendaagse trends weerspiegelt, of beter gezegd vice versa (de foto’s zijn gemaakt tussen eind jaren zeventig en begin jaren negentig, ongeveer samenvallend met het einde van de oorlog in Vietnam en het begin van de eerste Golfoorlog, merkte Nicol op).\n <\/p>\n

\n

\u201cHet was niet de bedoeling dat ze uitgezonden zouden worden\u201d, zei hij. \u201cHet Amerikaanse leger is een samenleving binnen de samenleving \u2013 duizenden mensen werken voor hen \u2013 en (hoewel) deze beelden geen propaganda zijn, zijn ze gemaakt om te verleiden en om hun prototypes aan verschillende delen van het leger te verkopen.\u201d\n <\/p>\n

\n
\n \"\u201cDeze<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

De correlatie tussen de afbeeldingen hier en bredere modetrends is ook expliciet. E\u00e9n foto van een man in een rode fleece gecombineerd met een gewatteerde broek voelt bijzonder relevant in 2024, terwijl hetzelfde ui-quiltpatroon de mode voor voeringjassen aanspreekt, aangevoerd door merken als Uniqlo en Marfa Stance. Ook camouflage komt uiteraard veel voor op de pagina’s van het boek, terwijl de zonnebrillen die verschijnen aansluiten bij meer experimentele designermode.\n <\/p>\n

\n

\u201cDeze beelden passen zo goed bij wat ik vandaag de dag zie, dat sommige beelden bijna op Carhartt-campagnes lijken\u201d, vervolgde Nicol. \u201cIk heb een 15-jarige dochter die baggies en camouflagepatronen draagt, en (Louis Vuitton creatief directeur) Pharrell Williams en de Vuitton-jongens hebben deze camouflagepatronen ook. Het is interessant dat zowel zeer high fashion als streetwear (inspiratie) hebben opgedaan. Militair onderzoek heeft altijd civiele toepassingen.\u201d\n <\/p>\n

\n

Op de voor- en achterkant verschijnen een man en een vrouw afzonderlijk in witte beschermende vesten, herinnerend aan de alom geprezen catwalkshows van Helmut Lang uit 1998 met vergelijkbare ontwerpen (Timoth\u00e9e Chalamet droeg een zwartleren versie uit het archief om reclame te maken Wonka <\/em>in Las Vegas in 2023). \u201cEen mode-item fascineert omdat het in de eerste plaats een lust voor het oog is, maar ook omdat het geladen is met symbolische waarden, of het nu om status of moderniteit gaat\u201d, benadrukt Flaccavento.\n <\/p>\n

\n
\n \"In<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

Uiteraard wordt de militaire stijl al tientallen jaren door verschillende subculturen toege\u00ebigend. Typisch goedkope winkels met legeroverschotten vormden de basis voor de tegencultuurstijl in de jaren zestig, en vormden later het uniform van jonge indiebands als The Strokes. Zelfs Williams’ SS24-debuut voor Louis Vuitton, waarin het multi-koppelteken een nieuwe camo-mutatie debuteerde, was een verwijzing naar de (camo-zware) structuur van Billionaire Boys Club, het label dat hij in 2003 samen met de Japanse ontwerper Nigo oprichtte. Bovendien sturen heldenstukken van de Italiaanse merken CP Company en Stone Island rechtstreeks deze relatie aan, in navolging van de innovaties van het Amerikaanse leger.\n <\/p>\n

\n

\u201cNaast het feit dat ze mooi en goed geproduceerd zijn, is wat mij opviel aan deze beelden dat ze dezelfde productie gebruiken als die we vandaag de dag zien,\u201d voegde Nicol eraan toe, waarbij hij zijn eerste lezing van de kenmerken van de foto\u2019s overbracht, die aansluiten bij een jaren 90-film. esthetiek voorgesteld door onder meer Juergen Teller. \u201cToen ik de afbeeldingen liet zien aan vrienden die in de mode werkten, lieten ze me de e-commercesites van Acne Studios en Martin Margiela zien: de kleding ziet er hetzelfde uit, de modellen zien er hetzelfde uit \u2013 maar deze afbeeldingen zijn 40 jaar oud.\u201d\n <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

CNN \u2014 Ondanks de lelijke realiteit van oorlog heeft de aan het leger grenzende esthetiek al lang een band met de mode-industrie en de popcultuur in het algemeen; van het reguliere gebruik van camouflageprints en epauletten op de schouders van jassen tot de wijdverbreide acceptatie van kleuren zoals legergroen en kaki. Deze stijlen hebben de …<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":83382,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[151],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83381"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=83381"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83381\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/83382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=83381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=83381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=83381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}