\n \n Toen computerwetenschapper Geoffrey Hinton de prijs won Nobelprijs voor natuurkunde<\/a> dinsdag waarschuwde hij voor zijn werk op het gebied van machinaal leren onmiddellijk over de kracht van de technologie die zijn onderzoek hielp voortstuwen: kunstmatige intelligentie.\n <\/p>\n \n \u201cHet zal vergelijkbaar zijn met de Industri\u00eble Revolutie\u201d, zegt hij gezegd<\/a> vlak na de aankondiging. \u201cMaar in plaats van mensen te overtreffen in fysieke kracht, zal het mensen overtreffen in intellectuele capaciteiten. We hebben geen ervaring met hoe het is om dingen slimmer te hebben dan wij.\u201d\n <\/p>\n \n Hinton, die beroemd is stop met Google<\/a> om te waarschuwen voor de potenti\u00eble gevaren van AI, wordt wel de peetvader van de technologie genoemd. Nu verbonden aan de Universiteit van Toronto, deelde hij de prijs met professor John Hopfield van de Universiteit van Princeton \u201cvoor fundamentele ontdekkingen en uitvindingen die machinaal leren met kunstmatige neurale netwerken mogelijk maken.\u201d\n <\/p>\n \n En hoewel Hinton erkent dat AI delen van de samenleving ten goede zou kunnen transformeren \u2013 wat bijvoorbeeld zou kunnen leiden tot een \u201cenorme verbetering van de productiviteit\u201d op gebieden als de gezondheidszorg \u2013 benadrukte hij ook het potentieel voor \u201ceen aantal mogelijke slechte gevolgen, met name de dreiging dat deze dingen uit de hand lopen.\u201d\n <\/p>\n \n \u201cIk ben bang dat de algemene consequentie hiervan zou kunnen zijn dat systemen die intelligenter zijn dan wij, uiteindelijk de controle overnemen\u201d, zei hij.\n <\/p>\n \n Hinton is niet de eerste Nobelprijswinnaar die waarschuwt voor de risico’s van de technologie waarmee hij heeft helpen pionieren. Hier is een blik op anderen die soortgelijke waarschuwingen gaven over hun eigen werk.\n <\/p>\n \n De 1935 Nobelprijs voor scheikunde<\/a> werd gedeeld door een man-en-vrouw-team, Frederik Joliot<\/a> En Irene Joliot-Curie<\/a> (dochter van laureaten <\/a>Marie en Pierre Curie), voor het ontdekken van de eerste kunstmatig gecre\u00eberde radioactieve atomen. Het was werk dat zou bijdragen aan belangrijke vooruitgang in de wereld van de economie geneesmiddel<\/a>inclusief de behandeling van kanker, maar ook voor de creatie <\/a>van de atoombom.\n <\/p>\n \n In zijn Nobelprijs lezing<\/a> Dat jaar sloot Joliot af met een waarschuwing dat toekomstige wetenschappers \u2018transmutaties van een explosief type zouden kunnen bewerkstelligen, echte chemische kettingreacties\u2019.\n <\/p>\n \n \u201cAls dergelijke transmutaties erin slagen zich in de materie te verspreiden, kan men zich de enorme bevrijding van bruikbare energie voorstellen,\u201d zei hij. \u201cMaar helaas, als de besmetting zich naar alle elementen van onze planeet zou verspreiden, kunnen de gevolgen van het ontketenen van een dergelijke catastrofe alleen met bezorgdheid worden bekeken.\u201d\n <\/p>\n \n Niettemin voorspelde Joliot dat het \u201ceen proces zou zijn dat (toekomstige) onderzoekers ongetwijfeld zullen proberen te realiseren terwijl ze, naar wij hopen, de nodige voorzorgsmaatregelen zullen nemen.\u201d\n <\/p>\n \n Heer Alexander Fleming<\/a> deelde de (1945Nobelprijs voor de geneeskunde<\/a> met Ernst Keten<\/a> En Heer Edward Florey<\/a> voor de ontdekking van penicilline en de toepassing ervan bij het genezen van bacteri\u00eble infecties.\n <\/p>\n \n Fleming deed de eerste ontdekking in 1928, en tegen de tijd dat hij zijn Nobelprijs uitreikte lezing<\/a> in 1945 had hij al een belangrijke waarschuwing voor de wereld: \u201cHet is niet moeilijk om microben in het laboratorium resistent te maken tegen penicilline door ze bloot te stellen aan concentraties die niet voldoende zijn om ze te doden, en hetzelfde is af en toe in het lichaam gebeurd.\u201d zei hij.\n <\/p>\n \n \u201cEr kan een tijd komen dat iedereen penicilline in de winkels kan kopen\u201d, vervolgde hij. \u201cDan bestaat er het gevaar dat de onwetende mens zichzelf gemakkelijk te weinig kan doseren en, door zijn microben bloot te stellen aan niet-dodelijke hoeveelheden van het medicijn, ze resistent maakt.\u201d\n <\/p>\n \n Het was \u201czoveel jaren geleden zo\u2019n belangrijke en vooruitziende gedachte\u201d, zei hij Dr. Jeffrey Gerber<\/a>een arts voor infectieziekten in het Children’s Hospital of Philadelphia en medisch directeur van het Antimbiotic Stewardship Program.\n <\/p>\n \n Bijna een eeuw na de eerste ontdekking van Fleming wordt antimicrobi\u00eble resistentie \u2013 de resistentie van ziekteverwekkers zoals bacteri\u00ebn tegen medicijnen die bedoeld zijn om ze te behandelen \u2013 beschouwd als een van de grootste bedreigingen voor de mondiale volksgezondheid. volgens<\/a> aan de Wereldgezondheidsorganisatie, die alleen al in 2019 verantwoordelijk was voor 1,27 miljoen sterfgevallen.\n <\/p>\n \n Het belangrijkste onderdeel van Flemings waarschuwing was wellicht het buitensporig wijdverbreide gebruik van antibiotica, en niet zozeer het idee van lage doseringen.\n <\/p>\n \n \u201cSteeds vaker krijgen mensen geheel onnodig antibiotica,\u201d vertelde Gerber in een e-mail aan CNN. En \u201csteeds vaker zien we insecten die resistent zijn tegen bijna elk (en soms elk) antibioticum dat we hebben.\u201d <\/strong>\n <\/p>\n \n Paul Berg<\/a>die in 1980 de Nobelprijs voor scheikunde won voor de ontwikkeling van recombinant DNA, een technologie die daarbij hielp sprong-start<\/a> de biotechnologie-industrie, waarschuwde niet zo scherp als sommige van zijn collega-laureaten over de potenti\u00eble risico’s van zijn onderzoek.\n <\/p>\n \n Maar hij erkende wel de angst waartoe genetische manipulatie zou kunnen leiden, waaronder biologische oorlogvoering, genetisch gemodificeerd voedsel en gentherapie, een vorm van geneeskunde waarbij een defect gen dat ziekten veroorzaakt, wordt vervangen door een normaal functionerend gen.\n <\/p>\n \n In zijn Nobelprijs uit 1980 lezing<\/a>Berg richtte zich specifiek op gentherapie en zei dat de aanpak \u201cveel valkuilen en onbekenden kent, waaronder vragen over de haalbaarheid en wenselijkheid van een bepaalde genetische ziekte, om maar te zwijgen over de risico\u2019s.\u201d\n <\/p>\n \n \u2018Het lijkt mij\u2019, vervolgde hij, \u2018dat als we ooit op deze weg verder willen gaan, we een meer gedetailleerde kennis nodig zullen hebben van hoe menselijke genen zijn georganiseerd en hoe ze functioneren en worden gereguleerd.\u2019\n <\/p>\n \n In een interview<\/a> Tientallen jaren later merkte Berg op dat hij en andere wetenschappers in het veld al publiekelijk waren samengekomen om de potenti\u00eble gevaren van de technologie te erkennen en aan vangrails te werken, op een conferentie die bekend staat als Asilomar<\/a>in 1975.\n <\/p>\n \n \u201cDe zorgen over het recombinant DNA of genetische manipulatie kwamen van de wetenschappers, dus dat was een zeer cruciaal feit\u201d, vertelde hij in 2001 aan wetenschapsschrijver Joanna Rose, volgens een transcriptie op de Nobel-website.\n <\/p>\n \n Door publiekelijk de risico\u2019s te erkennen en de noodzaak om ze te onderzoeken, zei Berg, \u2018kregen we een enorme hoeveelheid publieke bewondering, zo je wilt, en tolerantie, en dus mochten we ons daadwerkelijk gaan bezighouden met de vraag hoe we kunnen voorkomen komen er nog gevaarlijke dingen uit ons werk?\u201d\n <\/p>\n \n In 2001, zo zei hij, \u201chebben de ervaringen en experimenten die zijn gedaan, aangetoond dat de oorspronkelijke zorgen waarvan we echt geloofden dat ze mogelijk waren, in feite niet bestonden.\u201d\n <\/p>\n \n Nu is gentherapie een groeiend onderdeel van de geneeskunde, met behandelingen goedgekeurd<\/a> voor sikkelcelziekte, spierdystrofie en sommige erfelijke vormen van blindheid, hoewel het niet veel wordt gebruikt omdat het nog steeds voorkomt ingewikkeld <\/a>te beheren en erg duur. In de beginperiode leidde de technologie in 1999 tot de dood van een 17-jarige deelnemer aan een klinische proef, Jesse Gelsinger. ethische vragen<\/a> over hoe het onderzoek werd gedaan en het vertragen van de werkzaamheden in het gebied.\n <\/p>\n \n En hoewel Berg zelf zijn zorgen uitte, sloot hij zijn Nobelprijslezing in 1980 af met een oproep tot optimisme en de \u2018noodzaak om door te gaan\u2019.\n <\/p>\n \n \u201cDe doorbraak van recombinant DNA heeft ons een nieuwe en krachtige benadering gegeven van de vragen die de mens al eeuwenlang intrigeren en plagen\u201d, zei hij. \u201cIk zou die uitdaging in ieder geval niet uit de weg gaan.\u201d\n <\/p>\n \n Vier jaar geleden, Jennifer Doudna<\/a> En Emmanuelle Charpentier<\/a> deelde de Nobelprijs voor de scheikunde<\/a> voor de ontwikkeling van een methode voor genoombewerking genaamd CRISPR-Cas9. <\/strong>\n <\/p>\n \n
\n
\n CNN<\/span>
\n \u2014
\n <\/cite>\n<\/p>\n![\"Irene](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-3243865.jpg?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n![\"Sir](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-1230915864.jpg?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n![\"Paul](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/ap8012100221.jpg?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n![\"Jennifer](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/2020-12-09t085156z-430180724-rc2kjk9waak4-rtrmadp-3-nobel-prize-doudna.JPG?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n