<\/p>\n
De uitstoot van het broeikasgas methaan verminderen is het laaghangende fruit in de internationale klimaatonderhandelingen. Dat weten klimaatwetenschappers al lang. Methaan is veel sterker dan koolstofdioxide (CO2<\/sub>) en de concentraties ervan in de lucht zijn, in tegenstelling tot van CO2<\/sub>, relatief eenvoudig te verminderen. <\/p>\n Toch lijkt de wereld dit laaghangend fruit niet echt te plukken: de hoeveelheid methaan in de lucht blijft stijgen. Een van de redenen: in tegenstelling tot bij CO2<\/sub>, waar het probleem vooral ligt bij rijkere ge\u00efndustrialiseerde landen, moeten voor methaan ook landen in ontwikkeling, die vaak andere prioriteiten hebben, snel de handschoen oppakken. Daarbij houden landen hun methaanuitstoot niet altijd goed bij, ook rijke landen niet. <\/p>\n \u201eHet reduceren van de methaanuitstoot dit decennium is onze noodrem\u201d, zei Martina Otto, hoofd van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties, aldus<\/a> de Britse krant The Guardian<\/em>. Wat kan de wereld doen om die cruciale noodrem in te duwen? Om in ieder geval te proberen onder de 1,5 graad opwarming (ten opzichte van de pre-industri\u00eble temperatuur) te blijven, zoals landen afspraken onder het Parijsakkoord<\/a>?<\/p>\n Tijdens de belangrijkste klimaattop van het jaar, de VN-klimaattop COP29 in de Azerbeidzjaanse hoofdstad Bakoe, werd woensdag een nieuw plan gelanceerd: het aanpakken van methaanpluimen die uit vuilnisbelten sijpelen, bijvoorbeeld uit rottend voedsel of hout. De methaanuitstoot van afval is goed voor zo\u2019n twintig procent van de totale door de mens veroorzaakte methaanuitstoot.<\/p>\n Hoe eerder in de keten je het probleem oplost, hoe beter<\/p>\n\n