\t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\tDemi Moore<\/a> bij de premi\u00e8re in Los Angeles van \u201cLandman\u201d in het Paramount Theatre op 12 november in Los Angeles.<\/span><\/p>\n \t\t\t\t\t\t\t\t\tGilbert Flores<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n \n \tWat betreft wat deze meta-casting-megahits de mode zouden kunnen leren \u2013 in dit \u2018stoelendans\u2019-tijdperk in de feesttenten is het vertellen van verhalen \u2013 niet van de merk-narratieve variant, maar van een meer persoonlijke aard \u2013 schaars. Nu er grote banen openstaan, hebben modeliefhebbers zich overgegeven aan het uitbrengen van wensen aan wie ze graag gezalfd zouden zien. Hoewel het idee van een relatief onbekende die opklimt naar een spraakmakende positie aantrekkelijk is, verlangen veel waarnemers naar het soort \u201coh, wauw!\u201d impact die gepaard gaat met de benoeming van een bekende megaster met een interessante geschiedenis.<\/p>\n \n \tEen voorbeeld hiervan: de opwinding over de maandenlange berichten, ook in WWD, over Pierpaolo Piccioli die naar de onlangs vrijgekomen plek van Kim Jones in de damescollecties van Fendi gleed. Het idee van Piccioli, leverancier van een levendige, kunstzinnige esthetiek die een modernistische draai geeft aan de Romeinse romantiek, die aan het hoofd staat van een van de beste mode-instellingen van de Eeuwige Stad, brengt een zekere favoriete zoon <\/em>mystiek.<\/p>\n \n \tDan is er misschien wel de grootste vacature van allemaal, Chanel<\/a>. Sinds het abrupte vertrek van Virginie Viard doen de geruchten de ronde, die uiteindelijk samensmelten tot consensus dat Matthieu Blazy de benoeming zal krijgen, na een zeer indrukwekkende ambtstermijn van drie jaar bij Bottega Veneta. De aankondiging kan nu elke dag komen. Dat heeft sommigen er niet van weerhouden om na te denken over een meer Hollywood-waardige wending. Een modezetel die zo groot is, zo redeneren ze, vereist een grote ster, en het modesterrendom wordt niet veel groter dan dat van de man die onlangs naar de beurs ging met een carri\u00e8reambitie. \u2018Er is maar \u00e9\u00e9n baan die ik wil\u2019 Marc Jacobs<\/a> vertelde WSJ Magazine in oktober: \u201cen er is mij niet gevraagd om het te doen.\u201d<\/p>\n \n \tJacobs heeft de mode overstegen en is een breder cultureel icoon geworden, eentje met een episch achtergrondverhaal. De gedachte dat hij de positie zou innemen die al lang door Karl Lagerfeld werd bekleed, is een steakdiner dat, hoewel in tegenspraak met de industrie-indicatoren, zorgt voor een heerlijk fantasiediner. In ieder geval \u00e9\u00e9n grote naam met connecties met zowel Jacobs als Chanel<\/a> is het daarmee eens. Sofia Coppola vertelde dit aan WSJ <\/em>dat het een \u2018droom\u2019 zou zijn om haar oude vriend zijn creatieve spierballen in huis te zien gebruiken. \u2018Helaas,\u2019 grapte ze, \u2018heb ik niet de leiding.\u2019<\/p>\n \n \tEn over achtergrondverhalen en metadroomafspraken gesproken: hoe zit het met de af en toe roddels over een Johannes Galliano<\/a> terug naar LVMH Mo\u00ebt Hennessy Louis Vuitton? Galliano’s meesterlijke Maison Margiela Artisanal-collectie voor de lente van 2024 was een van de grootste pure modeverhalen van het jaar, een creatieve triomf die zijn feniksachtige persoonlijke herstel van zijn catastrofale val leek te versterken. De vertellagen worden naar voren geprojecteerd. Maanden na de show won Galliano kleermakersonderscheidingen op het door Loewe gesponsorde Met Gala, waarbij hij medevoorzitter Zendaya kleedde in een paar looks (een vintage, een opnieuw uitgevoerd) uit zijn dagen in Givenchy\/Dior. Sommigen lezen \u2013 of willen dat in ieder geval lezen \u2013 dat de oogverblindende vertoning een terugkeer naar de kudde voorspelt \u2013 hoewel dat misschien onwaarschijnlijk is als Margiela-eigenaar Renzo Rosso er iets over te zeggen heeft.<\/p>\n![\"Demi](\"https:\/\/wwd.com\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/Landman-16.jpg?w=300\")
<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>
![\"Johannes](\"https:\/\/wwd.com\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/John-Galliano.jpg?w=200\")
<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>