{"id":90217,"date":"2024-12-01T23:12:02","date_gmt":"2024-12-01T23:12:02","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/emma-recensie-een-regency-komedie-zo-licht-als-een-kussengevecht-theater\/"},"modified":"2024-12-01T23:12:02","modified_gmt":"2024-12-01T23:12:02","slug":"emma-recensie-een-regency-komedie-zo-licht-als-een-kussengevecht-theater","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/emma-recensie-een-regency-komedie-zo-licht-als-een-kussengevecht-theater\/","title":{"rendered":"Emma-recensie \u2013 een Regency-komedie zo licht als een kussengevecht | Theater"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

H<\/span>en een slimme en rijke Emma Woodhouse vindt nieuwe manieren om haar charme uit te oefenen Kate Hamill<\/a>‘s bewerking van de roman van Jane Austen uit 1816. Claire O’Reilly’s popproductie voert de boogkomedie en kunstgreep op in een fluorescerende, Regency-achtige setting, die ergens in een Austenland bestaat, ge\u00efnformeerd door schermaanpassingen uit Geen idee<\/a> naar De overtuigingskracht van Netflix<\/a>met een vleugje klassieke Hollywood-romcoms in de wenteltrap van decorontwerper Molly O’Cathain. Wat uit Austens sociale satire overblijft, is het rijke, ontspannen milieu van de personages.<\/p>\n

De hyperactieve Emma (Toni O’Rourke), verwend door haar vader, een weduwe, vult haar dagen met het manipuleren van de relaties van de mensen om haar heen. Ze waant zich een koppelaarster en neemt de onhandige tiener Harriet (Hannah Mamalis) onder haar hoede, en overtuigt haar ervan dat de zalvende dominee Mr. Elton (Domhnall Herdman) een briljante vangst zou zijn. Mamalis brengt puppy-achtige energie in haar absurd gauche karakter, terwijl ze de koekjes naar binnen gooit die Emma naar haar gooit als beloning voor haar toewijding.<\/p>\n

Terwijl Emma spartelt en flirt met haar jeugdvriend, de strak op maat gemaakte Mr Knightley (Patrick Martins), houdt hij haar intriges in de gaten. Omdat hun gevoelens voor elkaar een van Emma’s vele blinde vlekken zijn, is de komst van rivalen vanwege hun genegenheid, Jane Fairfax (Ciara Berkeley) en Frank Churchill (opnieuw Herdman), nodig om haar ogen te openen.<\/p>\n

<\/svg><\/span>O’Rourke, Mamalis en Domhnall Herdman.<\/span> Foto: Ros Kavanagh<\/figcaption><\/figure>\n

Optredens in kleine rollen schitteren, vooral Clare Barrett als de praatzieke dorpeling Miss Bates, en Liz FitzGibbon als Emma’s voormalige gouvernante mevrouw Weston. Deze helpen de aandacht af te leiden van een omslachtige tweede helft waarin belangrijke plotonthullingen geen impact hebben en Emma’s directe commentaar aan het publiek, dat aanvankelijk amusant veelzeggend leek, versleten is. Wanneer Emma’s beroemde vernedering van juffrouw Bates aanleiding wordt voor een scherpe toespraak van mevrouw Weston over het gebrek aan kansen voor een goed opgeleide jonge vrouw als Emma, \u200b\u200bzorgt het ontbreken van een specifieke periode of plaats ervoor dat dit een onhandige, zelfbewuste invoeging lijkt.<\/p>\n

Het is een veel beter idee om het allemaal zo licht te houden als een kussengevecht. Als Knightley Emma waarschuwt dat ze niet alles onder controle heeft, zegt ze: “maar is het niet leuk om te zien hoe ik het probeer?” Voor \u00e9\u00e9n keer heeft dit zelfmisleidende karakter gelijk. Het is.<\/p>\n