Jaren na het winnen van gouden medailles op de Paralympische Spelen<\/a> en diverse Wereldkampioenschappen, gelooft Heinrich Popow dat de toekomst voor gehandicapten rooskleuriger is dan ooit tevoren, deels dankzij het succes en de groeiende populariteit van de Paralympische Spelen. Maar er is \u00e9\u00e9n specifiek maatschappelijk probleem dat de onderbeengeamputeerde graag zou willen zien veranderen: volwassenen moeten mensen met een beperking door dezelfde ogen en nieuwsgierigheid bekijken als kinderen. <\/p>\n “De grootste verandering die ik graag zou zien is het doorbreken van de barri\u00e8res om dit te hebben, noemen we het in het Duits: Angst voor contact<\/em>bang zijn om te dichtbij te komen,” vertelde Popow aan DW. “De manier waarop kinderen omgaan met mensen met een beperking, en ook met dingen die ze voor het eerst zien. Dat is wat ik volwassenen graag zou zien doen.<\/p>\n “Dus als ik bijvoorbeeld in de zomer met korte broeken naar de kleuterschool ga, ben ik de coolste papa ter wereld omdat kinderen me accepteren. En dan vragen ze me: ‘Wat heb je?’ Dus ik leg het uit. En omdat mijn twee dochters altijd nieuwe stickers op mijn benen plakken, heb ik elke dag een ander been.<\/p>\n “Wat ik heel graag zou willen zien, is dat we elkaar accepteren zoals we zijn en leren van kinderen.”<\/p>\n Popow beweert dat de amputatie van zijn onderbeen zwaarder was voor zijn ouders dan voor zijn negenjarige zelf. Hij bleef actief in de sport en koos uiteindelijk voor atletiek bij de sportclub, Bayer Leverkusen<\/a>. In 2002, op 19-jarige leeftijd, won Popow een bronzen medaille op de Wereldkampioenschappen atletiek van het Internationaal Paralympisch Comit\u00e9 in Lille, Frankrijk. Drie bronzen medailles in de categorie T42 volgden op de Paralympische Spelen van 2004 in Athene, een zilveren medaille in Peking in 2008 en een gouden medaille op de 100 meter in de Paralympische Spelen van Londen. Tijdens de Spelen van 2016 in Rio won hij goud bij het verspringen. “Sport gaf mij de kans om barri\u00e8res en grenzen te verleggen”, zei Popow. En dat doet het nog steeds. <\/p>\n Naast het stimuleren en stimuleren van mensen die onlangs een handicap hebben gekregen om te gaan sporten, promoot en verdedigt hij actief mensen met een handicap in Duitsland en de rest van de wereld. Hij wordt vaak gezien in klinieken en andere samenwerkingsmogelijkheden voor het mobiliteitsbedrijf Ottobock (waar hij in dienst is), dat zich onder meer richt op protheses voor mensen die amputaties, verwondingen of neurologische aandoeningen hebben gehad. <\/p>\n <\/p>\n Popows reizen hebben hem doen geloven dat landen die het goed doen op de Paralympische Spelen het meestal goed doen met de inclusiviteit van gehandicapten thuis. Duitsland eindigde op een teleurstellende 11e plaats op de medaillelijst voor de Paralympische Spelen van 2024. Popow denkt dat hij een idee heeft waarom. <\/p>\n\n
Een van de grootste para-atleten van Duitsland<\/h2>\n
Inclusiviteit zorgt voor succes<\/h2>\n