<\/p>\n
C<\/span>Ik ben allemaal een boosaardige oude cynicus \u2013 je zou tenslotte gelijk hebben \u2013 maar ik heb een klein vermoeden dat Charlie Cooper’s Myth Country: Winter Solstice haastig in elkaar werd gezet na de onverwachte voorliefde voor zijn originele driedelige serie over Britse folklore<\/a>. Het is zeker chaotischer en minder gepolijst dan de eerste afleveringen \u2013 ook al hadden ze zelf wat we liefdevol een Heath Robinson-achtige sfeer zouden kunnen noemen.<\/p>\n Een groot deel van de charme van de originele serie zat in de vervaging tussen Charlie Cooper en Kurtan, het personage dat hij speelt in de bijna perfecte bitterzoete komedie van hem en zijn zus Daisy. Dit land<\/a>. Er waren regels die zo perfect bij dat laatste pasten dat je ge\u00efntrigeerd raakte door wat er precies aan de hand was. Zijn Charlie en Kurtan eigenlijk \u00e9\u00e9n en hetzelfde? Misschien is Daisy een meesterpoppenspeler, die haar broer simpelweg in sets laat vallen en de camera’s laat rollen terwijl zij haar Kerry-teksten om hem heen improviseert? Of misschien is Charlie gewoon de grootste acteur sinds Richard Burbage, die voor onze ogen een naadloze transformatie uitvoert?<\/p>\n Ik denk dat Winter Solstice ons iets van het antwoord geeft. Er zijn veel minder grappige lijnen, alsof de snelheid waarmee het in elkaar is gezet hem niet in staat heeft gesteld de dunne plek te vinden waar karakter en artiest elkaar ontmoeten en in elkaar grijpen. En er zijn wat breekijzers met Daisy, die hem een \u200b\u200bspreukenboek brengt \u2018ter bescherming\u2019 en wat kerstcadeautjes voor een van zijn kinderen die ze leuk vindt. Er is ook een running gag met zijn vader over het niet komen met Kerstmis na \u201cwat er vorig jaar is gebeurd\u201d dat niet helemaal werkt.<\/p>\n Zonder zoveel humor (hoewel er een prachtig moment is na een lofzang op het favoriete liedje van zijn oma, A Winter’s Tale van David Essex, wanneer de schim van Kurtan opduikt en eraan toevoegt: “Zeer hatelijke vrouw, eigenlijk, mijn oma”), was het halfuur voelt langer. Maar het wordt gered door het feit dat het de andere reden voor het aanvankelijke succes van Myth Country volledig behoudt, namelijk Coopers oprechte opwinding over wat hij ziet en leert.<\/p>\n