<\/p>\n
Wanneer het Hooggerechtshof vrijdag argumenten hoort over de vraag of de bescherming van de nationale veiligheid vereist dat TikTok wordt verkocht of gesloten, zullen de rechters werken in de schaduw van drie precedenten uit het Eerste Amendement, allemaal be\u00efnvloed door het klimaat van hun tijd en door de mate waarin de rechters vertrouwden. de overheid.<\/p>\n
Tijdens de Koude Oorlog en in het Vietnam-tijdperk weigerde de rechtbank de beweringen van de regering te erkennen dat de nationale veiligheid een beperking vereiste van wat kranten konden publiceren en wat Amerikanen konden lezen. Meer recentelijk heeft de rechtbank zich echter neergelegd bij het oordeel van het Congres dat de bestrijding van terrorisme het rechtvaardigt om van bepaalde soorten uitingen een misdaad te maken.<\/p>\n
De rechtbank zal hoogstwaarschijnlijk snel handelen, aangezien TikTok te maken krijgt met een deadline van 19 januari op grond van een wet die in april door twee partijen meerderheden is aangenomen. De sponsors van de wet zeiden dat het moederbedrijf van de app, ByteDance, wordt gecontroleerd door China en het zou kunnen gebruiken om Amerikaanse priv\u00e9gegevens te verzamelen en geheime desinformatie te verspreiden.<\/p>\n
De beslissing van de rechtbank zal het lot van bepalen een krachtig en alomtegenwoordig cultureel fenomeen<\/a> dat een geavanceerd algoritme gebruikt om een \u200b\u200bgepersonaliseerde reeks korte video’s aan zijn 170 miljoen gebruikers in de Verenigde Staten te leveren. Voor velen van hen, en vooral de jongeren, is TikTok een toonaangevende bron van informatie en amusement geworden.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Net als in eerdere zaken waarin de nationale veiligheid tegenover de vrijheid van meningsuiting stond, is de kernvraag voor de rechters of de oordelen van de regering over de dreiging die TikTok zou vormen voldoende zijn om de toewijding van het land aan de vrijheid van meningsuiting te overwinnen.<\/p>\n Senator Mitch McConnell, Republikein van Kentucky, vertelde de rechters<\/a> dat hij \u201cge\u00ebvenaard is in zijn waardering en bescherming van het recht op vrije meningsuiting van het Eerste Amendement.\u201d Maar hij drong er bij hen op aan de wet te handhaven.<\/p>\n \u201cHet recht op vrije meningsuiting, vastgelegd in het Eerste Amendement, is niet van toepassing op een bedrijfsagent van de Chinese Communistische Partij\u201d, schreef de heer McConnell.<\/p>\n Jameel Jaffer, uitvoerend directeur van het Knight First Amendment Institute aan de Columbia University, zei dat dit standpunt een fundamenteel misverstand weerspiegelde.<\/p>\n \u201cHet is niet de rol van de overheid om ons te vertellen welke idee\u00ebn de moeite waard zijn om naar te luisteren\u201d, zei hij. \u201cHet is niet de rol van de overheid om de markt te zuiveren van idee\u00ebn of informatie waar de overheid het niet mee eens is.\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n De laatste grote beslissing van het Hooggerechtshof in een botsing tussen nationale veiligheid en vrijheid van meningsuiting dateerde van 2010 Holder tegen Humanitair Rechtsproject<\/a>. Het betrof een wet die het strafbaar stelde om zelfs maar goedaardige hulp in de vorm van toespraken te verlenen aan groepen die zich zouden bezighouden met terrorisme.<\/p>\n E\u00e9n eiser<\/a>Hij zei bijvoorbeeld dat hij de Koerdische Arbeiderspartij wilde helpen vreedzame manieren te vinden om de rechten van de Koerden in Turkije te beschermen en hun claims onder de aandacht van internationale instanties te brengen.<\/p>\n Toen de zaak werd bepleit<\/a>Elena Kagan, destijds advocaat-generaal van de VS, zei dat rechtbanken zich moeten houden aan de beoordelingen van de regering van bedreigingen voor de nationale veiligheid.<\/p>\n \u201cHet vermogen van het Congres en de uitvoerende macht om de relaties tussen Amerikanen en buitenlandse regeringen of buitenlandse organisaties te reguleren wordt al lang door deze rechtbank erkend\u201d, zei ze. (Zes maanden later trad ze toe tot de rechtbank.)<\/p>\n De rechtbank regeerde voor de regering<\/a> met zes tegen drie stemmen, waarbij het zijn expertise aanvaardde, zelfs nadat het oordeelde dat de wet onderworpen was aan strikt toezicht, de meest veeleisende vorm van rechterlijke toetsing.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n \u201cBij het proberen dreigende schade in de context van internationale aangelegenheden en nationale veiligheid te voorkomen, is de regering niet verplicht om alle stukjes van de puzzel definitief met elkaar te verbinden voordat we gewicht toekennen aan haar empirische conclusies\u201d, aldus opperrechter John G. Roberts Jr. schreef voor de meerderheid.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n In zijn Hooggerechtshof<\/a> slips<\/a> Ter verdediging van de wet die TikTok verbiedt, heeft de regering-Biden herhaaldelijk het besluit uit 2010 aangehaald.<\/p>\n \u201cHet Congres en de uitvoerende macht hebben vastgesteld dat ByteDance\u2019s eigendom en controle over TikTok een onaanvaardbare bedreiging vormen voor de nationale veiligheid, omdat die relatie een buitenlandse vijandige regering in staat zou kunnen stellen inlichtingen te verzamelen over de inhoud die wordt ontvangen door de Amerikaanse gebruikers van TikTok en deze te manipuleren,\u201d Elizabeth B. Prelogar, De Amerikaanse advocaat-generaal schreef: \u201czelfs als die schade zich nog niet had voorgedaan.\u201d<\/p>\n Veel federale wetten, zo voegde ze eraan toe, beperken de buitenlandse eigendom van bedrijven op gevoelige terreinen, waaronder de omroepsector, het bankwezen, nucleaire faciliteiten, onderzeese kabels, luchtvaartmaatschappijen, dammen en reservoirs.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Hoewel de rechtbank onder leiding van opperrechter Roberts bereid was zich aan de regering te onderwerpen, waren eerdere rechtbanken sceptischer. In 1965, tijdens de Koude Oorlog, schrapte de rechtbank een wet die mensen die buitenlandse post wilden ontvangen waarvan de regering zei dat het \u2018communistische politieke propaganda\u2019 was, verplichtte dit schriftelijk te zeggen.<\/p>\n Dat besluit, Lamont v. Postmeester-generaal<\/a>had een aantal onderscheidende kenmerken. Het was unaniem. Het was de eerste keer dat de rechtbank ooit een federale wet ongrondwettelijk achtte op grond van de clausules over de vrije meningsuiting van het Eerste Amendement.<\/p>\n Het was het eerste oordeel van het Hooggerechtshof waarin de uitdrukking \u2018de marktplaats van idee\u00ebn\u2019 werd genoemd. En het was de eerste beslissing van het Hooggerechtshof die een grondwettelijk recht op informatie erkende.<\/p>\n Dat laatste idee komt voor in de TikTok-zaak. \u201cAls er controverses zijn ontstaan\u201d, een korte handleiding voor gebruikers van de app<\/a> zei: \u201cde rechtbank heeft het recht van Amerikanen beschermd om idee\u00ebn met buitenlandse invloeden te horen, waardoor het Congres hooguit kan eisen dat de oorsprong van de idee\u00ebn wordt ge\u00ebtiketteerd.\u201d<\/p>\n Inderdaad, een ondersteunende opdracht<\/a> van het Knight First Amendment Institute zei dat de wet die TikTok verbiedt veel agressiever is dan de wet die de toegang tot communistische propaganda beperkt. \u201cHoewel de wet in Lamont de toegang van Amerikanen tot specifieke toespraken vanuit het buitenland belemmerde,\u201d aldus de brief, \u201cverbiedt de wet dit volledig.\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Zephyr Teachout, hoogleraar rechten aan Fordham, zei dat dit een verkeerde analyse was. \u201cHet opleggen van beperkingen op buitenlands eigendom aan communicatieplatforms is een stap verwijderd van de zorgen over de vrijheid van meningsuiting\u201d, schreef ze in een korte ondersteuning van de regering<\/a>\u201comdat de regelgeving volledig betrekking heeft op het eigendom van de bedrijven, en niet op het gedrag, de technologie of de inhoud van de bedrijven.\u201d<\/p>\n Zes jaar na de zaak over per post verzonden propaganda verwierp het Hooggerechtshof opnieuw het beroep op de nationale veiligheid om het beperken van de meningsuiting te rechtvaardigen, en oordeelde dat de regering-Nixon The New York Times en The Washington Post er niet van kon weerhouden publicatie van de Pentagon Papers<\/a>een geheime geschiedenis van de oorlog in Vietnam. De rechtbank deed dit ondanks waarschuwingen van de regering dat publicatie inlichtingenagenten en vredesbesprekingen in gevaar zou brengen.<\/p>\n \u201cHet woord \u2018veiligheid\u2019 is een brede, vage algemeenheid waarvan de contouren niet mogen worden ingeroepen om de fundamentele wet, belichaamd in het Eerste Amendement, af te schaffen\u201d, schreef rechter Hugo Black in een overeenstemmende mening.<\/p>\n