\t\t\t\t\t\t![\"WWD-tijdcapsule\"](\"https:\/\/wwd.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/TimeCapsule_FINAL.jpg?w=300\")
<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n
\n
\tKantoor in Parijs<\/p>\n
\n\tCHRISTIAN DIOR EN IK, door Christian Dior. Amiot-Dumont, Parijs. 236 blz.<\/em><\/p>\n \n\tPARIJS, 19 juli \u2014<\/strong> Voor iemand van de \u2018New Look\u2019-generatie, wiens introductie in de mode in 1947 plaatsvond, behoudt \u2018Christian Dior Et Moi\u2019 ondanks zijn eigentijdse kijk een sprookjesachtige sfeer. De heer Dior, de auteur, schrijft over Dior, de wereldberoemde couturier, en de relatie van deze figuur tot Christian Dior als individu.<\/p>\n \n \tSucces, zoals de heer Dior het zag, houdt in dat je vasthoudt aan je idealen voor grote problemen, zoals de locatie van het nieuwe huis en aandacht voor kleine details, evenals het vermogen tot persoonlijkheidssplitsing om om te gaan met de verantwoordelijkheden en dienstbaarheid van roem.<\/p>\n \n \tBackstage toont het boek de creatie en evolutie van een couturecollectie. \u201cMode evolueert onder impuls van verlangen, en verandert door vermoeidheid\u201d, zegt de auteur die zijn nieuwe collectie begint te \u201cvoelen\u201d op de openingsdag van zijn voorganger. Drie maanden lang volgt hij het lot van \u2018zijn kinderen\u2019 via de pers, reacties van personeel en particuliere klanten, en vertrekt vervolgens naar zijn landhuis, een windmolen bij Parijs, om na te denken.<\/p>\n \n \tVoor hem spelen de New Yorkse confectiecollecties de rol van het vooroorlogse couture-middenseizoen. Ze markeren de overgang tussen het vorige silhouet en dragen al enkele thema’s voor de toekomstige Parijs-lijnen in zich.<\/p>\n \n \tHij werkt op het platteland, \u2018overal krabbelend, in bed, in bad, aan tafel, in de auto, wandelend in de zon, onder de lamp, overdag en\u2019 s nachts.<\/p>\n \n\tSchetsen geselecteerd<\/strong><\/p>\n \n \tTerwijl zijn idee\u00ebn opborrelen, schetst hij variaties hierop totdat \u2018deze waanzin wegvalt, dan ga ik verder\u2019, zoals de banketbakker die zijn goed gemengde beslag laat rusten.<\/p>\n \n \tTerug in de gedisciplineerde sfeer van de studio aan de Avenue Montaigne selecteert Mr. Dior zijn schetsen met Mme. Margaretha, mevrouw. Raymonde en Mw. Bricard, zijn medewerkers, die bij hem zijn sinds hij in 1947 opende. De schetsen worden voor \u2018interpretatie\u2019 aan de verschillende ateliers overhandigd. Vanaf het begin wordt er zo gewerkt dat de eindproducten een \u201csignification d’ensemble\u201d hebben.<\/p>\n \n \t\u201cVanuit de toile van de jurk\u201d is de volgende stap. De eerste mousseline, ongeveer 60, reproduceert de belangrijkste schetsen van de heer Dior. Het zijn basissilhouetten, waarin lijnen en snit zichtbaar zijn, maar geen details, tenzij deze \u00e9\u00e9n zijn met de body van het kledingstuk. \u201cRevers, strikken, zakken, manchetten of riemen komen er later bij.\u201d<\/p>\n \n \tHij brengt hulde aan de \u2018jeunes filles\u2019, zoals mannequins in de couture worden genoemd. \u201cDe jurk en de mannequin zijn vaak net zo onafscheidelijk als de jurk en de stof.\u201d In de Dior-cabine kunnen sommigen alles dragen, anderen moeten modellen hebben die in harmonie zijn met hun silhouet, hun stijl en uiterlijk.<\/p>\n \n \tDe stoffen worden gekozen twee maanden voordat meneer Dior begint met schetsen. Leveranciers komen uit Parijs, Lyon, Roubaix, Londen, Milaan, Z\u00fcrich \u2013 of zelfs verder. Sommige stoffenhuizen tonen hun collecties, vergezeld van kofferdragende verkopers die ze tentoonstellen, zoals de schatten uit \u2018Duizend-en-een-nacht\u2019. Anderen hebben een klein koffertje met daarin monsters ter grootte van een postzegel.<\/p>\n \n\tEvolutie van ontwerpen<\/strong><\/p>\n \n \tDessins en patronen zijn ge\u00efnspireerd op de successen van het afgelopen seizoen en suggereren opnieuw evolutie in plaats van revolutie. De stoffen worden geselecteerd \u2018omdat ze lijken te zijn aangepast aan de vorm die ik zoek\u2019, en niet vanwege de prachtige kleuren.<\/p>\n \n \tHet is tijd voor de laatste repetitie als de hoeden, schoenen en accessoires voor de verschillende modellen worden gekozen. Deze laatste worden uit een kar gehaald door \u2018Boutonnette\u2019, die \u2018de kerstboom in orde maakt\u2019, knopen toevoegt, oorbellen, sluiers en andere versieringen past.<\/p>\n \n \tOp de ochtend van de collectie, die voor hem een \u200b\u200bfeestje is, loopt de \u2018gastheer\u2019 door het huis en controleert details zoals het bloemstuk van de jurken in de boetiek.<\/p>\n \n \tHij beschrijft de complexiteit van zitplaatsindelingen, zowel voor de pers als voor Amerikaanse kopers. Van de opwinding van de ochtend (pers) tot de stille concentratie van de middag (retailers) trekken de \u201cjeunes filles\u201d door de verschillende salons, hopend op applaus. Maar de kopers zijn stom en \u201cde bravo\u2019s zijn zeldzaam en ver tussen.\u201d<\/p>\n \n \tIn het begin vertelt de heer Dior een korte geschiedenis van het huis en hoe hij begon. Onder de vrienden van vroeger noemt hij BJ Perkins, de gepensioneerde Europese directeur van WOMEN’S WEAR DAILY. \u201cDeze krant slaagt er, dankzij een wonderkind op het gebied van redactie en reclame, in om genoeg materiaal over dameskleding te vinden om dagelijks 50 pagina\u2019s over mode in de Verenigde Staten te publiceren.\u201d<\/p>\n \n \tOp het moment van schrijven is het boek nog niet verkocht aan een Amerikaanse uitgever. Eind dit jaar verschijnt hij in Londen.<\/p>\n \n \tGereproduceerd door Tonya Blazio-Licorish<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Het vaststellen van het DNA van een merk kan jaren duren. Christelijke Dior (1905-1957) cre\u00eberde de visie en de blauwdruk voor het Huis van Dior hij richtte in 1946 onmiddellijk op. De \u2018New Look\u2019, de naam die de modepers eraan gaf, was het nieuwe vrouwelijke ideaal na de Tweede Wereldoorlog dat de mode nodig had. …<\/p>\n","protected":false},"author":33,"featured_media":95993,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[151],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/95992"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/33"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=95992"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/95992\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/95993"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=95992"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=95992"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=95992"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}