<\/p>\n
Mike Hynson, die het beeld van de gebronsde surfgod belichaamde als een ster van de hit uit 1966 surfdocumentaire “De eindeloze zomer”<\/a> en, met zijn outlaw -instincten, belichaamde het rebellenethos van de sport op weg naar een kolos van de krul, stierf op 10 januari in Encinitas, Californi\u00eb. Hij was 82.<\/p>\n Zijn dood, in een ziekenhuis, werd bevestigd door Donna Klaasen Jost, die samenwerkte met Hynson aan zijn autobiografie van 2009, “Transcendental Memories of a Surf Rebel.” Ze zei dat de oorzaak nog niet bekend was.<\/p>\n Hynson ontstond in een tijdperk waarin surfen vaak werd gemarginaliseerd als een merkwaardig ritueel van de westkust tiener cultuur, dankzij schuimig matinee -gerechten “Stranddeken bingo”<\/a> (1965) en een golf van Beach Boys hits<\/a>. Hij werd niet alleen geprezen vanwege zijn vaardigheden op de golven, maar ook als een bekende bouwer van boards, met name de populaire Rode Fin<\/a> Longboard, die hij voor de fabrikant heeft ontworpen Gordon & Smith<\/a> in 1965.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Hij was ‘een van de Grootste surflevens<\/a> Ooit geleefd, ‘schreef Jake Howard in Surfer Magazine na de dood van Hynson en beschreef hem als’ een hot-dog artiest, een vormende genie, een kosmische avonturier ‘die’ de sport en cultuur van surfen op een onverteld aantal manieren veranderde ‘.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Hynson’s leven werd het spul van overlevering vanaf 1963, toen hij werd uitgenodigd door de filmmaker Bruce Brown<\/a> Om zich bij hem en Robert August te voegen, nog een jonge Spring in Zuid -Californi\u00eb, op een trektocht die hen zou leiden door Senegal, Ghana, Zuid -Afrika, Australi\u00eb, Tahiti, Nieuw -Zeeland en Hawaii, <\/em>Op de evenaar springen om de minste kilte van de winter te voorkomen tijdens het zoeken naar de perfecte golf.<\/p>\n Hynson was pas 21, maar had al een reputatie opgebouwd als een Maverick Power Surfer op de stranden rond San Diego. Hij kon eigenwijs en afstandelijk zijn, herinnerden vrienden zich-maar niet zonder reden: hij bewees al zijn moed als een van de eerste niet-inheemse Hawaiianen die pijplijn rijden, aan de noordkust van het Hawaiiaanse eiland Oahu, soms het meest genoemd gevaarlijke golf<\/a> in de wereld, in 1961.<\/p>\n Hij zag er zeker uit, met zijn karamelbruine en zonwitte haar pomadeer terug op Dracula-mode, een kapsel binnenkort om te worden nagebootst door surfers over de hele wereld.<\/p>\n Mr. Brown had slechts $ 50.000 voor zijn project, waardoor zijn sterren hun eigen tickets over de hele wereld lieten betalen. Om zijn reis te financieren, wendde Hynson zich tot de gerenommeerde bestuursmaker Hobie verandert<\/a>voor wie hij had gewerkt, om hem te verstrekken $ 1.400 voor vliegtickets<\/a>“Hoewel ik een paar jaar eerder negen surfplanken van hem had gestolen”, zei hij in een interview in 2017 met de Britse krant The Guardian.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Zonder medeweten van zijn metgezellen met een strak, bracht Hynson een voorraad amfetamine en een drie maanden durende voorraad Tijuana marihuana mee. ‘Ik was Jong, dom en geladen<\/a>‘Zei hij in een interview uit 2009 met OC Weekly, een alternatieve krant in Orange County, Calif.<\/p>\n De eerste stop was Senegal, waar de lokale bevolking ‘houten planken gebruikten om in de golven rond te breiden’, vertelde Hynson aan de Guardian, ‘dus toen ze Robert en ik rechtop zagen surfen, waren ze overweldigd.’<\/p>\n Groter spel wachtte op hen. Hynson zag eindelijk hun steengroeve in Cape St. Francis, aan de zuidkust van Zuid -Afrika – een “perfect Rechtshandig<\/a>Zonder een surfer in zicht, ‘zoals Surfer Magazine het ooit beschreef.<\/p>\n “Op Mike’s eerste rit,” zei de heer Brown in zijn verhaal van “The Endless Summer”, “de eerste vijf seconden, hij wist dat hij eindelijk die perfecte golf had gevonden.” De golven, voegde hij eraan toe, ‘zag eruit alsof ze door een soort machine waren gemaakt. De ritten waren zo lang dat ik ze niet op een stuk film kon krijgen. “<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n In zijn autobiografie herinnerde Hynson zich de ervaring: \u201cIk heb niet zo veel adrenalinestormen in mijn leven gehad, een puur en natuurlijk fenomeen. Het was elektrisch. Het haar op mijn nek stond rechtop. ‘<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Michael Lear Hynson werd geboren op 28 juni 1942 in Crescent City, Californi\u00eb, nabij de grens van Oregon, de oudste van twee zonen van Robert Hynson, een ingenieur die voor de marine werkte en Grace (Wheaton) Hynson. In zijn vroege jaren verdeelde de familie zijn tijd tussen Hawaii en San Diego en vestigde zich uiteindelijk in Zuid -Californi\u00eb toen hij 10 was. Als tiener begon hij te surfen met een bemanning genaamd de Sultans.<\/p>\n Na zijn afstuderen aan de La Jolla High School in San Diego, merkte Hynson in de vroege jaren van het conflict van het Vietnam -conflict brieven uit het ontwerpbord. “Ik had ze al drie jaar omzeild”, schreef hij in zijn boek. De reis rond de wereld voor de film, voegde hij eraan toe: “Was het wonder dat ik nodig had.”<\/p>\n De reis bracht geen tekort aan uitdagingen. Op een tussenstop in Mumbai op weg van Zuid-Afrika naar Australi\u00eb, moest Hynson vijf filmbussen van 16 millimeter plakken met de gekoesterde Cape St. Francis-beelden onder een flodderig Hawaiiaans shirt, om het langs Indiase douane-agenten te sluipen die camera’s hadden be\u00ebindigd. en film in een optreden tegen ongeautoriseerde fotografie.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Distributeurs toonden aanvankelijk weinig interesse. Warner Bros., Hynson schreef: “Voorspelde dat het nooit meer dan 10 mijl van het strand zou gaan.” De heer Brown bewees ze uiteindelijk ongelijk en trok lijnen rond het blok aan voor een screening in Wichita, Kan., Tijdens een drijvende sneeuwstorm. “The Endless Summer” ging verder met het bruto meer dan $ 30 miljoen.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Tegen het einde van de jaren zestig was Hynson op een andere zoektocht, dit keer om verlichting te vinden met de Brotherhood of Eternal Love, een groep psychonauten en drugssmokkelaars in het Laguna Beach -gebied. De Brotherhood gemengde elementen van de oosterse religie met een geloof in de transformerende krachten van psychedelische drugs, die ze in zulke wonderbaarlijke hoeveelheden hebben toegepast dat de autoriteiten hen de ‘hippie maffia’ hebben gebrandmerkt.<\/p>\n Hynson nam al snel LSD regelmatig, maar hij ontwijkde lang genoeg arrestatie om nog een filmische uitstap te maken: hij MastermaDdend “Rainbow Bridge”<\/a> (1972), die hij oorspronkelijk opgevatte als een surffilm. De film, geregisseerd door Chuck Wein, een prot\u00e9g\u00e9 van Andy Warhol, evolueerde naar een quasi -documentaire over mystiek, surfen en drugs, climaxen met een Jimi Hendrix -concert aan de basis van de Haleakala -vulkaan in Maui.<\/p>\n In \u00e9\u00e9n sc\u00e8ne breekt Hynson gretig een surfplank open en produceert een verborgen zak hasj (eigenlijk ovaltine), als gevolg van een smokkel tactiek die hij had gebruikt met de broederschap.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Ondanks het duizelingwekkende portret van de film van drugsgebruik, leidde Hynson’s afhankelijkheid van drugs, met name coca\u00efne en methamfetamine, uiteindelijk tot een steile dia, inclusief tijd achter de tralies voor bezit van drugs. “Ik raakte de bodem,” vertelde hij OC Weekly, “en bleef daar een tijdje.”<\/p>\n Hij trok uiteindelijk uit zijn spiraal en begon opnieuw surfplanken te maken. Hij schreef zijn ex-vrouw, Melinda Merryweather, een voormalig model voor het Ford Agency, en zijn oude partner, Carol Hannigan, toe als zijn ‘Angels’.<\/p>\n Mevrouw Hannigan overleeft hem, net als Michael Hynson Jr., zijn zoon uit zijn eerste huwelijk.<\/p>\n In een video -interview in 1986 keek Hynson terug op zijn perfecte rit in Zuid -Afrika en vroeg hij zich af of hij en zijn metgezellen er een surffantasie mee hadden uitgevonden of gewoon een weerspiegelde die al is ingebed in het surfersbewustzijn. “Als we niet ‘eindeloze zomer’ hadden gehad,” vroeg hij, “je denkt dat er nog steeds dit zou zijn Quest of a Perfect Wave?<\/a> Denk je dat iemand het zelfs zou schelen? “<\/p>\n “Het kon me niet echt schelen,” zei hij. “Maar toen ik het zag, wist ik precies toen dat we een bubbel hadden gestoken en een droom hadden gemaakt.”<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mike Hynson, die het beeld van de gebronsde surfgod belichaamde als een ster van de hit uit 1966 surfdocumentaire “De eindeloze zomer” en, met zijn outlaw -instincten, belichaamde het rebellenethos van de sport op weg naar een kolos van de krul, stierf op 10 januari in Encinitas, Californi\u00eb. Hij was 82. Zijn dood, in een …<\/p>\n","protected":false},"author":36,"featured_media":97812,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[148],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97811"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/36"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97811"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97811\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/97812"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97811"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97811"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97811"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}