<\/p>\n
Times Insider<\/a> legt uit wie we zijn en wat we doen en levert achter de schermen inzichten in hoe onze journalistiek samenkomt.<\/p>\n Het is 22 januari 1996, In een artikel weggestopt op pagina D7<\/a>De New York Times kondigde de publieke lancering van haar website aan.<\/p>\n “De New York Times begint vandaag dagelijks op het World Wide Web te publiceren en biedt lezers over de hele wereld onmiddellijke toegang tot de meeste inhoud van de dagelijkse krant”, aldus het artikel<\/a>door <\/strong>Peter H. Lewis. “De elektronische krant (adres: http: \/www.nytimes.com) maakt deel uit van een strategie om het lezerspubliek van de tijd uit te breiden.”<\/p>\n De heer Lewis had ooit die zeer URL bezitten.<\/p>\n In 1985 verzamelden de Times -editors Am Rosenthal en Arthur Gelb een Task Force, waaronder de heer Lewis, om te werken aan een project genaamd de New York Times in het jaar 2000. De heer Lewis deelde deze week de details van het project en zijn Tijden werken in een e -mail, waaruit veel van dit account is getrokken.<\/p>\n Vervolgens een redacteur voor de wetenschapssectie en een personal computers -columnist, herinnerde de heer Lewis zich dat hij had voorspeld dat in cyberspace in cyberspace in cyberspace werd gelezen op de artikelen van Times.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n “Ik herinner me dat Artie me met een golf heeft afgewezen,” schreef de heer Lewis over de heer Gelb.<\/p>\n Jaren later heeft de redacteur Bill Stockton, die volgens de heer Lewis voorstander van wetenschaps- en technologierapportage de heer Lewis toegewezen om de ‘opkomst van het internet’ te dekken.<\/p>\n Op een gegeven moment: “Ik vroeg toestemming om een \u200b\u200bwebdomein voor de Times te registreren, en kreeg nee te horen,” schreef de heer Lewis in de e -mail. “Velen van ons dachten dat dat kortzichtig was.”<\/p>\n Een andere verslaggever, John Markoff, die zich bij de Times had aangesloten bij het dekken van computernetwerken in 1988, had zich geregistreerd nyt.com<\/a> enige tijd na zijn rol te zijn begonnen. (Hij gebruikte het voor e -mail; hij heeft geen webpagina opgezet bij het domein, dus mensen kregen een foutmelding toen ze het probeerden te bezoeken.) En Mr. Lewis pakte op nytimes.com<\/a> rond eind 1993 of begin 1994.<\/p>\n Medio 1995 kreeg de heer Lewis een telefoontje van Gordon Thompson, de Times’s Manager van Internet Services, en zei dat de krant online wilde gaan als “The New York Times in Cyberspace” en het Nytimes.com-domein nodig had, dat had gewonnen In interne discussies over de kortere nyt.com -URL geregistreerd door de heer Markoff. (Per account van de heer Markoff dacht The Times dat de URL met drie letters zou worden verward met het internetadres van de telefoon van New York.)<\/p>\n In een e -mail op vrijdag zei de heer Markoff dat hij het NYT.com -domein had geregistreerd voordat er registratiekosten waren. Maar de heer Lewis betaalde een vergoeding van $ 35 voor nytimes.com. De heer Lewis zei dat hij graag het domein overhandigde – zolang hij werd vergoed. Hij heeft het eigendom van de URL overgedragen aan de tijd, die activeerde de website op 19 januari 1996, van het Hippodrome Office Building in Manhattan<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n