<\/p>\n
De sitcom “Mythic Quest” speelt zich af in een videogamestudio en staat vol met excentrieke workaholics. Maar niemand is meer hectisch, waanzinnig of angstig dan Poppy Li, gespeeld door Charlotte Nicdao.<\/p>\n
Een wonderbaarlijke maar petulant -ingenieur, Poppy wordt gegeven aan meltdowns en primaire geschreeuw, velen die voortkomen uit een Will -oorlogsoorlog met haar egomaniacal, codependent zakenpartner, Ian Grimm, gespeeld door Rob McElhenney. (McElhenney cre\u00eberde de show met Charlie Day en Megan Ganz, die ook met hem samenwerken aan “Het is altijd zonnig in Philadelphia.”)<\/p>\n
Gedurende drie seizoenen heeft Nicdao haar karakter gezien als alles, van een “lieve underdog” tot een niet -afdrukbare descriptor. Tegenwoordig kijkt ze gunstig op haar geeky, gawky enfant verschrikkelijk dankzij een paradigmaverschuiving in het vierde seizoen, die deze week debuteerde op Apple TV+. (Opmerking De premi\u00e8re -aflevering is getiteld “Boundaries.”)<\/p>\n
“Er is altijd deze machtsevenwicht tussen Poppy en Ian – zoals, wie is de koningin, wie is de koning?” Zei Nicdao. \u201cDit seizoen heeft Poppy meer kracht, er is geen twijfel. Maar het is niet op de manieren die je zou verwachten. “<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n
“Mythic Quest” is de eerste grote Amerikaanse serie voor Nicdao, die opgroeide en nog steeds in Australi\u00eb woont. Eerder een klassieke pianist, zanger en orkestrale klarinettist, begon ze te acteren in de middelbare schoolproducties en begon haar tv -carri\u00e8re op 17 -jarige leeftijd in een Australische kindershow. (Haar vader, Alfred Nicdao, is een bekende acteur in Australi\u00eb.)<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n
Sitcom -optredens volgden. “Een van de grootste rollen die ik ooit had gehad, was een serie die regelmatig was in een show genaamd ‘Camp’, die een NBC -show was die in Australi\u00eb werd gefilmd,” zei ze, en merkte op dat de ervaring haar inspireerde om rollen in de Verenigde Staten te vervullen Staten.<\/p>\n
Wanneer hij de afgelopen jaren geen gemarteld technisch genie speelt, heeft Nicdao personages geuit op geanimeerde sitcoms zoals “Solar Opposites” en “Star Trek: Lower Decks”, evenals op de geliefde Australische tekenfilms “Bluey” en “The Strange Chandes. \u201d<\/p>\n
Nicdao’s eigen leven, zei ze, informeert een deel van wat er gebeurt met haar stormachtige alter ego, maar ze heeft wel een groot verschil tussen hen opgemerkt: ze is een fervent kok geobsedeerd door boerenmarkten, terwijl haar personage bekend staat om uitsluitend buitenshuis van tankstation Buffalo Chicken Pizza. In een video -interview van haar huis in Melbourne eerder deze maand besprak Nicdao ook Poppy’s nieuwe persoonlijke groei en haar zijproject met de eerste Filipijnse tv -acteur die ze ooit verafgood – haar vader. Dit zijn bewerkte fragmenten uit het gesprek.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n
U beschreef de werknemers van Mythic Quest ooit als ‘een disfunctioneel gevonden gezin’. In het nieuwe seizoen lijkt Poppy eindelijk weg te stappen van die dynamiek.<\/strong><\/p>\n Dat is echt de kern van seizoen 4. Ik zou nooit hebben voorspeld dat Poppy degene zou zijn om te zeggen: \u201cWeet je wat? Ik ga aan mezelf werken. Ik ga proberen erachter te komen hoe ik een evenwichtig, gelukkig persoon kan zijn. ” Een van de grootste conflicten is proberen een gezonde ruimte te vinden, en Ian weet niet wat hij moet doen als de relatie niet disfunctioneel is.<\/p>\n Als de persoon die Poppy speelt, krijg je inspraak in wat er met haar gebeurt?<\/strong><\/p>\n De producenten en schrijvers nemen ons op in de manier waarop onze personages groeien. Poppy is nooit geschreven om Australisch te zijn; Ze is nooit geschreven om een \u200b\u200bFilipijnse te zijn. Ze was eerlijk gezegd ook niet geschreven om in de twintig te zijn. Toen ik beetje bij beetje werd gegoten, begonnen deze delen van wie ik begonnen te informeren wie Poppy is. Dus dit seizoen begonnen de dingen die met mij in mijn leven aan de hand waren te informeren wat er aan de hand was met Poppy.<\/p>\n Ze draagt \u200b\u200bgeen uitsluitend hoodies meer. Voor iemand zoals zij zijn blouses een grote sprong.<\/strong><\/p>\n In mijn gedachten had ik zoiets van: “Ze zal nooit dezelfde hoodie en jeans dragen.” Het is een uniform, haar pantser. Het zegt: ‘Kijk niet naar mij; Kijk naar mijn werk. Ik ben praktisch. Ik ben een ingenieur. Het draait allemaal om mijn hersenen. ” Dit was het eerste seizoen dat we dachten: “Laten we spelen.” Poppy heeft een vriendje. Ze denkt na over hoe ze er buiten het werk uitziet. Ze maakt niet alleen meer games meer; Ze maakt sculptuur en conceptuele kunstwerken. Ze zegt: ‘Ik ga me niet meer verontschuldigen. Ik ben een kunstenaar. Ik ben creatief en ik ga die show laten zien op de manier waarop ik mezelf presenteer. “<\/p>\n Het gaat nu minder over dat ze een zogenaamde “vrouw in technologie” is en meer over haar vrouw, volledig stop.<\/strong><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Ik heb altijd aan Poppy als aseksueel beschouwd, en dat was ze wel. Ze heeft nooit tijd gehad om te onderzoeken wat een vrouw zijn zou kunnen betekenen. Nu ontdekt ze: “Oh, misschien ben ik een seksueel wezen.” Ze wordt niet in Barbie, maar ze vindt een ander deel van zichzelf. In de technische wereld, net als in veel industrie\u00ebn, is er veel druk op vrouwen, om succesvol te zijn, om in feite mannelijkheid te cosplayen. Als je als vrouw serieus genomen wilt worden, moet je zoveel mogelijk op een man lijken. Het is cool dat ze een beetje meer in haar vrouwelijkheid leunt, en het dient haar goed.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Poppy is niet de enige die nieuwe dingen probeert: je regisseerde dit seizoen een aflevering.<\/strong><\/p>\n Omdat we zo’n goed geoliede machine zijn, is er veel ruimte om te experimenteren. Veel van de cast kreeg de kans om een \u200b\u200baflevering te regisseren. Dit is de eerste Hollywood -show die ik ooit heb gedaan en ik had zoiets van: \u201cWauw! Is dit hoe het altijd is gedaan? ” … en mij is verteld dat het zo is niet<\/em>.<\/p>\n Je hebt ook gewoon een <\/strong>korte film<\/a><\/strong> je schreef en regisseerde, in de hoofdrol <\/strong>Je vader<\/a><\/strong>. Hoe is dat tot stand gekomen?<\/strong><\/p>\n We hebben dat in 2023 gemaakt, tijdens de stakingen van de acteurs en schrijvers. Ik was terug in Australi\u00eb en jeukte om iets creatiefs te doen. Mijn vader is sinds de jaren ’70 hier acteur. Toen ik opgroeide, zou hij hier en daar auditie doen. Hij zou worden gecast als restauranthouder, een gangster, een dokter – deze zeer stereotiepe Aziatische rollen – voor een sc\u00e8ne of een aflevering, en dat zou het zijn. Er is gewoon nooit echt ruimte geweest voor een acteur van kleur om te schitteren tot het laatste decennium of zo.<\/p>\n Hij belde me met dit idee: “Ik wil een korte film maken over een acteur als ik, in zijn jaren ’60, in een poging mijn plaats in de industrie te achterhalen.” Ik heb veel getalenteerde vrienden hier in Melbourne, en we kwamen samen en zeiden: “Kunnen we dit in twee dagen maken met de middelen die we hebben?” Het was volledig onafhankelijk.<\/p>\n Nu je een voorproefje hebt gekregen van regisseren, zowel met de korte als de “mythische zoektocht”, wil je in de toekomst meer doen?<\/strong><\/p>\n Ik heb altijd gedacht: “Als ik op de een of andere manier het leven zou kunnen verdienen door acteur te zijn, zal ik gelukkig zijn en ik durf niet meer te vragen dan dat.” Ik crediteer Rob echt voor – vanaf seizoen 1 – over gesprekken met mij over: \u201cWat wil je nog meer doen? Als er zelfs een klein deel van je is dat ge\u00efnteresseerd is in regisseren, schrijven, produceren, hoe kan ik dan helpen? \u201d Tegen de tijd dat we in seizoen 4 kwamen en de kans om te regisseren was daar, had ik me gerealiseerd dat regisseren een andere manier is om deze motivatie te buigen, ik moet een verteller zijn. Ik ben zo verrast dat de haast die ik krijg van het opstellen als regisseur precies hetzelfde is als de haast die ik krijg van het stappen op het podium als acteur. Dus ja, ik hoop dat er meer mogelijkheden zijn om dat soort werk te doen.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n