{"id":98810,"date":"2025-02-02T00:45:53","date_gmt":"2025-02-02T00:45:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/nieuwe-documentaire-over-paco-rabanne-bevat-het-laatste-interview-aan-de-spaanse-ontwerper-parfumlegende\/"},"modified":"2025-02-02T00:45:53","modified_gmt":"2025-02-02T00:45:53","slug":"nieuwe-documentaire-over-paco-rabanne-bevat-het-laatste-interview-aan-de-spaanse-ontwerper-parfumlegende","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/nieuwe-documentaire-over-paco-rabanne-bevat-het-laatste-interview-aan-de-spaanse-ontwerper-parfumlegende\/","title":{"rendered":"Nieuwe documentaire over Paco Rabanne bevat het laatste interview aan de Spaanse ontwerper, parfumlegende"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

\n\tMilaan –<\/strong> “Ben je een provoker?” vraagt \u200b\u200been voice-over.<\/p>\n

\n

\t“Oh la la, oui<\/em>! Een provocateur voor mensen. Ik was anders, ik was iets anders, ‘antwoordt een ander, in een mix van Frans en Spaans. Alleen dit was de stem van de late visionaire modeontwerper en parfumlegende Paco Rabanne<\/a>In een fragment van zijn laatste interview, zeven maanden eerder uitgevoerd Hij stierf in 2023<\/a>.<\/p>\n

\n

\tHet interview met alleen stem staat centraal in een nieuwe documentaire gewijd aan de Spanners-geboren ontwerper getiteld \u201cPaco Rabanne<\/a>. Een leven buiten het patroon, “of”Paco Rabanne<\/a>. Een leven buiten de doos \u201din het Engels.<\/p>\n

\n

\tIn premi\u00e8re met een priv\u00e9 -screening in Fondazione Sozzani hier op donderdag, de film<\/a> werpt niet alleen licht op de futuristische creativiteit van de mode -buitenbeentje, zijn esthetisch en gedurfde gebruik van industri\u00eble en niet -conventionele materialen zoals plastic, metaal en papier, maar ook aan zijn menselijke kant, anekdotes en invloeden uit de kindertijd buiten de modewereld. <\/p>\n

\n

\t“Deze documentaire bevat het laatste interview van Paco – en eigenlijk de eerste in 20 jaar van volledig isolement van de mediawereld,” zei de film<\/a>De regisseur en scenarioschrijver Pepa Ramos voorafgaand aan de screening. \u201cZijn keuze om weg te komen van het sociale en mediatische leven dat terugging naar 2002 was zelfopgelegd, en aan de ene kant wilde deze productie een dergelijke beslissing beschermen, maar aan de andere kant voelden we de behoefte om zijn getuigenis te hebben … het kostte ons Vijf jaar om dit te doen, waarvan er drie alleen om met hem te praten en hem te overtuigen om deel te nemen aan het project en zijn verhaal te vertellen. “<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Paco<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tPaco Rabanne in een frame van de ‘Paco Rabanne. Een leven buiten de doos ‘documentaire.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tMet dank aan Pandorga Communication<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tDe film van 100 minuten begint met registratie van de meerdere oproepen naar de ontwerper, hoorde beleefd afwijzen of uitstellen van het aanbod van een chat. Ramos herinnerde zich hoe Daniel Rabaneda<\/a>Rabanne’s neef en modeontwerper zelf, was cruciaal in contact met hem en dus op het maken van de documentaire. <\/p>\n

\n

\tDe persoonlijke missie van Rabaneda was om de rol van Rabanne, vooral in Spanje, terug te vorderen, zoals hij zei dat hij vaak nog steeds ten onrechte wordt genomen voor een Franse ontwerper in zijn thuisland. \u201cIk hoop dat er veel andere projecten zullen zijn, zoals tentoonstellingen, boeken en documentaires die moeten volgen, omdat Paco’s Persona enorm en zo interessant is voor onze generatie. Je kunt net zoveel van zijn talent leren als van zijn menselijke kant. ‘<\/p>\n

\n

\t‘Hij is een veelzijdige man. Hij was niet alleen een ontwerper, maar een visionair op 360 graden, “echode Rosemary Rodriguez<\/a>Voormalig creatief directeur van het merk dat samenwerkte met Rabanne. Ze noemde zijn nevenprojecten ter ondersteuning van muziek en artistieke gemeenschappen, evenals zijn rol als “fantastische teamspeler” die een gezinsomgeving cre\u00eberde. “We hebben gewerkt, maar het had nooit zin om te werken,” zei Rodriguez.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Paco<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tPaco Rabanne in een frame van de ‘Paco Rabanne. Een leven buiten de doos ‘documentaire.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tMet dank aan Pandorga Communication<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tZowel Rabaneda als Rodriguez verschijnen in de documentaire, naast interviews uit Jean Paul Gaultier<\/a>; Julien Dossena<\/a>die sinds 2013 creatief directeur is van het Paco Rabanne Fashion House, maar deelde dat hij nooit de kans kreeg om de oprichter te ontmoeten; Vincent Thilloy<\/a>Chief Brand Officer voor Paco Rabanne en Jean Paul Gaultier, die beide eigendom zijn van de Spaanse geur- en modegroep Puig<\/a>; \u00c1gatha Ruiz de la Prada<\/a>; Carla Sozzani<\/a>en Rabanne’s Muse Kathy Jean-Louis, onder andere. Modeprofessoren, modellen en goede vrienden verschijnen ook in de film, die hun herinneringen afwisselen met de oude interviews van Rabanne, vintage beelden uit zijn shows en animaties die zijn jeugd weergeven. <\/p>\n

\n

\tEr wordt veel aandacht besteed aan de familiebanden en vroege jaren van de ontwerper. Geboren op 18 februari 1934, als Francisco Rabaneda y Cuervo in de Spaanse Baskische stad Pasa\u00efa, werd hij op een zachte leeftijd geconfronteerd met rouw en ballingschap. Rabanne was amper vijf jaar oud toen zijn vader – die in het Spaanse Republikeinse leger zat – werd neergeschoten door de francoisten, waardoor zijn familie vluchtte. De aflevering is een terugkerend thema in de documentaire, waarbij Rabanne toegeeft dat hij zijn hele leven heeft doorgebracht “aan mijn vader denken, die ik nog nooit heb ontmoet.”<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Paco<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tPaco Rabanne gefotografeerd op 27 oktober 1966.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tSal Traina<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tMet zijn moeder en grootmoeder stak Rabanne de Pyrenee\u00ebn te voet over om Bretagne te bereiken, in Morlaix, een regio in Frankrijk waarvoor hij een diepe gehechtheid ontwikkelde. Later bracht zijn opleiding hem naar Parijs, waar hij tien jaar studeerde aan de \u00c9cole Nationale des Beaux-Arts, eerst gericht op architectuur voordat hij kleding schetste en stoffen beeldhouwde.<\/p>\n

\n

\tZijn moeder was een hoofd naaister in Balenciaga. De film benadrukt de rol die de beroemde couturier speelde bij het be\u00efnvloeden van Rabanne om te draaien tot mode, zoals hij definieerde Crist\u00f3bal Balenciaga<\/a> “Een keizer van mode” en “een voorbeeld.”<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Een<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tEen frame van de ‘Paco Rabanne. Een leven buiten de doos ‘documentaire.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tMet dank aan Pandorga Communication<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tWat zijn eigen reis betreft, legt de film de nadruk op zijn eerste, disruptieve show in 1966. Na zijn naam te hebben veranderd in Paco Rabanne “omdat Rabaneda slecht klonk in het Frans,” onthulde de ontwerper zijn “12 onrustige jurken” -collectie in de H\u00f4tel George V. op 1 februari dat jaar. Barefoot -modellen die rhodoid plastic in strips dragen en bij elkaar worden gehouden door metalen ringen die door de startbaan naar de stammen van Pierre Boulez werden gesneden en een aantal woedende reacties veroorzaken. <\/p>\n

\n

\tMeer innovaties die volgden en zijn loontijden hebben aangewakkerd, omvatten esthetiek “jurken” in gehamerd of bezaaid aluminium; Papieren trouwjurken; Lagen samengesteld uit metalen driehoeken; Elastische bandkleding gemaakt van rubber omzoomd, en een witte nerts en stalen schijf Bolero.<\/p>\n

\n

\t\u201cTot 1968 was alles zo burgerlijk en klassiek. Hij verwachtte twee jaar wat er in Londen en in heel Europa zou zijn gebeurd, ‘zei Sozzani in de film. <\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Modellen<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tModellen met Paco Rabanne Spring Couture “Geometrische linkjurken” tijdens een show in Lord & Taylor’s Fantasia Boutique in New York op 25 maart 1966. De collectie -show was Paco Rabanne’s First in America.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tFairchild Archive\/Penske Media<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tRabanne’s baanbrekende geest en talent bij het belichamen van de tijdsgeest van de jaren ’60 werden uitgedrukt door de combinatie van sci-fi futuristische esthetiek met middeleeuws vakmanschap, die Gaultier herhaaldelijk en enthousiast lof in de documentaire looft. Als metaal tot dat moment werd gezien als een bescherming voor mannen, draaide Rabanne de perceptie om het materi\u00eble vrouwelijke, verleidelijke en empowerment voor vrouwen. <\/p>\n

\n

\tToch was er af en toe een afspraak. Een filmclip wijst erop hoe Coco Chanel destijds zei dat “Paco Rabanne geen ontwerper is, hij is een metaalarbeider” – een karakterisering die Rabanne Long vierde. Gaultier herinnerde zich ook hoe hij een tijdschrift zag waarin de twee ontwerpers werden vergeleken voordat hij zijn eigen carri\u00e8re in de mode begon en hoe hij Rabanne begunstigde omdat hij “innovatiever” was en “nieuwe dingen bood”.<\/p>\n

\n

\tDe komst van jeugdige stijlen in de mode, de mod -revolutie, rockmuziek en de geest van experimenten hebben verder een jeugdige Rabanne aangemoedigd, wiens creaties werden aangetrokken door mensen als mensen Brigitte Bardot<\/a> En Jane Birkin<\/a>evenals de Franse zangeres Fran\u00e7oise Hardy<\/a>die in 1968 een “juweeljurk” modelleerde van negen kilo puur goud op de International Diamond Fair. Al snel werd de ontwerper ook aangeworven door Hollywood, uitrusten Jane Fonda voor de kamp van 1968 “Barbarella” en Audrey Hepburn in de film van 1966 ” Twee voor de weg. “<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Fran\u00e7oise<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tFran\u00e7oise Hardy in een Paco Rabanne -jurk op 19 mei 1968 in Parijs.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tGamma-Rapho via Getty Images<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tMaar de reikwijdte van de revolutie van Rabanne overstijgde kleding. De documentaire benadrukt hoe hij een van de eerste ontwerpers was die zwarte modellen inhuren en muziek opnemen tijdens zijn shows, slim onderbroken om het metallic ritselen van zijn jurken centraal te laten staan. <\/p>\n

\n

\tZijn baanbrekende rol in parfumerie wordt ook gevierd via vermeldingen naar zijn eerste geur die Calandre in 1969 werd gelanceerd en de langdurige band tussen Rabanne en kick-starten Puig<\/a>; De Paco Rabanne Pour Homme in 1973, die de weg vrijmaakte voor de kaskraker van het merk, geurportfolio voor heren, en het historische metaal gelanceerd in 1979, om er maar een paar te noemen.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Een<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tEen frame van de ‘Paco Rabanne. Een leven buiten de doos ‘documentaire.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tMet dank aan Pandorga Communication<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\tAndere thema’s zijn zijn relatie met Salvador Dal\u00ed en gedeelde passie voor tekenen, provocatie en de esoterische – een ander belangrijk onderwerp in de film. Van de eerste mystieke ervaring met zijn grootmoeder op 7 -jarige leeftijd tot zijn frequente gesprekken over re\u00efncarnatie op volwassen leeftijd, de documentaire toont het belang van religie en spiritualiteit in het leven van Rabanne.<\/p>\n

\n

\tMediteren, bidden, lezen en tekenen behoorden tot de activiteiten die zijn jaren markeerden zodra hij zich terugtrok uit de modescene na zijn laatste couture -show in 1999. <\/p>\n

\n
\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\t\"Paco<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>

\n

\t\t\t\t\tPaco Rabanne gefotografeerd op 12 oktober 1995.<\/span><\/p>\n

\t\t\t\t\t\t\t\t\tWWD<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

\n

\t‘Ik ben niet langer een maker. Ik ben een maker geweest, maar alles is een einde, ‘zei hij in de documentaire. “Omdat ik niet meer mode heb gemaakt, ben ik er interesse voor verloren.”<\/p>\n

\n

\tGevraagd of hij iets spijt heeft, wordt de ontwerper gehoord en antwoordt: “Om oud te worden.” Na een pauze voegde hij eraan toe: “Nee, ik heb nergens spijt van”, voordat hij grapje het refrein van Edith Piaf’s lied, “Non, Je ne Regrette Rien” zong.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Milaan – “Ben je een provoker?” vraagt \u200b\u200been voice-over. “Oh la la, oui! Een provocateur voor mensen. Ik was anders, ik was iets anders, ‘antwoordt een ander, in een mix van Frans en Spaans. Alleen dit was de stem van de late visionaire modeontwerper en parfumlegende Paco RabanneIn een fragment van zijn laatste interview, zeven …<\/p>\n","protected":false},"author":33,"featured_media":98811,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[151],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98810"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/33"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=98810"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98810\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/98811"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=98810"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=98810"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=98810"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}