Het was de herfst van 1983, en mijn broer, Jerry, Jim Abrahms en ik was gefrustreerd over de moeilijkheid om de leiding te geven voor onze film, Topgeheim!
We hebben auditie gedaan bij acteur na acteur zonder succes. Toen kwam onze casting-regisseur, Susie Arnold, een jonge acteur tegen die verscheen in een off-Broadway Play genaamd Platenjongens. Dus we kwamen allemaal in een vliegtuig naar New York en zagen Kevin Bacon,, Sean Penn en een obscure jonge acteur genaamd Valkilmer. Ik herinner me niet veel over het stuk, maar hij zag er goed uit en leek te kunnen handelen, dus de volgende dag lieten we hem naar onze kantoren op de 17e verdieping van het toenmalige Gulf & Western Building in Central Park South komen voor een auditie.
Zijn lezing was perfect, maar toen hij inbrak in een spontane weergave van Elvis’s “Turn Me Losse”, wisten we dat we onze ster hadden. Hij maakte ons ook aan het lachen; Deze jongen wist op de een of andere manier waar de grap was.
De film werd opgenomen in Pinewood Studios in Londen met een all-Engelse cast en crew. Hoewel Val in zijn rol stortte met zijn karakteristieke werkinspanning, merkten we dat hij vaak humeurig was; Het was moeilijk te voorspellen welke Val op een bepaalde dag zou verschijnen, vaak ongemakkelijk leek als de fictieve rockster, Nick Rivers.
Val Kilmer maakte zijn debuut op het grote scherm in de actiekomedie ‘Top Secret!’
Courtesy Everett Collection
Vele decennia later zouden Jim Abrahams en ik weerspiegelen dat hier tenslotte een door JUILLIARD opgeleide acteur was die in de gekste films werd geschokt, die co-ster moest zijn met een koe die laarzen draagt. En, ongetraind onszelf, realiseerden we ons na jarenlange ervaring dat we hadden verzuimd een echt personage te schrijven met een boog met drie act!
In zijn recente autobiografie, Ik ben je HuckleberryVal bekende dat hij nog steeds niet kon achterhalen waar de film over ging. Misschien om deze reden, voor de eerste twee weken, leek ik gewoon geen contact met hem te maken, en ik nam aan dat het alleen was vanwege deze donkere kant die hij leek te hebben. Tot op een nacht, drie weken na het filmen, zaten we dat we naast elkaar zaten, zwijgend, op een drankje in Jerry’s flat in Chelsea, waarmee alle anderen plezier hebben. Omdat ik zelf een donkere kant had, merkte ik terloops op: “Ik haat iedereen!” In een oogwenk verlicht het gezicht van Val, grote glimlach. “Kerel!” We zijn eindelijk verbonden.
En ondertussen hadden we allemaal de tijd van ons leven in die film. Af en toe, Val’s vriendin, Cherzou de set bezoeken. Ik herinner me dat ik echt geïrriteerd was dat ze hem bleef vertellen: ‘Dit is een monumentaal domme film; Het gaat floppen … ‘laat staan dat ze gelijk had; Ik vond het nog steeds vervelend.
Gedurende de daaropvolgende jaren zou ik hem af en toe tegen een feest tegenkomen, op ons gedeelde advocatenkantoor, een première, en altijd zou hij genadig zijn, heel on-Hollywood, ik was blij te zien. We zouden hallo zeggen en een beetje herinneren. De laatste keer dat ik hem zag, was een jaar geleden buiten mijn huis; Hij had een plek gehuurd net op straat.
Tegen die tijd was hij behoorlijk ziek, maar we praatten een tijdje en ik herinner me dat hij verrast was dat ik was uitgesloten van het komende vervolg op Naakt pistool. Ik was net klaar met een script, Naked Gun 4: Nordberg deed hetMet de uitstekende schrijvers Mike McManus en Pat Proft, die met Val op (de film uit 1985) hadden gewerkt) Echt genie. Maar plotseling las ik dat Paramount de franchise aan Seth Macfarlane had gegeven!
Natuurlijk was ik geschokt. Maar de reactie van Kilmer? Deze groene rookie -acteur van 40 jaar geleden lachte gewoon en adviseerde me: “Dat is Hollywood!”
Kilmer stierf dinsdag van longontsteking in Los Angeles. Hij was 65.
