Tussen de vroege middelbare leeftijd en het begin van de ouderdom, mensen die ik kende, noemden me de ‘man in het zwart’ omdat ik graag alle zwart -pronkte van mijn garderobe kon pronken. Het was een kater uit mijn dagen in Singapore, waar zowel mannen als vrouwen de kleur als een symbool van klasse beschouwden. Kantoorbijeenkomsten of nachtfeesten, de rijken op de Island Republic kwamen opdagen in zwart en kwamen aan in even donkere luxe auto’s.
Ik had hetzelfde kleurenschema opgemerkt in Moskou, waar de nouveau Riche in de beste auto’s bewoog. Het bloedende rood van de vroegere CCCP -vlag was geen bevlieging de laatste keer dat ik daar was.
De kleur zwart had zo’n aanmatigende invloed in mijn leven dat ik het onderwerp zelfs in de begindagen van het onderwerp heb aangeraakt Het leven is zo. “Wat ik het meest in het zwart geniet, is het mysterie geassocieerd met de kleur. Mensen in het zwart verwachten een onopvallend gevoel, maar uiteindelijk het middelpunt van de belangstelling zijn, reacties en vragen opwekken. Hoewel zwart een elegante, prestigieuze en gezaghebbende kleur is, kan het een van de redenen zijn, wat een van de redenen zou kunnen zijn.
Toen ging ik op een dag verder. Het onderhouden van een kast vol met stijlvolle zwarten was net zo duur als het onderhouden van een Maybach. Bijdragen aan die radicale verandering in mijn couture -cultuur waren de champignonbudget, zo groot als sommige van de winkelcentra in de VAE. Hun enorme collecties broek, stukken, casuals en jassen waren zo verslavend dat ik mijn weekends begon door te brengen met het doorzoeken van dergelijke plaatsen en casuals zo levendig te proberen als Indonesische batikontwerpen. Mijn zussen fronsten, vrouw rolde haar ogen, kinderen noemden de look “grappig”, en degenen die het leuk vonden, slikten hun complimenten uit jaloezie toen ik zo gek droeg als Rainbow Bertha Tie-Dye T-shirts.
Het was tijdens deze kleermakersschakelaar dat ze uit het niets in mijn kleine ruimte liet vallen. “Weet je zeker dat je voor altijd met zwart wilt doorgaan?” Vroeg ze kort nadat we de honk op Messenger hadden aangeraakt.
“Net als mensen hebben kleuren wat ademruimte nodig om zichzelf te verjongen, dus geef ze een pauze om van je te houden,” zei ze. Ze klonk ruimschoots gezaghebbend.
Terugkomend na een nauwgezette doorgang door al mijn sociale media -accounts, sommige zo oud als 15 jaar, liet ze een bericht achter: “Oiii, probeer blauw uit en laat me weten hoe je je voelt.”
“De lucht is waar je beter kunt leren over kleurschema’s,” zei ze. “De lucht is niet elke dag blauw. Het is zwart als het regent; bleek als het sneeuwt, blauw wanneer het bloeit, roodbruin tijdens de zonsopgang of zonsondergang,” bleef ze me opleiden.
“Bedankt, maar wie ben jij?” Ik wilde graag meer weten over mijn nieuwe gastprofessor. “Een ontwerper, modeontwerper,” zei ze en verdween in de vergetelheid.
In het weekend dat volgde, snuffelde ik door de garderobe voor blauwe T -stukken voordat ik geld uitgeeft aan nieuwe. En daar was het. Een zwaar gekruiste en verfrommelde casual trok uit een tas die bestemd is voor de Recycle Bin.
“Daar ben je, niet meer het oude blok in het zwart,” schreef ze na het zien van mijn laatste selfie op FB. Ook ik voelde dat de kleur blauw mijn persona had veranderd.
“Je ziet er sprightly en boordevol vertrouwen uit. Blue brengt het beste in je naar voren. Blue accentueert het drijfvermogen van de menselijke geest,” schreef ze.
De rest van waar ze het over had, was typerend voor elke ijverige ontwerper. Ik hield van de schoonheid van het onduidelijkheid dat de perceptie van een ontwerper over het leven en zijn kleine dingen doordringt.
Maar was het echt mijn eerste borstel met blauw? Ik had de kleur in de beginjaren van mijn schrijfdrager geromanceerd, vooral in een stuk over de Indiase sari. Hier is een throwback: “Ik voelde ‘s ochtends afscheid van Wifey.
“Blauw is veelzijdiger in termen van kleur, ontwerp en zelfs taalkundig. Hoewel terug typisch een Doomsday-referentie heeft, heeft Blue meer dan een dozijn zinnen gemaakt, gemaakt-blauwogelijk, vals blauw, uit de blauw, blauw bloedig, zwart en blauw, blauw, blauw in het gezicht, blauwe duivels, blauwe kamer, blauw, blauwe films, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby-blues, baby blues, je hield een aantal, blauw in het gezicht, blauw in het gezicht, blauwe duivels, blauwe kamer, blauw, blauwe films, baby blues, baby blues, baby blues, baby blues, baby-blues, baby-blues, ze hield een aantal, blauw in het gezicht.
Ze ging verder dan blauw en raakte af en toe de esthetiek van dressing aan. “Stop niet in je T -stukken, maat. Laat het stromen maar houd het kort, vooral als je blazers draagt.
Op weg naar de nabijgelegen moduskeuken in de volgende weekends kwam ik erachter dat er verschillende tinten blauw zijn die passen bij verschillende budgetten en stemmingen. Terwijl ik een grote plons maakte in de zee van blauw, het schilderen van sociale media blauw, vroeg Wifey nadrukkelijk: “Waarom deze verandering uit de blauwe, schat? Je lijkt jezelf schaamteloos een blauwe heuvel te laten gaan.”
Op een dag kronkelend uit de zwarte magie van Blue, verzamelde ik de moed om mijn ontwerpprofessor op Messenger tegen te gaan: “Luister dame, waarom schilder je me blauw? Ik ben geen pushover.”
“Omdat ik ontwerpen op je heb. En let wel, er is ook blauw in mijn naam,” heb ze een bericht gestuurd, met drie blauwe harten en een stel bosbessen.
