De afgelopen weken hebben een serieuze druk gezet op het leiderschap van Tim Davie. Vandaag zag ik dat van dichtbij.
Voor een meestal zeer gelikte artiest zag hij er geschokt uit. Ik wilde weten of hij had overwogen ontslag te nemen tegenover de recente controverses. Hij zei dat hij dat niet had gedaan, maar gaf toe dat het “een heel, heel moeilijke tijd” was geweest.
Eerder had Davie het jaarverslag van de BBC over Zoom gelanceerd, waarbij journalisten op afstand vragen stelden in de Q&A Box en geen camera’s de kamer in voor ons om op te nemen en zijn antwoorden te gebruiken.
We overwogen ons publiek duidelijk te maken dat – op zo’n belangrijke dag voor de BBC – niemand van de top van het bedrijf voor een camera werd geplaatst om te worden geïnterviewd over verschillende kwesties, die zowel in het algemeen belang waren en specifiek relevant waren voor licentievergoedingen.
Uren later stemde de heer Davie in met een face-to-face interview, dat plaatsvond net nadat werd aangekondigd dat de BBC en Banijay UK vernieuwden het contract van John Torode niet als MasterChef -presentator.
Ik interview meestal de directeur -generaal in tijden van crisis voor de BBC. Dat is de manier waarop deze dingen werken. Om eerlijk tegenover hem te zijn, maakt hij altijd duidelijk dat mijn taak is om hem vragen te stellen zonder angst of gunst. Hij weet dat een deel van zijn taak ter verantwoording moet worden gehouden.
Maar het is een zeer hobbelige tijd geweest, zelfs volgens BBC -normen. De Gaza -documentaire Met een kinderverteller die later de zoon van een Hamas -functionaris bleek te zijn, trok een andere film over artsen in Gaza vóór de transmissie, problemen rond de BBC livestream het punkduo Bob Vylan’s set in Glastonbury en de Groeiende controverse rond Masterchef – Alles aan zijn deur.
Zijn leiderschap is in twijfel getrokken, niet in de laatste plaats door de cultuursecretaris. Ze noemde het een “reeks catastrofale mislukkingen”.
Het was vandaag duidelijk dat het zijn tol had geëist. Als directeur -generaal is hij aandringend en van harte in zijn verdediging van de BBC en zijn rol die dat leidt. Maar als man kun je het gevoel hebben dat de laatste weken zijn getest.
Zijn interviewstijl is om meteen te kijken naar de persoon die het interview doet. Hij meet meestal zijn woorden zorgvuldig, hoewel hij vandaag op een paar punten iets minder vloeiend was. Sommige van zijn antwoorden – bijvoorbeeld toen hij het had over hij en zijn team dat “duidelijke, sterke beslissingen” nam in het licht van uitdagingen – klonken een beetje gerepeteerd.
Een onverwacht bijproduct dat hij minder zelfverzekerd klinkt, was dat hij er soms ook in slaagde om soms meer menselijk te klinken. De laatste week heeft hem duidelijk gefrustreerd gemaakt en voor een keer liet hij die show. Er was het niet verbergen toen hij vrij duidelijk zei: “Ik voelde druk”.
Het doet denken aan het recente publieke debat over Rachel Reeves en haar tranen in de Commons. Wat we ook denken over de beslissingen van degenen in de openbare dienst, welke impact heeft het op hen als mensen als ze onder zo intensief worden gecontroleerd. Moet dat er zelfs toe doen?
Maar ze noemen hem niet voor niets Teflon Tim – en hij overleeft voorlopig. Zelfs als hij gewond is.
De BBC vandaag was dat het een grip krijgt op slecht gedrag op de werkplek. Het is iets dat Samir Shah, voorzitter van de BBC, beloofde na het HUW Edwards -schandaal.
Nu is Gregg Wallace verdwenen, John Torode is verdwenen. Drie medewerkers zijn gevraagd om na Glastonbury te “terug te trekken” uit hun rollen. En we hebben nu geleerd dat verschillende mensen zijn ontslagen in het licht van de cultuurreview van de BBC.
The Clear Messaging: Teflon Tim en zijn team worden moeilijk.
