Londen
–
Toen couture -ontwerper Robert Wun werd genomineerd voor de 2022 Andam Fashion Awards, een prestigieuze Franse eer voor opkomend talent dat eerder werd gewonnen door Martin Margiela en Christophe Lemaire, ging hij naar Parijs voor de ceremonie puur als formaliteit. Overtuigd dat hij niet zou winnen, wun stond helemaal achter in de kamer, verzorgde zijn drankje en registreerde nauwelijks toen zijn eigen naam werd opgeroepen (zij het in het Frans) als ontvanger van de Prix Spécial, de tweede prijs van de competitie, die wordt geleverd met een contante beloning van bijna $ 120.000. Het kostte zijn team twee minuten om WUN te vinden in de menigte van bezoekers en hem op het podium te brengen.
Bij het aftrekken van zijn lofbetuigingen-waaronder het worden van de eerste in Hong-Kong geboren ontwerper die deel uitmaakt van het exclusieve haute couture-schema van Parijs, het ontwerpen van kostuums voor het Royal Ballet en het aankleden van Lady Gaga, Adele, Beyoncé en Björk-deze anekdote loopt het risico te klinken als faux-moderne. Maar jarenlang voelde Wun zich niet ondersteund in zijn gekozen industrie, en het idee van formele erkenning begon langzaam te voelen als een pijpdroom.
Ondanks het leven, studeren en werken in de afgelopen 15 jaar in Londen, heeft Wun nooit aangetoond Het officiële modeweekschema van de stad. “Ik heb nooit echt institutionele steun of goedkeuring gekregen,” zei hij. “Alle Britse of in Londen gevestigde ontwerpers die mensen kunnen noemen,” zei Wun, “ze kwamen allemaal uit een bepaald type systeem, een paraplu.” Na zijn afstuderen aan een diploma in dameskleding aan het London College of Fashion in 2012, werden de ontwerpen van WUN gespot door Hong Kong Fashion Retailer Joyce Boutique. Hij lanceerde zijn gelijknamige label in 2014.
Wun solliciteerde voor subsidies, schema’s en opkomende ontwerpervitrines georganiseerd door de British Fashion Council (BFC) van 2014 tot 2018 – toen hij werd geacht als niet in aanmerking te komen omdat zijn bedrijf drie jaar oud had bereikt. Hij ontving nooit de “stempel van goedkeuring” en toestemming om “door te gaan als professional”, zei hij. “Ik denk dat wat er gebeurde was dat ik koppig genoeg was om het te blijven doen. En ik denk dat het in wezen op een punt kwam dat ik ook stopte met het zoeken naar die goedkeuring.”
Zijn eerste smaakpapillen kwamen vele jaren in zijn carrière, toen rechters bij de Andam Awards hem vertelden hoeveel ze moesten beraden tussen de eerste en tweede plaats. “Dat was de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik eigenlijk goed genoeg ben,” zei Wun.
Tegenwoordig is hij een volwaardige couturier, die op het hoogste niveau van vaartuig in de industrie werkt en staat hij op het punt zijn werk voor het eerst in Londen te laten tonen. Op de dag dat we eind augustus ontmoeten, is de Oost-Londense studio waarin hij de afgelopen acht jaar heeft gewerkt, hot van de strijkmachine die wordt gebruikt om de stof en patronen te drukken die uiteindelijk unieke stukken worden. Mannequins zijn gekleed in volle looks klaar om koerier te worden naar de Barbican, waar ze worden getoond in een nieuwe tentoonstelling getiteld “Dirty Looks”, over de hedendaagse modeontwerpers die verval, verslechtering en imperfectie omarmen, op 25 september openen. Buiten maakt de bescheiden bakstenen gevel van de studio – momenteel bedekt met steiger – het moeilijk te geloven dat jurken die tot £ 150.000 kosten (ongeveer $ 200.000) hier worden geproduceerd.
Zelfs Wun zelf zegt dat hij zijn carrière niet op deze manier had voorgesteld. Het was Chanel’s president van Fashion Bruno Pavlovsky die suggereerde dat de ontwerpen van Wun, die zorgvuldig op maat gemaakt zijn, moeten worden gepresenteerd in de Paris Haute Couture Week-de enige showcase van luxe handgemaakte mode ter wereld-in plaats van kant-en-klare. “Het was niet mijn idee om in couture te zijn,” zei Wun. “Het kwam zelfs nooit bij me op.”
Het is ook geen aanbeveling om lichtvaardig te worden opgenomen. Geen enkel merk kan hun werk haute couture noemen, tenzij het Franse ministerie van Industrie en de Federation de la Haute Couture et de la Mode (FHCM), het bestuursorgaan van het land dat de mode -industrie vertegenwoordigt, zegt. En modehuizen die willen worden goedgekeurd, moeten eerst hun aanvraag laten gesponsord door een FHCM -bestuurslid. Pavlovsky’s versterking van het werk van Wun leidde tot zijn couture -debuut – en de eerste catwalkshow in 10 jaar – in 2023, waar hij slechts twee maanden op had om zich voor te bereiden. De collectie was toepasselijk getiteld ‘Fear’.
“Ik was zo bang. Ik wist niet hoe alles zou samenkomen, waar we PR zouden vinden, de locatie, de productie, het model casting, alles,” zei hij. “Ik herinner me dat ik gewoon echt van die eerlijke, rauwe emoties ontwerpt.” In plaats van te handelen als een creatief blok, werd Wun’s aanhoudende onzekerheid en angst dat hij deze kans zou verpesten zijn inspiratie voor de kleding. “Het kwam van het idee van, wat als alles mis zou gaan?”
Hij creëerde een witte zijden jurk met een dramatische trein, ellebooghandschoenen en gezichtshoed die spatte met rode wijn, het aanstootgevende wijnglas hanteerde als een prop op de startbaan. In zijn “Scorched Bride” -look wordt een ongerepte ivoren trouwjurk en sluier omgezet in Zwitserse kaas met brandwonden, die zei dat hij heeft gemaakt met een mengsel van wierookstokken, aanstekers en sigaretten (evenals 3D -printtechnieken voor sommige faux scorch sporen, om ervoor te zorgen dat de belangrijkste naden niet zouden ontrafelen). Het is een techniek die hij zou verkennen, ook in een geel geplooid pak uit de jaren 70-stijl dat zal worden tentoongesteld in het Barbican. Ondanks dat deze stukken alleen maar betaalbaar zijn voor de 1%, is hun berichten universeel. Iedereen die kleding draagt - of ze nu tienduizenden ponden of vijftig kosten – kan betrekking hebben op deze angst voor vernietiging en waarderen dat de subversieve schoonheid die Wun heeft gecreëerd. “Het klikt gewoon met elke persoon,” zei hij.
Het hebben van zijn werk deze maand weergegeven naast idolen zoals Alexander McQueen is een ‘full circle -moment’, zei hij. Het was in 2008 in het Barbican, waar Wun, toen nog steeds een student, voor het eerst een mode -tentoonstelling ervoer. De showcase onderzocht het werk van het Nederlandse Duo Viktor & Rolf – Couturiers, zoals Wun, die ook alumni van de Andam -prijs zijn. “Het blijft nog steeds in mijn hoofd hoe die show is gemaakt, hoe filmisch het eruit zag,” zei hij. “Het voelt heel bijzonder om op te nemen.”
Zeventien jaar later zal een jonge mode -student misschien de ontwerpen van Wun in de Barbican zien en zich hun eigen toekomst in de industrie beginnen voor te stellen. Voor die nieuwkomer kunnen Wun’s jaren van zelftwijfel en koppige vastberadenheid worden gedistilleerd in een keuze wijsheid: “Laat jezelf nooit het gevoel hebben dat je een bepaald type persoon moet zijn om erbij te passen,” zei hij. “Bied iets unieks aan de jouwe aan en wees er gepassioneerd over. Laat dat vuur nooit verdwijnen.”
