Aan de zijde van zijn dansende dochtertje bestormt bokser Kraus de top

NOS Sport•
-
Sander Maassen van den Brink
redacteur vechtsport
-
Sander Maassen van den Brink
redacteur vechtsport
Gradus Kraus wil vanavond in Sheffield opnieuw de show stelen. De 24-jarige bokser uit Oss staat dan in de ring voor zijn achtste profwedstrijd. Eén ding is zeker: hij zal het publiek gaan vermaken. Want dat deed hij in zijn vorige zeven wedstrijden ook al. Met zijn prestaties én met zijn dansende dochter.
In oktober vorig jaar maakte Kraus zijn entree in het profboksen. Bijna een jaar verder heeft de Nederlander zijn zeven wedstrijden allemaal gewonnen met een (technische) knock-out.
“We gaan dus voor de achtste knock-out”, zegt de bokser als we hem opzoeken in zijn sportschool in Oss.
Acht wedstrijden in een jaar. Normaal gesproken komen boksers niet zo vaak in actie, maar Kraus weet van geen ophouden.
“Ik loop weinig schade op en ben vaak snel klaar. Als je een zwaardere pot hebt gehad, moet je je lichaam meer rust geven. Maar te lang rust is ook weer niet goed. Na een vakantie ben ik nu weer twee keer per dag in de sportschool te vinden. Het is mijn verslaving.”
Dansende dochter
Maar Kraus traint niet alleen op het boksen. Want met zijn ringwalks voor zijn wedstrijden krijgt de 24-jarige bokser de handen ook flink op elkaar. Samen met zijn 4-jarige dochter Giana gaat hij voor elke wedstrijd dansend naar het podium.
“Dat is ooit begonnen doordat ik tegen haar heb gezegd: als papa deze wedstrijd wint, dan doen we samen een dansje. Dat filmpje werd 40 miljoen keer bekeken. Toen kwamen we op het idee om dansend op te komen, zij houdt namelijk van dansen en ik ook.”

Kraus maakt bij ringwalks indruk met dansende 4-jarige dochter
Wanneer Kraus erover begint, verschijnt er meteen een grote glimlach op zijn gezicht. “Het is toch ook keileuk om dit te doen met je dochter? Ze moet het leuk vinden en ze moet het kunnen. Nou, ze vindt het heel leuk, kent geen schaamte en ze kan dit. Ze kan het zelfs beter dan ik. Daar geniet ik elke avond weer van.”
Er gaat wel tijd in zitten om elke keer een geschikt dansje te vinden, vertelt Kraus. “Het is een kunst om een liedje te vinden dat bekend is en waarop we beiden kunnen dansen. Ik dus ook, haha. We trainen er thuis flink op, hoor.”
Door de show vooraf vragen mensen uit zijn omgeving weleens of hij wel gefocust de ring in stapt. “Maar daar heb ik geen probleem mee. Ik kan binnen een paar seconden de knop omzetten. Ik ben dan echt wel bezig met de wedstrijd. En daarnaast geeft dat dansje me ook gewoon de motivatie om beter te presteren in de ring. Ik voel me er goed bij en dus blijf ik dit lekker doen.”
“Het publiek gaat er echt goed op, maar ook mensen die het gevecht niet leuk vinden, vinden mij nu wél leuk. Ik maak mijn doelgroep en mijn fanschare groter.”
Vader trots maken
Terug naar het boksen zelf. Kraus traint natuurlijk ook veel op zijn sport. Hij staat bekend om zijn krachtige stoten en zijn snelheid in de ring, maar in Oss wordt ook veel aan conditietraining gedaan.
“Want daar mag je nooit op verliezen, dat is te trainen”, stelt hij.
-
Gradus Kraus in actie -
Gradus Kraus tijdens de training -
Gradus Kraus in actie -
Gradus Kraus maakt zich klaar voor de training
Tegenstanders hebben er nog geen antwoord op. Mocht Kraus blijven winnen, dan wil hij graag om de kampioensgordel vechten. Hij weet dat hij nog niet de sterkste tegenstanders tegenover zich heeft gehad, maar wat de inwoner van Oss betreft moeten die er in de toekomst ook aan geloven.
“De kampioensgordel moet namelijk ooit mee naar Oss. Het is nu nog niet realistisch, maar misschien is dat over een half jaar of een jaar wel anders. Want kijk maar naar wat ik nu al in acht à negen maanden heb bereikt. Ik wil zo snel mogelijk wereldkampioen worden. Liever volgend jaar dan over vijf à zes jaar.”
Want zoals zijn dochter hem trots maakt, wil Kraus zijn vader Albert ook trots maken. Albert Kraus was namelijk meervoudig wereldkampioen in het kickboksen en is nu zijn trainer. “Ik kan niet wachten op het moment dat we met elkaar in de ring staan en die gordel in onze handen hebben.”



