Het gordijn kwam neer op de 30e editie van de Busan International Film Festival Afgelopen vrijdagavond met een slotceremonie die verdubbelde als een prijzengala, waardoor de allereerste competitie van het evenement ten einde kwam. De nieuw gelanceerde Busan Award bekroonde veteraan Chinees-Koreaanse auteur Zhang Lu’s Gloaming in Luomu Als beste film, terwijl de Taiwanese schermster-eerste-time filmmaker Shu Qi in de eerste plaats de beste regisseur honours voor won voor MeisjeEen coming-of-age-verhaal gebaseerd op haar jeugd.
In de loop van het 2025 -evenement waren er 329 films, waaronder 90 premières, gescreend over 31 schermen in zeven theaters in deze Zuid -Koreaanse havenstad. En, in overeenstemming met de gelegenheid om drie decennia te markeren, kwamen de sterren naar buiten om te spelen.
Lokale iconen Lee Byung-Hun, Blackpink’s Lisa en Han Hyo-Joo scheen tijdens de openingsavond. Internationale A-listers waaronder Guillermo del Toro, Michael Mann, Juliette Binoche, Milla Jovovich en Creator-of-the Hour Kpop Demon Hunters‘Maggie Kang volgde al snel.
De internationale industrie bleek massaal een idee te krijgen van dingen ter plaatse in Korea en over AziëEn om ervoor te zorgen dat de feesten in en rond het strand van het strand Haeundae overstroomden.
De Hollywood Reporter Was helemaal ter plaatse en we vertrekken – uiteindelijk – met een paar dingen in onze gedachten.
Veranderingen waren het gesprek van de stad
Wenkbrauwen waren opgetrokken met de beslissing van BIFF om de beste film, beste regisseur en beste acteur van de festiviteiten te introduceren en deel te nemen aan de competitie tussen ‘s werelds beste competitieve filmfestivals.
Biff wil na 30 jaar verse horizon in kaart brengen, en wie kan het denken over dat denken, gezien een reeds geladen jaarlijks festivalschema? Volgens de nieuwe festival directeur Jung Hanseok hebben op zijn minst de Busan Awards aan het praten – met ‘passie en hitte’.
“Toen mensen hoorden (over de veranderingen) was de gebruikelijke reactie ‘goed, dat zal een uitdaging zijn’, wat meestal betekent dat ze denken dat je het niet kunt doen,” zei Karen Park, de nieuwe programmadirecteur van het festival. “Maar we hebben mensen aan het praten, wat betekent dat we ze hebben betrokken.”
Er zijn ook andere tweaks in het programma geweest, waaronder de nieuwe (en snel uitverkochte) carte blanche -sectie, die begon door filmmakers en schrijvers uit te nodigen om elke film te kiezen die ze graag screenen en bespreken, maar nu hoopt in toekomstige edities om artiesten en entertainers te betrekken. Hoogtepunten inbegrepen Kpop Demon Hunters‘Kang selecteert de Bong Joon Ho Monster Classic De gastheeren Bong zelf richt zijn aandacht op de thriller van Aoyama Shinji Eureka.
“Ik denk dat we veel twijfels hebben beantwoord en hebben aangetoond dat we niet bang zijn om van veranderingen te worden geconfronteerd of nieuwe aanpassingen aan te brengen om door dit tijdperk te overleven,” zei Park.
Creativiteit laat zien dat Koreaanse inhoud nog steeds koning is
Busan opent de ogen van de wereld voor wat er elk jaar in Korea gebeurt, en opnieuw toonde het programma de diepte van talent en creativiteit die de markt heeft.
Regisseur Yoo Jaein’s debuut Op weg naar (Van Hive Filmworks Inc) is hiervan een goed voorbeeld. Het pakt een complex, gevoelig onderwerp aan – een schoolmeisje wordt zwanger van een leraar en besluit het kind te houden – met opmerkelijke openhartigheid (en soms humor). En in Lee Ji-won (het spelen van de onstuitbare vriend van het meisje) heeft het zeker een ster opgegraven.
Andere ingehouden opvallende waren van Lee Kwang-Kuk’s Mooie dromer (M-line verdeling), een gevoelige blik op verdriet en de strijd naar acceptatie. Degenen die op zoek zijn naar commerciële flair werden goed bediend door twee slimme, stijlvolle thrillers: de binnenkort te worden uitgebracht Baas (Finecut International)-Alle stijl uit de jaren 90 en gladde mannen in glanzende pakken van Ra Hee-chan-en Lee Kwan’s Project y (Plus M Entertainment), die Han So-Hee en Jun Jongseo combineert als onrechtmatige vrouwen om hun wereld goed te zetten.
De cijfers zijn misschien in Korea, maar de industrie blijft in goede handen.
Reza Rahadian laat fans en critici verbaasd
Terwijl de tentprijzen vrijdagavond werden aangekondigd, ging de traditie van het uitdelen van prijzen op de slotconferentie van vrijdagochtend voort – net als het vermogen van Biff om te verrassen.
Voer Reza Rahadian in. Een van de meest bankabele sterren van Indonesië-hij heeft vijf van de Oscar-equivalent Citra Awards van het land gewonnen-Rahadian bracht zijn debuut Op je schoot (Gambar Gerak Film) Biff voor zijn wereldpremière, en het verzamelde vier van de prijzen die door publiek en critici zijn gestemd.
Het is een genuanceerde, tedere film die volgt op het lot van een alleenstaande moeder terwijl ze worstelt om rond te komen in een coffeeshop met twijfelachtige serveerpraktijken, terwijl ze op zoek is naar liefde. Het woord verspreidde zich snel over zijn kracht, en van de uitvoering van zijn ster Claresta Taufan, die Biff’s Rising Star Award won, met publiek dat werd aangetrokken door wat programmeerpark Sungho noemde “een aangrijpende blik in de intieme strijd van een vrouw en haar fragiele hold op hoop in het gezicht van crisis.”
De Indonesische cinema is een groeiende aanwezigheid op internationale festivals, en het voor de hand liggende talent van Rahadian, en de kwaliteit van de film, zullen het zeker helpen om verdere tractie te krijgen.
De cijfers liegen niet
Respijt, hoe kort het ook is, uit de somberheid van de dalende kassa van Korea en de productiecijfers kwamen met het nieuws dat het publiek in groten getale naar Biff kwam.
De totale opnames van 175.889 stegen met ongeveer 20.000 ten opzichte van vorig jaar, en op de gelijktijdige Aziatische inhoud en filmmarkt (ACFM) vertegenwoordigden de 30,006 aanwezigen een boost van 13,5 procent op jaarbasis.
In de bioscopen waren tickets op een premium en grote evenementen, zoals de IMAX -première van Del Toro’s Frankensteinkwam met het soort fanfare waar de meeste festivals naar voren.
Biff wil meer van hetzelfde, maar kan met een beetje hulp doen.
De 30e editie werd ondersteund door een subsidie van 20 procent van de Koreaanse regering, ongeveer vier procent ten opzichte van vorig jaar. “Om het festival groter te maken – om het naar een wereldwijd niveau te tillen – hebben we meer ondersteuning nodig,” zei Biff -voorzitter Park Kwangsu.
Over naar de pakken.
Bi Gan’s gepassioneerde pleidooi verzamelt de troepen
Als er nog steeds twijfelaars waren over de kracht, en inderdaad, de toekomst van de cinema, had Bi Gan een rustig woord.
De Chinese auteur bracht zijn winnaar van Cannes Opstanding (Prix Spécial) naar de stad, een lyrisch paean tot 100 jaar filmmaken in zijn thuisland en een ander teken dat de regisseurs van het land hun horizon blijven uitbreiden in onderwerp en stijl.
De film is een “Big Cinema” -ervaring, en Biff bood er veel van, vaak met aanwezige sterren en graag willen duiken in publiek Q & A -sessies die overuren liepen. Gan heeft het opzweekt en vond toen een manier om de ervaring samen te vatten.
“Ik geloof dat het heel bijzonder is om met veel mensen in een theater te zitten en samen een film te bekijken,” zei hij. “Dromen wordt meestal gedaan in de eigen ruimte. Films zijn echter een gevoel van veel mensen die samen dromen.”
