Vertaald door: Hamid Ahmed
Waarnemers zijn van mening dat de sfeer van de aanhoudende propagandacampagnes voor de komende Iraakse parlementsverkiezingen tekenen met zich meebrengt van nieuwe spanningen op het politieke toneel, vergezeld van pogingen van partijen en politici om winst te maken, te midden van lastercampagnes tegen tegenstanders die vertrouwen op morele, religieuze of sektarische retoriek, wat leidt tot de erosie van het vertrouwen van de bevolking in de stembussen. Het campagneseizoen is meer op commerciële advertenties gaan lijken dan op concurrentie om ideeën of programma’s.
Waarnemers en politici uitten in een rapport op de nieuwswebsite Arab Weekly (AW) hun waarschuwingen dat het enthousiasme van verkiezingscampagnes zou kunnen afglijden naar illegale praktijken, waardoor de kwetsbare stabiliteit en de delicate burgerlijke vrede in gevaar zouden komen, in een tijd waarin de angst is toegenomen over de intensiteit van de concurrentie en de wanhoop die een aantal politieke krachten en invloedrijke figuren drijft die vastbesloten zijn om koste wat het kost te winnen, aangezien de strijd een kwestie is van politieke overleving.
De inspanningen van partijen en politici in Irak om de macht te verwerven of te behouden gaan vaak gepaard met felle lastercampagnes tegen tegenstanders die zich baseren op morele, religieuze of sektarische retoriek, een patroon dat tijdens eerdere verkiezingscycli herhaaldelijk de spanningen heeft aangewakkerd.
Een aantal waarnemers en huidige en voormalige functionarissen hebben alarm geslagen over de mogelijke gevolgen van dit soort polariserende campagnes, waaronder voormalig premier Haider al-Abadi en zijn coalitie.
Ze waarschuwden voor de escalatie van sektarische propaganda, het misbruik van publieke middelen en de uitbuiting van staatsmiddelen bij verkiezingsactiviteiten, en beschreven deze praktijken als een van de ernstigste bedreigingen voor de integriteit van de komende verkiezingen.
De verkiezingscampagne begon officieel op 3 oktober, waarbij rijkdom, politieke invloed en controle over de media dominante partijen en figuren een duidelijk voordeel gaven. Waarnemers zeggen dat het verkiezingscampagneseizoen meer op commerciële advertenties is gaan lijken dan op een competitie van ideeën of programma’s.
Het rapport geeft aan dat de Iraakse verkiezingen – zowel parlementair als lokaal – al meer dan twintig jaar een bekend patroon blijven volgen dat wordt gedomineerd door dezelfde politieke krachten, wat hun resultaten zeer voorspelbaar heeft gemaakt. Ze brengen slechts kleine naamsveranderingen met zich mee, en er worden geen radicale hervormingen in het beleid of het overheidsbestuur van hen verwacht.
Deze staat van herhaling heeft het vertrouwen van de bevolking in de stembussen uitgehold, te midden van de vrees voor een recorddaling van de opkomst. Veel kandidaten hebben in hun campagnes oproepen tot stemmen opgenomen, terwijl posters, spandoeken en foto’s van kandidaten zijn teruggekeerd om de straten van Irak te bedekken ter voorbereiding op een nieuwe parlementaire zitting van vier jaar.
Socialemediaplatforms en traditionele media besteedden ook grote ruimtes aan het presenteren van kandidaten, hun kieslijsten en campagnenummers, in een poging de aandacht van kiezers te trekken.
Aan de andere kant heeft de Onafhankelijke Hoge Kiescommissie er bij alle kandidaten op aangedrongen zich aan de campagneregels te houden en het bevorderen van haatzaaiende uitlatingen of het aanzetten tot geweld, sektarisme, nationalisme of regionalisme via welke media of communicatiemiddelen dan ook te vermijden.
Waarnemers wijzen erop dat de wijdverspreide verspreiding van sociale media en de gemakkelijke toegang daartoe hebben bijgedragen aan het vergroten van de intensiteit van de electorale sfeer, maar tegelijkertijd de risico’s hebben verdubbeld.
Ondanks de strenge regels van de Commissie blijft de naleving ervan uiterst selectief. In eerdere verkiezingscycli zijn er aanzienlijke schendingen geweest, terwijl veel kandidaten beschermd zijn tegen aansprakelijkheid dankzij hun politieke invloed en diepgewortelde verbindingen binnen het staatsapparaat.
De enorme verkiezingsuitgaven leidden ook tot beschuldigingen van corruptie en misbruik van publieke middelen. Insiders in politieke kringen zeggen dat een aantal blokken en invloedrijke figuren dit jaar enorme en ongekende budgetten hebben toegewezen, die veel hoger zijn dan wat bij de vorige verkiezingen werd uitgegeven.
Analisten brengen deze escalatie in verband met de hoge inzet bij de verkiezingen in november, die zouden kunnen bepalen of dezelfde krachten die Irak sinds 2003 hebben geregeerd, aan de macht zullen blijven.
In het licht van de veranderende stemming onder de bevolking, het afnemende vertrouwen in de politieke elite en de toenemende externe druk – vooral vanuit de Verenigde Staten – om de invloed van gewapende groeperingen te beperken, zijn deze verkiezingen een cruciale test geworden voor het politieke systeem in Irak.
Aan de andere kant gaven burgers uiting aan hun gebrek aan enthousiasme om aan de stemming deel te nemen, omdat ze zien dat de uitslag vooraf vaststaat en ze er geen vertrouwen in hebben dat de verkiezingen tot veranderingen ten goede zullen leiden.
Activist Hussein Hamim uit Bagdad zegt tegen nieuwssite K24: “Ik heb geen zin om te stemmen. Of we nu stemmen of niet, dezelfde gezichten zullen terugkeren.”
Een andere burger, die zelf op het gebied van de productie van campagnematerialen werkt, wees op het schril contrast tussen de overdadige uitgaven van de kandidaten en het dagelijkse lijden van de mensen.
“Ik zeg tegen de kandidaten: maak je foto’s kleiner en doneer geld aan de armen”, zegt hij. De prijs van ijzer dat in fotolijsten wordt gebruikt, bedraagt slechts tien dollar per meter, en voor een van de kandidaten heb ik tweeduizend meter gemaakt.’
Over AW en K24
