De grap is voor jou, vleeszak! De eerste AI-presentator van Channel 4 is op zoveel niveaus duizelingwekkend grimmig | Televisie
LDe Dispatches van afgelopen avond heette Will AI Take My Job? Wanneer zoiets als dit een vraagteken in de titel gebruikt, komt dat meestal omdat het antwoord nee is. Deze keer echter niet, omdat de overweldigende onvermijdelijkheid dat AI onze banen overneemt echt pijnlijk is om over na te denken.
Volgens de film lopen alleen al in Groot-Brittannië acht miljoen banen het risico door AI te worden uitbesteed. Callcentermedewerkers, vertalers, grafisch ontwerpers – eigenlijk iedereen die geen masseur of steigerbouwer is – zullen binnenkort overbodig worden door een technologie die, ondanks de catastrofale gevolgen voor het milieu, met het uur geavanceerder wordt. Mijn dagen zijn vrijwel zeker geteld; het spreekt vanzelf dat ik binnenkort zal worden vervangen door de ChatGPT-prompt “Wees performatief geïrriteerd over wat er net op de televisie was”. Grok zou er zelfs een naamregelfoto van een onaangenaam zelfvoldaan ei bij kunnen maken. Niemand zou er wijzer van worden.
Maar als we weten dat AI ons allemaal nutteloos gaat maken, waarom zou iemand dan naar Dispatches kijken? Tenzij ze een perverse kick krijgen van het versterken van al hun donkerste overtuigingen over de toekomst van de mensheid, was er zeker weinig om enthousiast over te zijn. Maar de film anticipeerde hierop en reageerde met een schattig, eigen trekje. De aflevering werd gepresenteerd door een journalist genaamd Aisha Gaban. Maar begrijp dit, ze was de hele tijd AI.
Dat klopt, Channel 4 gewoon Tilly Norwooded zelf. Er was niets menselijks aan Gaban. Ze was een volledig door de computer gegenereerde aanwezigheid. Maar ondanks dat ze een bundel pixels en code was, was ze een redelijk overtuigende gastheer. Zeker, ze was dood achter de ogen, en haar mond kon de sibilantie niet zo goed animeren, maar ze zag er min of meer menselijk uit en wist de hoogdravende cadans van de televisiedocumentaire te volgen. Wat een leeuwerik. Die persoon die je vertrouwde als een autoriteitsfiguur? Niet eens een persoon! De grap is voor jou, vleeszak.
De inhoud van de show zelf was afleidend genoeg, waarbij vier professionals – een arts, een advocaat, een muzikant en een fotograaf – werden meegenomen en tegenover het beste stonden dat AI te bieden heeft. De strekking van de resultaten leek te zijn dat hoewel mensen beter zijn, AI sneller en goedkoper is. En aangezien hebzucht de motiverende factor is voor elke bedrijfstak, betekent dit dat we allemaal royaal genaaid zijn.
Toegegeven, een deel van de technologie was logisch. Een hulpmiddel dat patiënten in de helft van de tijd van een traditionele huisarts kan diagnosticeren, heeft bijvoorbeeld het potentieel om menselijke artsen te ondersteunen die al bezwijken onder de druk van een kapot systeem. Maar wie heeft er in vredesnaam een AI-fotograaf nodig? Het doel van AI is beslist om het saaie werk uit ons leven te verwijderen, en niet om de creativiteit te automatiseren. Het bestaan van AI-fotografen wijst op een gruwelijke toekomst waarin we allemaal gedoemd zijn om volledig in dienst te staan van machines die voor altijd onzinkunst uitkotsen.
Maar hoe dan ook, dit was allemaal een bijzaak voor Aisha Gaban, blijkbaar de eerste AI-televisiepresentator van Groot-Brittannië. En eerlijk gezegd was het moeilijk om haar te zien als iets anders dan de poging van Channel 4 om zijn taart te pakken en op te eten. Niet alleen kon hij pronken met zijn chique nieuwe speeltje, maar hij mocht ook de technologie uit de doeken doen die haar heeft geschapen. Wat een ingenieus trucje.
Het was zelfs nog moeilijker om de film te zien als iets anders dan een duidelijke waarschuwing aan alle andere Channel 4-presentatoren. Hé Krishnan Guru-Murthy, je kunt in de toekomst beter niet klagen over kantoorsnacks, anders word je ontslagen ten gunste van een knipperende mannequin die we hebben geprogrammeerd om een Autocue te lezen. En geen contractgeschillen van jou, Kevin McCloud, omdat we je kunnen vervangen door een virtuele avatar die fronsend naar terrazzo-werkbladen kan kijken zonder ooit een toiletpauze nodig te hebben.
En dan hebben we het nog niet eens over de milieukosten ervan. Het zou leuk geweest zijn als Dispatches Gaban de show had laten beëindigen door precies te beschrijven hoeveel water er werd gebruikt om het datacentrum te runnen dat haar heeft gecreëerd, vooral gezien de al lang bestaande inzet van Channel 4 om het netto nulpunt te bereiken.
Al met al zorgde het voor een duizelingwekkend grimmig horloge op meerdere niveaus. En gezien de snelheid waarmee AI verbetert, zal dit alleen maar erger worden. Over drie jaar krijg je ChatGPT om je een korte samenvatting te geven van een door AI gegenereerde kritiek op een show die werd gepresenteerd door door AI gegenereerde hosts, terwijl je in de modder graaft naar wormen om je gezin te voeden. Toch was het leuk zolang het duurde, nietwaar?
