Mede-oprichter van Soft Cell Dave Ball overlijdt op 66-jarige leeftijd

Dave Ball, de helft van de baanbrekende synthpopband Soft Cell uit de jaren 80, is op 66-jarige leeftijd overleden.

Samen met zanger Marc Almond scoorde het duo in 1984 een wereldwijde hit met hun cover van Gloria Jones’ Tainted Love, en hun debuutalbum Non-Stop Erotic Cabaret wordt beschouwd als een klassieker van de elektronische muziek.

Later vormde hij de baanbrekende technogroep The Grid, die in 1994 hitlijsten behaalde met Swamp Thing.

Ball stierf vredig in zijn slaap in zijn huis in Londen, slechts enkele weken nadat hij een headline-show had gespeeld met Soft Cell op het Rewind Festival in Henley-on-Thames.

Tijdens die show trad Ball op in een rolstoel, zoals hij de afgelopen twee jaar had gedaan, na een golf van slechte gezondheid.

‘Ik heb mezelf behoorlijk beschadigd’ vertelde hij de Yorkshire Post in 2023. “Ik brak de onderste wervels in mijn ruggengraat, brak ongeveer vijf ribben en brak mijn pols”.

Nadat hij een longontsteking had opgelopen en sepsis had ontwikkeld, werd hij in een kunstmatige coma gebracht en bleef hij zeven maanden in het ziekenhuis.

Hij bevond zich echter emotioneel op een “geweldige plek” tijdens de zomer, terwijl hij met Almond aan een nieuw album werkte, genaamd Danceteria, dat volgend jaar zal verschijnen.

“Hij was gefocust en zo blij met het nieuwe album dat we letterlijk nog maar een paar dagen geleden voltooiden”, aldus de zanger in een eerbetoon.

“Het is zo triest omdat 2026 zo’n opbeurend jaar voor hem zou worden, en ik put enige troost uit het feit dat hij de voltooide plaat hoorde en vond dat het een geweldig stuk werk was.”

Almond omschreef zijn bandmaat als “een wonderbaarlijk briljant muzikaal genie”, en voegde eraan toe: “Hij was het hart en de ziel van Soft Cell en ik ben erg trots op onze nalatenschap.

“Bedankt Dave dat je een enorm deel van mijn leven bent en voor de muziek die je me hebt gegeven. Zonder jou zou ik niet zijn waar ik nu ben.”

Richard Norris van The Grid bracht ook hulde en herinnerde zich Ball’s “eindeloze gelach” en “onwankelbare vriendschap”.

“Met iemand in een duo zitten is anders dan in een band zitten, de band is heel hecht”, voegde hij eraan toe.

‘Zo was het bij ons. We hebben samen zoveel opmerkelijke, buitengewone, levensbevestigende ervaringen meegemaakt. Bedankt, Dave.’

Ball werd in 1959 geboren in een eenoudergezin in Chester en werd ter adoptie afgestaan ​​toen hij 18 maanden oud was.

Hij groeide op in Blackpool bij adoptieouders Donald en Brenda Ball, die zijn voornaam veranderden van Paul in David, samen met zijn jongere zus Susan, die ook werd geadopteerd.

Hij ontmoette Almond aan de Leeds Polytechnic in 1977, waar ze allebei kunst studeerden. Gevoed door een gedeelde liefde voor Northern Soul, richtten ze datzelfde jaar Soft Cell op en namen snel een EP op.

Het duo vormde een ongebruikelijk duo: Ball was de stille technicus, gebogen over zijn toetsenbord, terwijl Almond een flamboyante showman was, vol glitter en eyeliner; maar ze bereikten een zeldzame muzikale alchemie.

Ball had een fascinatie voor synthesizers ontwikkeld nadat hij Kraftwerk had zien verschijnen in de BBC-wetenschapsshow Tomorrow’s World, en begon donkere elektronica te combineren met de stijgende melodieën die Almond aan het schrijven was.

Tainted Love werd in 1981 de best verkochte single in Groot-Brittannië, met een wereldwijde verkoop van 21 miljoen exemplaren. Naast hits van Gary Numan en Ultravox hielp het de weg vrijmaken voor het synthpopgeluid van de jaren 80.

Het nummer was ook opgenomen op hun volledige debuut, Non-Stop Erotic Cabaret, waaruit nog twee top vijf singles voortkwamen: Bedsitter en Say Hello, Wave Goodbye.

Ze volgden het album op met de op zichzelf staande single Torch, die in 1982 piekte op nummer twee.

Roem had zijn voordelen. “Ik vond het heerlijk om mijn eerste huis te kunnen betalen, geld te hebben en te reizen, waardoor ik klink als een Miss World”, vertelde Ball onlangs aan Classic Pop Magazine.

Maar het bracht ook problemen met zich mee. “Pas ontdekte rijkdom betekende dat we nieuwe medicijnen konden betalen om de verveling te verlichten” van media-interviews en tv-optredens, zei Ball.

“Ik weet dat dat een cliché is, maar het is niet voor niets een cliché, want het werkt voor zoveel bands.”

Te midden van de hedonistische levensstijl dreef het duo ook uit elkaar, maar ze slaagden erin een tweede klassieker te creëren – het eigenzinnige, gespannen en toepasselijk getitelde The Art Of Falling Apart.

Ze brachten nog een album uit, This Last Night In Sodom uit 1984, voordat ze de band ontbonden om zich op andere projecten te concentreren.

Almond had een succesvolle solocarrière, waaronder de top 10-hit Something’s Got A Hold Of My Heart; terwijl Ball The Grid creëerde, die tijdens een langdurige samenwerking acid house met ambient pop mengde.

Soft Cell werd in 2001 herenigd en produceerde het Top 40-album Cruelty Without Beauty.

Na nog een pauze verschenen ze in 2018 opnieuw en brachten de originele singles Northern Lights en Guilty (Cos I Say You Are) uit voordat ze op 30 september 2018 een afscheidsshow optraden in de O2 Arena.

Ze bleven echter samen en namen hun vijfde album op, Happiness Not Included, tijdens de Covid-lockdown van 2020.

Ball omschreef onlangs het nieuwe album van de band als een eerbetoon aan de New Yorkse clubscene die ze bezochten tijdens het opnemen van hun eerste twee albums.

Hij voegde eraan toe dat zijn tijd in het ziekenhuis het geluid van de band had beïnvloed.

“Ik had vreemde herinneringen toen ik het ziekenhuis in en uit ging, omdat ik morfine gebruikte”, vertelde hij aan Classic Pop.

“De nieuwe nummers zijn een digitale weerspiegeling van de klanken in mijn hoofd uit die tijd.

“Tegelijkertijd gaat het over de tijden die Marc en ik in de jaren 80 beleefden.”

De laatste mixen waren slechts enkele dagen voordat Ball stierf voltooid. De release staat gepland voor het voorjaar van 2026.