LONDEN — Kofferbakkleediersdie luxe, nichemerken uit Europa op voorraad heeft, Japan en de VS, is altijd een uitschieter in de detailhandel geweest en de grondlegger ervan Mats Klingberg wil dat dit zo blijft.
De indiewinkel, die vijftien jaar bestaat, heeft altijd een ouderwetse benadering van de detailhandel gevolgd, waarbij hij zijn klanten en merken dichtbij hield en de uitgaven en uitbreiding nauwlettend in de gaten hield.
Die strategie heeft het land geholpen de stormen van de Brexit, de e-commerce-uitbraak in de mode-industrie van 2023 en de post-COVID-19-vertraging van de vraag naar luxeartikelen te doorstaan. Met slechts twee winkels – in Londen en Zürich – blijft Trunk een winstgevend bedrijf en blijft de omzet groeien.
Er is geen diep, duister geheim achter Trunks succes. De afgelopen 15 jaar heeft Klingberg authentieke relaties met merken en klanten opgebouwd; hield de uitgaven in de gaten en bleef 100 procent in controle over het bedrijf.
“We zijn nooit de coolste jongen van de straat geweest, of hebben de hype gehad van zoveel merken die door de jaren heen zijn gekomen en gegaan. We hebben ons echt gefocust op het aanbieden van goed gemaakte kleding en – hopelijk – goede klantenservice in een niet-gehaaste omgeving”, zei Klingberg in een interview.
“Er is zoveel mysterie rond de wereld van herenkleding en mode, en ik denk dat veel jongens behoorlijk in de war kunnen raken omdat de regels steeds veranderen. We willen het winkelen gewoon vereenvoudigen en het gemakkelijk en plezierig maken”, voegde hij eraan toe.
De Trunk-winkels hebben een groot aantal internationale namen, waarvan er vele klein zijn of onder de radar staan.
Er is maatwerk en breiwerk van Incotex, Kookt, Caruso en Fedeli; schoenen van de in Wenen gevestigde Ludwig Reiter en de Massachusetts-maker Alden Shoes. Er is ook een grote Japanse groep, met merken als Ring Jacket, Kaptain Sunshine en Porter-Yoshida & Co.
Hij houdt van Japanen gaat er binnenkort heen. “Ik ben altijd op zoek naar nieuwe merken, en Japan was een enorme inspiratiebron toen ik begon. Ik ben enthousiast en ik hoop daar nieuwe merken in de schappen te ontdekken. Heel vaak kunnen het merken zijn die van thuis komen, maar als je ze in een nieuwe context ziet, kunnen ze vaak een andere betekenis hebben”, zei hij.
Trunk heeft ook een eigen kledinglijn en biedt eigen maatwerkdiensten. Om het jubileum te vieren heeft het ook een reeks samenwerkingen aangegaan, waaronder pennen met Caran d’Ache; kleurrijke gereedschapstassen met Ichizawa Shinzaburo Hanpu; kasjmier flanellen overhemden met Gitman Vintage en katoenen twill chino’s van het Japanse bedrijf Echizenya.
Mats Klingberg en leden van het Trunk-team buiten de Londen winkel op 8 Chiltern Street in Londen.
Klingberg zei dat de groei afkomstig is van lokale shoppers in beide steden, hoewel Londen een meer internationale klantenkring heeft dan Zürich. Klanten in beide plaatsen, zo voegde hij eraan toe, zijn op zoek naar kleding en accessoires die lang meegaan.
“Er zit zoveel in mijn eigen garderobe die meer dan tien jaar oud is, en de stukken zijn vandaag de dag nog net zo relevant als toen. Ik denk dat mensen bereid zijn wat meer te betalen omdat ze weten dat deze dingen lang meegaan”, zei hij.
Klingberg zei dat hij hoopt andere winkels in Europa te openen, als de juiste kansen zich voordoen. Maar hij heeft geen haast. Zijn doel is om klein, onafhankelijk te zijn en de klant te bedienen.
“Als je naar Japan kijkt, zie je veel meer aandacht voor het ‘kleine’. In het Westen daarentegen zijn bedrijven gefocust op eenhoorns van miljarden dollars. Mensen starten een bedrijf en dat is hun einddoel. Maar dat werkt niet meer”, zei hij, eraan toevoegend dat detailhandelaren “zich opnieuw moeten kalibreren. Er moet juistheid zijn in wat we doen vanwege alle overconsumptie”, zei hij.
Daarnaast wil hij eigen baas blijven.
“Het is de reden dat ik deze gestage, langzame groei heb kunnen volhouden. Wanneer het grote geld in veel door de oprichters geleide bedrijven terechtkomt, beginnen investeerders te eisen dat je dingen doet die je niet wilt doen. Ze zuigen de ziel uit je, en uiteindelijk stort het bedrijf gewoon in, omdat niemand gelukkig is. Ik heb geen miljoen dollar op de bank, maar ik ben er nog steeds, het gaat goed met me, en ik denk dat dat ook veel betekent”, zei hij.
