Hoewel de impact van het nieuwe ‘Beleid inzake de bescherming van de vrouwelijke (vrouwen) categorie in de Olympische sport’ van vorige week zich grotendeels heeft geconcentreerd op transatleten, zeggen medische experts en Olympiërs dat de impact van het verbod scherper zal worden gevoeld door mensen met Verschillen in seksuele ontwikkeling (DSD).
De Nieuw-Zeelander Laurel Hubbard is de enige geregistreerde transatleet Olympisch geschiedenis. De gewichtheffer slaagde er tijdens de uitgestelde Olympische Spelen van 2020 niet in om een succesvolle lift te registreren in het gewichtheffen van +87 kilogram voor vrouwen en crashte vroegtijdig.
Caster Semenya uit Zuid-Afrika was niet bij de Spelen in Tokio om haar titel op de 800 meter van Rio in 2016 en Londen 2012 te verdedigen nadat ze in strijd was met een aangepast beleid van de World Athletics (toen nog de IAAF) dat vrouwelijke atleten hun testosteronniveaus gedurende ten minste zes maanden vóór de wedstrijd tot onder de voorgeschreven drempel van 5 nmol/L moeten verlagen. Semenya weigerde.
Testosteronniveaus zijn lange tijd het strijdtoneel geweest voor atleten die niet noodzakelijkerwijs in de mannelijke of vrouwelijke categorie passen.
Trans- en DSD-atleten behandelden vrijwel hetzelfde in het nieuwe beleid
Terwijl de nieuw IOC-beleid
Semenya bestempelde de beslissing in een verklaring als een “schande”. artikel woensdag gepubliceerd voor Time magazine.
“Genetische screening is geen manier, en is dat ook nooit geweest, om meisjes en vrouwen in de sport te beschermen. Als je het zo noemt, maskeer je een monster. Laten we dit noemen wat het is: uitsluiting, alleen met een andere naam.”
Onder zijn vorige baas, Thomas Bach, was het standpunt van het IOC dat er “geen pasklare oplossing” bestond voor de kwestie van gendertesten.
A Rapport uit 2023 van een aantal wetenschappers over de hele wereld
Atletisch voordeel voor transvrouwen, maar DSD-gevallen zijn complexer
Terwijl Algemeen kan worden aangenomen dat transatleten duidelijke voordelen hebben Als gevolg hiervan zijn individuele gevallen verre van zwart-wit, vooral voor atleten met DSD. De aandoening zorgt ervoor dat genen, hormonen en voortplantingsorganen, inclusief geslachtsorganen, zich op natuurlijke wijze anders ontwikkelen, terwijl transgenders een identiteit hebben die niet past bij hun geslacht en mogelijk een operatie of behandeling ondergaan om dat weer te geven.
Semenya en bokser Imane Khelifdie goud wonnen in Parijs 2024, beiden hebben DSD. Professor Alun Williams, een sportwetenschapper aan de Manchester Metropolitan University, vertelde de BBC dat zij, en anderen zoals zij, door de verandering het gevaar lopen gemarginaliseerd te worden.
“Er zijn echte ethische problemen bij het genetisch testen van een groot aantal mensen – van wie velen jonger zijn dan 18 jaar – en het onthullen van potentieel levensveranderende informatie over hun persoonlijke biologie”, zei hij tegen de BBC.
‘Dus wat we nu doen, is teruggaan naar de jaren negentig, een systeem dat werd uitgeprobeerd en verlaten, en dat probeert de biologische seks terug te brengen tot de aanwezigheid van één enkel gen op het Y-chromosoom, wat een al te simplistische weergave is.
“Hoewel het directe bewijs van fysiek voordeel bij transgenders behoorlijk sterk is, is het bewijs van voordeel voor mensen met DSD, ook al hebben ze een Y-chromosoom, zeer omstreden.”
Semenya voelt zich gefaald door IOC-chef Coventry
Het IOC weerspiegelt nu World Athletics (WA) in zijn beleid met betrekking tot de vrouwelijke categorie. Nadat WA vorig jaar hun regels veranderde, Semenya vertelde DW ze voelde zich doelgericht.
“Als je geboren wordt met je verschillen, zijn dat je verschillen en die maken je nog geen geweldige atleet”, zei ze.
“Je bent een geweldige atleet door training, hard werken, elke dag opdagen, toewijding. Niet vanwege je gegeven lichaam.”
Die beslissing werd genomen door WA-chef Sebastian Coe, een tweevoudig Olympisch gouden medaillewinnende afstandsloper zoals Semenya. Net als de nieuwe IOC-chef, voormalig Olympisch zwemster Kirsty Coventry, Coe voerde de wijzigingen door kort nadat hij de leiding had genomen. Coventry zei dat het beleid van haar organisatie gebaseerd was op wetenschap en eerlijkheid.
“Op de Olympische Spelen kunnen zelfs de kleinste marges het verschil maken tussen overwinning en nederlaag. Het is dus absoluut duidelijk dat het niet eerlijk zou zijn als biologische mannen in de vrouwencategorie zouden strijden. Bovendien zou het in sommige sporten simpelweg niet veilig zijn”, zei ze in een verklaring.
“Elke atleet moet met waardigheid en respect worden behandeld, en atleten hoeven slechts één keer in hun leven te worden gescreend. Er moet duidelijke voorlichting over het proces en begeleiding beschikbaar zijn, naast deskundig medisch advies.”
Semenya, die werd uitgenodigd om haar visie te geven toen het IOC het verbod overwoog, vindt dit moeilijk te aanvaarden.
“Net als ik is IOC-president Kirsty Coventry een vrouw uit Afrika. Ik hoopte dat ze anders zou zijn”, schreef ze in Time. “In plaats daarvan heeft ze ons in de steek gelaten.”
Bewerkt door: Chuck Penfold
