Thom Browne vierde donderdagavond de release van een nieuwe portfolio met afbeeldingen en een zine in beperkte oplage met een champagnereceptie en een korte discussie in de Pierre Augustin Rose Gallery in New York.
Tijdens de discussie werd Browne vergezeld door de in Londen gevestigde fotograaf Robbie Lawrence, schrijver Durga Chew-Bose en curator Aaron Stern om hun eigen bijdragen aan het creatieve project te bespreken, waarin toevallig de recente samenwerking van de ontwerper met Asics.
Het project, genaamd ‘The Working Hour’, opgenomen in een tijdsbestek van tien dagen, legt een reeks beelden vast van de straten, cafés, treinwagons, architectuur en landschapsarchitectuur van Tokio.
Het resultaat is een portfolio van het dagelijks leven in Japan, waarbij de cast zijn handtekening draagt Thom Browne op maat gemaakt met de recente sneaker van de ontwerper samenwerking met Asics. En gezien Browne’s recente Asics Aansluitend is het alleen maar passend om een reeks foto’s en video’s te hebben waarin hardlopen centraal staat, met andere subtiele knipoogjes naar de jeugdpunkcultuur en decennialange erfenis.
Een afbeelding uit ‘Het werkuur’.
Met dank aan Thom Browne
Browne, die opmerkte dat hij vaak over nieuwe ideeën brainstormt tijdens het hardlopenmerkte tijdens de discussie op dat dit visuele project helemaal om ‘vertrouwen’ ging, waardoor hij de creatieve teugels aan Lawrence kon doorgeven om zijn diepgaande kennis van fotografie ‘zonder terughoudendheid’ in het project te brengen.
“Ik vertrouwde (Lawrence) en droeg eigenlijk 25 jaar van mijn werk over”, zei Browne. “Het resultaat waren foto’s die (Lawrence’s) interpretatie van wat ik doe op zo’n mooie, nieuwe en interessante manier perfect belichaamden.”
Lawrence, die opmerkte dat hij vooral in lange documentaire-settings werkt, voegde eraan toe dat het “vrij zeldzaam” is dat hem de vrijheid wordt gegeven zoals Browne hem gaf om het oeuvre van iemand anders te herinterpreteren.
Een afbeelding uit ‘Het werkuur’.
Met dank aan Thom Browne
“Dit hele idee kwam voort uit het feit dat ik contact opnam met Tom en hem vroeg of ik mijn gedachten over wat hij tijdens zijn carrière heeft gedaan, zonder veel beperkingen op de fotoshoot kon toepassen”, zei Lawrence. “En toen nam Aaron, in dezelfde geest, mijn werk en herinterpreteerde het. Dus ik denk dat het een interessant proces is geweest waarbij mensen elkaar op een vrij spontane manier hun werk konden toevertrouwen. Ook spontaniteit is volgens mij iets dat gevierd moet worden.”
Om deze beelden samen te brengen in een zine, leende Chew-Bose haar creatieve stem door middel van tekst om te interpreteren hoe deze ideeën kunnen worden vertaald in op proza gebaseerde verhalen – verwijzend naar thema’s die gevonden worden binnen de rijken. geschiedenis van Browne en het werk van Lawrence.
Binnen in de Pierre Augustin Rose Gallery in New York.
Bre Johnson/BFA.com
Chew-Bose van haar kant voegde er tijdens het evenement aan toe dat ze, toen ze de tekst van het zine aan het ontwikkelen was, veel met Brown en Lawrence sprak over ‘één ding in de loop van de tijd heel goed doen’.
“Er zijn cycli, er is nostalgie, er zijn artiesten die voortdurend een gevoel van urgentie voelen als het gaat om het opnieuw uitvinden van zichzelf”, legt Chew-Bose uit. “En dan zijn er artiesten die hetzelfde willen afbreken, of iets anders willen gebruiken en opnieuw willen bezoeken, en ik denk dat zowel Thom als Robbie dat delen.”
“Je hebt altijd een beeld in je hoofd van wat je met je werk hebt gedaan,” voegde Browne eraan toe. “En ik denk dat iets dat altijd zo belangrijk voor me is geweest, het creëren van iets is dat daadwerkelijk de reden bevestigt om te doen wat ik doe.”
