NOS Wielrennen•
Vos nipt verslagen in Parijs-Roubaix: ‘Des te meer reden om nog even door te gaan’
De omhelzing van Marianne Vos met Pauline Ferrand-Prévot op de historische wielerbaan in Roubaix sprak boekdelen. De twee superkampioenen slaagden net niet in hun gezamenlijke missie, toch was er genoeg reden om trots te zijn op plek twee en drie in wielermonument Parijs-Roubaix.
“Ik was al groot fan van Marianne, dat ben ik nu nog meer”, sprak Ferrand-Prévot. Haar dag stond volledig in het teken van Vos. Niet alleen van Marianne, maar van de hele familie Vos.
Dat de 38-jarige Vos weer op de fiets stapte, ruim een week na het overlijden van haar vader Henk Vos, haalde haar Franse ploeggenote over om ook mee te doen. “Ik wil hier zijn om Marianne te steunen”, zei ze voor de start. “We weten allemaal wat er gebeurd is en ik vind het belangrijk om er nu voor haar te zijn.”
Dat Tourwinnares die vorig jaar zelf zegevierde in Roubaix, zette met liefde haar eigen ambities opzij. Ditmaal moest het Vos zijn die de kassei omhoog mocht houden op het podium.
Ferrand-Prévot na Roubaix nog grotere fan van Vos: ‘Trots na week die zij had’
Het duo van Visma-Lease a Bike is samen goed voor honderden overwinningen en 29 wereldtitels in vijf wielerdisciplines. Hun band gaat ver terug. Toen de Française als talentvolle tiener bij Vos in de ploeg kwam, maakte zij kennis met de betrokkenheid van de bijzondere familie Vos.
Afscheid
“Ik werd daar prof bij Rabobank”, haalt Ferrand-Prévot (34) met een brok in haar keel herinneringen op. “In mijn eerste jaar mocht ik al eens op pad met de familie Vos, met Henk achter het stuur in de camper. Voor mij was vandaag ook een manier om afscheid van hem te nemen.”
“Ik ben al heel trots op Marianne dat zij vandaag weer meedeed, om dan ook nog mee te doen om de winst is nog specialer.”
Als Marianne Vos fietste, was vader Henk (1948-2026) nooit ver weg
Met zijn tweeën maakten Ferrand-Prévot en Vos zondagmiddag de dienst uit op de kasseien tussen startplaats Denain en Roubaix. Alleen Franziska Koch kon de twee tot het einde volgen en wist Vos zelfs te kloppen in de eindsprint.
“Na zo’n koers is het nooit een gewone sprint”, analyseerde Vos. “Degene die nog de beste benen heeft, wint. Ik zette aan maar kon niet meer de snelheid maken die ik wilde maken. Twee en drie is in eerste instantie altijd balen. Zo dicht bij de winst zijn, dan is het toch een beetje zuur.”
Voor een renster met al 258 profzeges achter haar naam geeft een ereplaats zelden voldoening, toch maakte de steun die Vos de hele dag voelde veel goed. “Vooraf was er al geweldige support, tijdens de koers weer en nu achteraf ook.”
Iedereen leek het Vos te gunnen. En zij wilde het geweldige werk van haar ploeg en Ferrand-Prévot in het bijzonder maar wat graag in de winst omzetten. Centimeters kwam Vos tekort. Terwijl Koch feestvierde, gaf Vos alvast een waarschuwing af voor volgend seizoen.
“Toch maar net tweede…”, baalde Vos, die in 2021 ook tweede was bij de eerste editie van Parijs-Roubaix, een van de spaarzame koersen die zij nooit won. “Des te meer reden om nog even door te gaan.”
