Voelt u zich leeggezogen tijdens het staakt-het-vuren tussen de VS en Iran? Een deskundige uit de VAE legt het ‘let-down’-effect uit

In de begindagen van de crisis kwamen veel mensen terecht in wat gezondheidsspecialisten omschrijven als de ‘overlevingsmodus’ – een toestand waarin lichaam en geest zich bijna volledig richten op onmiddellijke veiligheid.

“Tijdens acute stress geeft het lichaam prioriteit aan overleven”, vertelt Jamie Richards, Chief Wellbeing Officer bij Valeo Health de Khaleej Times. “Systemen zoals de hartslag en de productie van stresshormonen nemen toe, terwijl andere, zoals de spijsvertering en de immuniteit, tijdelijk worden onderdrukt.”

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws. Volg KT op WhatsApp-kanalen.

Naarmate de spanningen beginnen af ​​te nemen, vervaagt die uiterst alerte toestand geleidelijk. Fysiek begint het lichaam weer in evenwicht te komen: de hartslag vertraagt, de spierspanning neemt af en de normale lichaamsfuncties worden hervat. Emotioneel melden veel mensen een verbetering van hun humeur en verbeterde interacties met de mensen om hen heen. Maar de overgang verloopt niet altijd soepel.

Deskundigen wijzen op wat bekend staat als het “let-down effect”, een fase waarin individuen zich zelfs slechter kunnen voelen nadat de piek van stress voorbij is. “Wanneer de onmiddellijke dreiging verdwijnt, schakelt het lichaam niet onmiddellijk uit”, zei Richards. “Er is vaak een vertraagde reactie waarbij vermoeidheid, hoofdpijn of zelfs een slecht humeur naar boven komen.”

“Wanneer het immuunsysteem zich begint te herstellen, kunnen mensen zich tijdelijk meer uitgeput voelen”, voegde hij eraan toe. “Dit kan zich uiten in kleine ziektes of lichamelijk ongemak, wat mensen vaak in verwarring brengt omdat ze verwachten zich beter te voelen, en niet slechter.”

Tijdens het hoogtepunt van onzekerheid manifesteerde stress zich op verschillende manieren. Sommige bewoners hebben er last van verhoogde angst, verstoorde slaapen constante alertheid, terwijl anderen uiterlijk beheerst leken.

“Stress is niet one-size-fits-all‘, zei Richards. ‘Sommige mensen internaliseren het, terwijl anderen misschien geen duidelijke tekenen vertonen. Maar dat betekent niet dat het lichaam niet onder druk staat; het verwerkt het gewoon anders.”

Nu de stabiliteit begint terug te keren, bevinden velen zich in wat experts omschrijven als een “tussenfase”, niet langer in een crisis, maar ook niet volledig terug naar normaal.

“Het is in wezen een herstelperiode”, zei Richards. “Zelfs als de externe situatie verbetert, blijven lichaam en geest voorzichtig. Die aanhoudende alertheid is het zenuwstelsel dat je probeert te beschermen.”

“Mensen zeggen vaak dat ze zich nog niet zichzelf voelen”, voegde hij eraan toe. “Dat komt omdat het gevoel van veiligheid nog niet volledig is teruggekeerd. Het kost tijd voordat het lichaam erop vertrouwt dat de omgeving weer stabiel is.”

Voor sommigen wordt deze fase gekenmerkt door onverwachte uitputting. Na weken van verhoogde alertheid begint het lichaam te vertragen, waarbij vaak wordt onthuld hoeveel energie er werd gebruikt om ermee om te gaan.

“Aanhoudende stress is ongelooflijk veeleisend”, zegt Richards. “Je hebt te maken met een verstoorde slaap, onregelmatig eten en een oppervlakkige ademhaling, die allemaal je energiereserves in de loop van de tijd uitputten.”

“Het is alsof je een marathon voltooit”, zei hij. “Tijdens de race houdt adrenaline je op de been. Maar zodra de race voorbij is, heeft het lichaam rust, herstel en wederopbouw nodig. Die uitputting is geen zwakte; het maakt deel uit van het genezingsproces.”

Terwijl bewoners zich aanpassen aan rustiger omstandigheden, benadrukken experts het belang van opzettelijk herstel in plaats van simpelweg vooruit te gaan.

“Beweging is een van de meest effectieve manieren om stress te verwerken”, zegt Richards. “Het helpt bij het reguleren van hormonen, het stabiliseren van de bloedsuikerspiegel en het signaal aan het lichaam dat het veilig is om uit de overlevingsmodus te komen.”

“Tijd buitenshuis doorbrengen, natuurlijk licht krijgen en je ademhaling vertragen, kan een groot verschil maken,” voegde hij eraan toe. “Deze kleine acties helpen het zenuwstelsel te resetten.”

Even belangrijk is mentale verwerking. “De tijd nemen om na te denken, zelfs het opschrijven van je gedachten, kan helpen om interne spanning los te laten,” zei Richards. “Je hoeft niet alles vast te houden wat je hebt meegemaakt.” Uiteindelijk is herstel niet onmiddellijk en niet lineair.

“Deze fase gaat over het herwinnen van de controle”, zei hij. “Het gaat erom dat je voor je lichaam en geest zorgt en je focus geleidelijk weer verlegt naar het heden.”