‘Maak je geen zorgen meer, ik ben terug’ – Waarom ik altijd gelijk heb gehad over alles van Tony Blair, verteerd door John Crace | Tony Blair

Hik jongens. En de laydeez. Ik ben het, Tony. Je weet wel, de beste premier die het land ooit heeft gehad. De man met de rictus-glimlach, de diamanten schedel en dood achter de ogen. De godheid die alles begrijpt behalve zichzelf.

Ik weet wat je denkt. Het is veel, veel te lang geleden dat je voor het laatst van mij hebt gehoord. Jullie zijn allemaal verdwaald in de politieke wildernis. Beroofd zonder je spirituele leider. Maak je geen zorgen meer. Ik ben terug. Om jullie allemaal te troosten en vast te houden. Om een ​​licht te laten schijnen in jouw droevige kleine werelden. Het enige dat ik ooit heb gewild, is dienen. En geliefd te zijn. Maar ik koester geen bitterheid over de manier waarop jullie mij allemaal de rug toekeerden. Zo vaak het lot van menig messias.

Ik heb dertien jaar lang leiding gegeven aan de Labour-partij en drie algemene verkiezingen gewonnen. Vergeet dat nooit. Geen enkele andere Labour-politicus heeft dat gedaan. En als ik mijn kaarten goed speel, geen enkele andere Labour-politicus zal dat ooit doen. Op dit moment verkeert de Labour-partij in de greep van zelfbedrog. Dat maakt mij de perfecte persoon om er kritiek op te leveren. Omdat er niemand meer is zelfbedrog dan ik. ‘Het is hemels om je voor te stellen dat je constructief bezig bent terwijl het je echte doel is om de levensondersteuning uit te schakelen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik denk dat Wes Streeting een zeer getalenteerde politicus is. Als hij er in 1997 was geweest, zou hij een veelbelovende junior parlementair privésecretaris zijn geweest. En Andy Burnham is oké, denk ik. Als je van dat soort dingen houdt. Maar geen van beide is een langetermijnoplossing voor de partij. We zitten vast in een politieke zeepbel. Het probleem is niet de persoonlijkheid van Keir Starmer. Vooral omdat hij er geen heeft. We moeten niet aan de oppervlakte komen met een schoonheidsparade. Persoonlijkheidspolitiek is zinloos. Behalve toen ik en Gordon er waren. Arme Gordon. Altijd het bruidsmeisje. Nog steeds.

We moeten er dus niet aan denken om Keir te vervangen, omdat niemand beter geplaatst is dan Keir om de volgende verkiezingen te verliezen, omdat de kiezers hebben gezegd dat ze nooit zullen stemmen. Werk opnieuw terwijl hij premier is. Niet dat ik wil dat Labour verliest. Natuurlijk niet. Wat bracht je op dat idee? Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat Labour zich opnieuw moet kalibreren. Om het argument te maken waarom het in de regering zou moeten zitten. Iets wat Keir nog nooit heeft gedaan. Net als zoveel andere Labour-premiers dan ik – niet dat er veel zijn geweest – heeft hij rechts campagne gevoerd en links geregeerd. Labour moet zichzelf opnieuw uitvinden in het radicale centrum. Dat is een andere manier om te zeggen: centrumrechts. Of zoals de Conservatieve partij.

Politiek gaat over macht. En sinds ik nummer 10 verliet, is Groot-Brittannië een tweederangs wereldmacht geworden. We moeten dus dicht bij de VS blijven. We moeten partners zijn, en niet in de oppositie. Donald Trump is een geweldige kerel als je hem leert kennen. Waarschijnlijk de beste president sinds George W. Bush. Iemand die zijn Nobelprijs voor de vrede volledig waardig zal zijn. Net zoals ik de replica koester die ik mezelf heb toegekend. Niemand heeft meer gedaan om de oorlogen die hij begon te stoppen. En in tegenstelling tot mij is Donald groot genoeg om geen visioenen te zien van de honderdduizenden mensen voor wier dood hij verantwoordelijk was, terwijl hij probeert in slaap te komen.

Ik ben diep vereerd om lid te zijn van de Trump’s Board of Peace, samen met vele anderen uit de lijst van meest gezochte mensen ter wereld. Keir heeft een grote fout gemaakt door zich niet bij de VS aan te sluiten bij het bombarderen van Iran, omdat het nooit verkeerd kan zijn om niet samen met de VS oorlog te voeren. Kan het? Er waren massavernietigingswapens. Ik ben er zeker van. Dat moet wel zo zijn geweest, maar we hebben ze nog niet gevonden. En Keir had de zeer getalenteerde Peter Mandelson nooit mogen ontslaan als ambassadeur van de VS. Mensen vinden het zo waardevol dat ze twee keer uit het kabinet worden ontslagen.

Het is ook tijd om onze relatie met Europa te heroverwegen. Het is nu niet het moment om de Brexit opnieuw te bekritiseren. Dat schip is al lang vertrokken. In plaats daarvan moeten we veel machtiger worden dan Europa en dan de EU zover krijgen dat ze naar ons toe komt en smeekt om zich bij Groot-Brittannië aan te sluiten. En dat kunnen we alleen doen als we alles wat ik ooit regelde dereguleren, en de voordelen van AI benutten. Ik zal hier niet zeggen wat de voordelen van AI zijn, vooral omdat ik niet weet wat ze zijn, maar al mijn technische vrienden verdienen bakken met geld, dus het moet wel een goede zaak zijn.

We moeten ook opnieuw nadenken over de manier waarop we thuis aan politiek doen. Kiezers willen politici die bereid zijn tegen bakstenen muren te botsen. Om de orthodoxieën voor conventioneel uit te dagen. Heb ik al eerder gezegd dat ik de enige Labour-premier ben die een volledige tweede termijn heeft gewonnen? Niet dat ik op enigerlei wijze behoeftig ben. Of veroordeeld tot het vagevuur van alle mannen van gisteren. Alleen dat ik me verplicht voel om gehoor te geven aan de oproep wanneer het land dat ik erg leuk vind, hoewel niet zo erg als de VS en China, in nood verkeert.

De noodzakelijke verandering zal radicaal zijn. Eerst moeten we alle werknemersrechten afschaffen. Geen enkel land heeft ooit economische groei bereikt door zich zorgen te maken over zijn laagwaardig menselijk kapitaal. We moeten accepteren dat als sommige mensen blut, ziek of hopelijk dood zijn, dat de prijs waard is. Op dezelfde manier moet Labour zich realiseren dat de sociale lasten veel te hoog zijn. Er moet een einde komen aan de cultuur van staatssteun voor mensen die ziek of gehandicapt zijn. En misschien moeten we erover nadenken om de pensioenen helemaal af te schaffen. Als mensen niet de mogelijkheid hebben om hun eigen mondiale instituut op te zetten, verdienen ze alle tegenslagen die op hun pad komen.

Ten slotte moeten we onze obsessie met het netto nulpunt vergeten. Klimaatverandering is zo laatste decennium. Mensen moeten gewoon wennen aan de temperaturen ten zuiden van de Sahara in mei, een prijs die de moeite waard is om te betalen voor goedkope fossiele brandstoffen. Zal niemand meer aan de grote oliemaatschappijen denken? PS. De bankgegevens van TBI zijn online beschikbaar als Shell of BP een donatie wil doen. Hoewel ik duidelijk niet te koop ben.

Kortom. Om te winnen moet de Labour-partij de Tory-partij worden. Daarom heb ik zojuist het manifest van Kemi Badenoch voor haar geschreven, aangezien er niets is waar ze het niet mee eens zou zijn. Het is tijd voor een nieuw tijdperk van Tony. Mij. Mij. Mij. Groot-Brittannië heeft enorme sterke punten en in mij een zeer getalenteerde leider.

Ik heb het eerder gedaan. Ik zal weer opstaan ​​uit de dood.