Hoewel veel van de deelnemende landen aan het WK geteisterd worden door sociale verdeeldheid, bieden sommige van hun teams opvallend positieve voorbeelden van hoe spelers met verschillende achtergronden en religieuze overtuigingen nauw kunnen samenwerken bij het nastreven van een gemeenschappelijk doel.
Het fenomeen is vooral opvallend onder West-Europese teams, die gedurende het grootste deel van de voetbalgeschiedenis overwegend blank en christelijk waren. Naarmate deze samenlevingen steeds meer gediversifieerd zijn, geldt dat ook voor de selecties van de nationale ploegen – met christelijke en islamitische spelers die open zijn over hun geloof.
De Engelse nationale ploeg bestaat voor het eerst uit een moslimspeler. Franse selectie heeft meerdere spelers met een protestantse, katholieke en islamitische achtergrond. De opkomende superster van Spanje, 18 jaar oud Lamine Yamalis een praktiserend moslim. Dat geldt ook voor de Zweedse Yasin Ayari, die zich op het veld ter aarde wierp om God te danken na de eerste van zijn twee doelpunten in een overwinning zondag op Tunesië – het thuisland van zijn vader.
Alle vier deze landen hebben – net als verschillende andere in Europa – ervaring opgedaan politieke polarisatie gerelateerd aan de komst van grote aantallen moslimimmigranten. Zendt de diversiteit van de WK-teams een potentieel nuttige boodschap uit?
“Absoluut”, zegt Eboo Patel, die – als president van Interfaith America – pleit voor religieus pluralisme en samenwerking. “Het is symbolisch maar ook inhoudelijk.”
Hij riep de beelden op van christelijke spelers die zichzelf een kruis slaan, en van moslimspelers die hun handen tot een kom vormen in gebed. Hun boodschap, zei Patel, is: “Mijn identiteit is echt belangrijk voor mij en het maakt mij een betere voetballer.”
“Ze scoren, ze zeggen elk hun eigen gebeden, en dan omhelzen ze elkaar”, voegde hij eraan toe. “Je werkt samen om een gemeenschap en een team op te bouwen. … Het is geen gekunstelde televisiereclame of een neerbuigende naschoolse special. Het is de manier waarop je een uitstekend voetbalteam opbouwt.”
Dit zijn enkele WK-spelers wier openheid over hun geloof de aandacht heeft getrokken:
Mohamed Salah (Egypte)
Veruit de bekendste speler van Egypte, Salah is een soennitische moslim die zijn geloof openlijk beoefent, zowel op het veld als daarbuiten. Nadat hij doelpunten heeft gemaakt, knielt hij vaak neer om God te danken. Zijn positieve impact is tastbaar: nadat hij bij Liverpool in de Premier League kwam, onderzoekers meldden dat anti-moslimtweets van fans met de helft zijn gedaald.
Luka Modric (Kroatië)
Spelend in zijn vijfde WK, Modric, 40, zal tijdens het toernooi de 200 internationale optredens overtreffen. Modrić, katholiek, heeft vaak scheenbeschermers gedragen met afbeeldingen van Jezus en de Maagd Maria. Een paar dagen voordat hij en zijn teamgenoten naar de Verenigde Staten reisden, kwamen ze bijeen om de mis te vieren in een kapel in de Kroatische stad Icici.
Djed Spence (Engeland)
Hoewel de voetbalbond geen gegevens heeft bijgehouden over de religies van spelers, heeft de BBC – naast andere nieuwsbronnen – Spence geïdentificeerd als de eerste moslim die voor het Engelse seniorenteam speelde. Als vleugelverdediger bij Tottenham speelde Spence zes keer voor het Engelse onder-21 team. “Het is goed om geschiedenis te schrijven en hopelijk jonge kinderen over de hele wereld te inspireren dat zij het ook kunnen maken”, vertelde Spence aan de BBC. “Zij kunnen doen wat ik doe.”
Lamine Yamal (Spanje)
Yamal, een moslim wiens vader Marokkaans is, trok wereldwijd de krantenkoppen toen hij zwaaide met de Palestijnse vlag tijdens de festiviteiten van Barcelona nadat het in mei de Spaanse competitie won. Barcelona-coach Hansi Flick trok destijds de beslissing in twijfel; De Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, bekritiseerde Yamal later door te zeggen dat hij aanzette tot ‘haat’.
Marc Guéhi (Engeland)
De 25-jarige zoon van een christelijke predikant in Londen, Guéhi, speelt zijn eerste seizoen bij Manchester City en werd geselecteerd als een van de Engelse verdedigers voor het WK. Terwijl hij aanvoerder was bij zijn vorige club Crystal Palace, Guéhi de regels van de voetbalbond getrotseerd door religieuze boodschappen op zijn uniform te schrijven tijdens een Premier League-campagne ter ere van LGBTQ+-inclusie. Guéhi ontweek de straf, hoewel de FA spelers verbiedt religieuze boodschappen te tonen.
Aimar Sher (Irak)
Religieuze minderheden hebben in Irak al lange tijd te maken met vervolging. Toch bestaat het WK-team van dit jaar uit Koerden, soennitische moslims, sjiitische moslims en verschillende christenen – opmerkelijk sinds De christelijke bevolking van Irak Er wordt geschat dat dit aantal is gedaald van 1,5 miljoen in 2003 naar ongeveer 150.000 nu. Een van die christenen, middenvelder Aimar Sher, heeft gretig zijn geloof gedeeld door foto’s op sociale media te plaatsen waarop hij een ‘I Belong to Jesus’-T-shirt draagt.
Christian Pulisic (VS)
Amerikaanse aanvaller Pulisic heeft openlijk over zijn christelijk geloof gesproken en draagt vaak een kruisketting die door zijn moeder is gegeven. Hij heeft teambijbelstudies geleid; zijn Instagram-posts bevatten foto’s van de Bijbel, met passages die hij heeft onderstreept. Verschillende teamgenoten van Pulisic zijn ook open over hun christelijk geloof, waaronder Weston McKennie en doelman Matt Freese. McKennie’s Instagram-bio bevat slechts vier woorden: “Alle glorie aan God.”
___
Religieverslaggeving van Associated Press krijgt steun via de AP’s samenwerking met The Conversation US, met financiering van Lilly Endowment Inc. De AP is als enige verantwoordelijk voor deze inhoud.
___
AP Wereldbekerverslaggeving: https://apnews.com/hub/fifa-world-cup
