Actrice van The Shining en Annie Hall overleden op 75-jarige leeftijd

De Amerikaanse actrice Shelley Duvall, bekend van films als The Shining, Annie Hall en Nashville, is op 75-jarige leeftijd overleden.

Haar partner Dan Gilroy bevestigde het nieuws aan The Hollywood Reporter.

“Mijn lieve, lieve, geweldige levenspartner en vriendin heeft ons verlaten. Te veel geleden de laatste tijd, nu is ze vrij. Vlieg weg, mooie Shelley,” zei hij, volgens de outlet.

Ze stierf in haar slaap aan complicaties door diabetes in haar huis in Texas, aldus Gilroy.

Duvall speelde onder meer in de dramaserie 3 Women uit 1977, geregisseerd door Robert Altman. Hiervoor won ze de prijs voor beste actrice op het filmfestival van Cannes en werd ze genomineerd voor een BAFTA.

Drie jaar later speelde ze de rol van Olijfje tegenover Robin Williams in Altmans musicalversie van Popeye.

Maar Duvall raakte uit de gratie in Hollywood en was twintig jaar lang niet te zien op het scherm, voordat ze in 2023 haar comeback maakte in The Forest Hills.

Met haar grote bruine ogen en eigenzinnige charisma was Duvall een opvallende en overtuigende verschijning.

Ze begon haar carrière en samenwerking met Altman in de zwarte komedie Brewster McCloud uit 1970. In 1971 kwamen de twee weer samen voor McCabe and Mrs Miller.

Nadat ze haar rol als een vrouw die verliefd wordt op een bankovervaller uit de jaren dertig hadden gefilmd in hun volgende film, Thieves Like Us, zei Altman tegen haar: “Ik wist dat je goed was, maar ik wist niet dat je geweldig was.”

Ze zei dat die opmerking “de reden was dat ik doorging en actrice werd”.

De regisseur bleef bij haar en zei ooit dat ze “alle kanten van de slinger kon laten doorslaan: charmant, dwaas, verfijnd, zielig en zelfs mooi”.

Altman gaf haar opnieuw een rol in Nashville uit 1975, een satire op de Amerikaanse samenleving, politiek en countrymuziek.

In hun volgende samenwerking, 3 Women, speelde Duvall een spraakzame, trendvolgende spa-assistente. Anne Billson van The Guardian rangschikte het als haar beste rol, en “simpelweg een van de beste optredens van de jaren zeventig”.

Ondertussen speelde Duvall in 1977 ook de memorabele rol van Pam, een verslaggeefster van Rolling Stone die op date ging met Woody Allens Alvy in Annie Hall.

Haar bekendste rol was misschien wel die van Wendy, de vrouw van de angstaanjagende hotelconciërge van Jack Nicholson in Stanley Kubricks horror-klassieker The Shining uit 1980.

Het filmen was een beproeving. “Ik moest 12 uur per dag huilen, de hele dag door, de laatste negen maanden, vijf of zes dagen per week,” herinnerde ze zich ooit.

Daarna speelde Duvall onder meer in de films Time Bandits van Terry Gilliam en Roxanne met Steve Martin.

Ze richtte ook haar eigen productiemaatschappijen op en maakte en presenteerde het geliefde kinderprogramma Faerie Tale Theatre uit de jaren 80.

In de jaren negentig nam haar rolaanbod af, met als hoogtepunt Jane Campions The Portrait of a Lady. In 2002 verdween ze van de radar.

De New York Times schreef haar verdwijning toe aan de gevolgen van een aardbeving in 1994, waarbij haar huis in Los Angeles werd beschadigd, en aan de stress die het feit dat haar broer kanker had met zich meebracht.

Terwijl ze haar langdurige afwezigheid van het scherm besprak, vertelde ze aan de krant in mei was ze het slachtoffer van een grillige filmindustrie. “Ik was een ster. Ik had hoofdrollen. Mensen denken dat het gewoon ouderdom is, maar dat is het niet. Het is geweld,” zei ze.

Toen haar om uitleg werd gevraagd, zei ze: “Hoe zou jij je voelen als mensen heel aardig waren, en dan ineens, zomaar, zich tegen je keren?

“Je zou het nooit geloven, tenzij het jou overkomt. Daarom raak je gekwetst, omdat je niet echt kunt geloven dat het waar is.”

Er ontstonden zorgen over haar gezondheid toen ze in 2016 in de talkshow Dr. Phil verscheen en tegen hem zei: “Ik ben erg ziek. Ik heb hulp nodig.”

Ze vertelde ook dat ze berichten had ontvangen van een ‘gedaanteveranderende’ Robin Williams na zijn dood en dat er kwaadaardige krachten waren die haar kwaad wilden doen, aldus de krant.

Gilroy vertelde aan de New York Times dat ze “paranoïde en een beetje waanideeën” had gekregen over die periode.

Toen de krant haar vroeg waarom ze had ingestemd met haar terugkeer naar het scherm in The Forest Hills, antwoordde ze: “Ik wilde weer acteren. En toen bleef die gast maar bellen, en dus deed ik het.”

Romanschrijfster Nicole Flattery schreef in de Financial Times in 2023 dat haar terugkeer aantoonde dat haar magie intact was gebleven.

In een artikel waarin ze de ‘ultieme filmster’ werd genoemd, vatte Flattery haar talent als volgt samen: ‘Ze is een meester in het spelen van personages die vrolijk doen terwijl ze verdrietig zijn, waarbij hun gekte de diepgang verhult.’