Al-Zaidi is in Erbil om de vorming van een regering met Koerdische leiders te bespreken!

Volg/bereik

De persoon die verantwoordelijk is voor de vorming van de regering, Ali Faleh al-Zaidi, arriveerde vandaag zaterdag in de stad Erbil, de hoofdstad van de regio Koerdistan, met als doel gesprekken te voeren met Koerdische leiders om door te gaan met de vorming van de volgende federale regering.

In een korte verklaring van het Mediabureau van de premier staat dat een delegatie van het coördinatiekader Al-Zaidi bij zijn bezoek vergezelt.

Onze correspondent zei dat de premier van de regio, Masrour Barzani, regeringsfunctionarissen en leiders van de Democratische Partij van Koerdistan Al-Zaidi en zijn begeleidende delegatie ontvingen bij hun aankomst op de internationale luchthaven van Erbil.

Hij voegde eraan toe dat Al-Zaidi en leden van zijn delegatie een ontmoeting zullen hebben met de Koerdische leider, president van de Democratische Partij van Koerdistan, Masoud Barzani, en de president van de regio Koerdistan, Nechirvan Barzani, naast zijn ontmoeting met de premier van de regio, om het regeringsprogramma en het ministeriële kabinet te bespreken.

De correspondent legde uit dat de delegatie van het heersende sjiitische kader in Irak Al-Zaidi vergezelt op zijn bezoek met als doel de sfeer met de Democratische Partij van Koerdistan te verbeteren, ter voorbereiding op het beëindigen van de boycot van parlementaire zittingen door het parlementaire blok van de partij uit protest tegen de verkiezing van de president van de republiek, Nizar Amidi, voor de Patriottische Unie van Koerdistan afgelopen april.

Hij vervolgde dat Al-Zaidi, na het voltooien van zijn bijeenkomsten in Erbil, naar de stad Sulaymaniyah zal gaan voor een ontmoeting met de leider van de Patriottische Unie van de Koerdische Partij, Bafel Talabani, voor hetzelfde doel, en zijn bezoek aan de regio Koerdistan zal afsluiten.

Politiek analist Osama Al-Saeedi van zijn kant zei tijdens een televisie-interview gevolgd door Al-Mada dat het mechanisme voor het vormen van regeringen in Irak gewoonlijk gebaseerd is op twee hoofdpaden: de eerste is een leiderschapscommissie die verantwoordelijk is voor het beheer van politieke afspraken en het opstellen van de kenmerken van het regeringsprogramma, en de tweede is een technische commissie die zich bezighoudt met het sorteren van kandidaten voor ministeriële portefeuilles op basis van de balans tussen de politieke componenten.

Al-Saidi voegde eraan toe dat dit model niet nieuw is in de Iraakse ervaring, maar eerder werd overgenomen door eerdere regeringen binnen het raamwerk van het consensuele systeem dat werd goedgekeurd door de grondwet van 2005, dat gebaseerd is op het beginsel van partnerschap en de afwezigheid van enige partij die alleen de staat bestuurt.

Hij legde uit dat het grootste probleem niet ligt in ‘quota’ als politiek principe, maar eerder in de manier waarop het wordt toegepast. Hij wees erop dat quota een bekende vorm van bestuur zijn in veel landen met nationale en politieke diversiteit, maar dat het succes ervan afhangt van het kiezen van competente individuen die in staat zijn instellingen te beheren.

Al-Saidi legde uit dat sommige ministeries in Irak zijn toegewezen aan individuen die geen volledige competentie hebben of die te maken hebben met politieke druk, wat hun prestaties verzwakt en hen kwetsbaar maakt voor chantage of beïnvloeding, wat een negatieve invloed heeft op de uitvoering van overheidsprogramma’s.

Hij wees erop dat de andere uitdaging de toenemende druk is van politieke blokken en vertegenwoordigers op ministers, of het nu gaat om benoemingen, overplaatsingen of uitzonderingen, wat leidt tot verwarring in het institutionele werk en de logica van de staat en de wet verzwakt.

Al-Saidi vervolgde dat het succes van welke regering dan ook niet alleen afhangt van de verdeling van standpunten, maar eerder van het kiezen van effectieve figuren die in staat zijn om beslissingen te nemen en programma’s uit te voeren zonder politieke druk. Hij benadrukte dat het criterium van efficiëntie de echte bepalende factor is voor het succes van de regeringservaring.