Alessandro “Alex” Zanardi, een gedecoreerd Italiaans autocoureur en later parawielrenner is plotseling op 59-jarige leeftijd overleden, zo meldt zijn familie zaterdag in een verklaring.
“Alex viel vredig in slaap, omringd door de genegenheid van zijn dierbaren”, aldus de verklaring.
De familie ging niet in op details over de doodsoorzaak, maar… de dubbel geamputeerde liep ernstig hersenletsel op bij een verkeersongeval tijdens het rijden op zijn handbike in Siena in Noord-Italië in 2020.
Wie was Alex Zanardi?
Zanardi werd beschouwd als een van de grootste talenten van zijn generatie in de autosport, maar de sterren kwamen nooit op één lijn voor hem Formule 1.
De teams Jordan, Minardi en Lotus waarvoor hij tijdens zijn eerste F1-stint reed, waren allemaal niet competitief toen hij in de cockpit zat, en zijn beste carrière-finish was een zesde.
Toch maakte Zanardi genoeg naam voor zichzelf dat hem een goede rit werd aangeboden met Chip Ganassi Racing in de inmiddels ter ziele gegane CART (Championship Auto Racing Teams) eenzitterserie in Noord-Amerika.
Hij behoorde onmiddellijk tot de koplopers en won het kampioenschap in 1997 en 1998, voordat hij terugkeerde voor een nieuwe worp in de F1 met Williams, naast Ralf Schumacher. Ook hier was zijn timing niet goed: hij bereikte het team uit Woking slechts een jaar voordat ze weer over een competitieve auto en motor zouden beschikken.
Bij zijn terugkeer naar de CART-serie in 2001 kreeg Zanardi een levensveranderende crash op de Lausitzring in Duitsland.
Hij draaide zich om, gleed terug over de baan en werd vervolgens geraakt door een andere tegemoetkomende auto die op volle snelheid reed, waarbij de voorkant van zijn auto volledig werd afgescheurd en zijn benen ernstig beschadigd raakten. Zanardi overleefde de crash ternauwernood en bloedde ter plaatse bijna dood. Beide benen moesten worden geamputeerd, één aan de heup en de andere aan de knie.
Zanardi keerde terug naar de cockpit in speciaal aangepaste auto’s in het World Touring Car Championship en enkele andere evenementen, waarbij hij ondanks zijn nadelen soms nog steeds een racewinnend tempo vertoonde.
Zanardi was vóór zijn blessures een wielerliefhebber en deed ook mee aan de Paralympische competitie als handwielrenner, waar hij in 2012 en 2016 vier gouden medailles en twee zilveren medailles won voor Italië.
Wat zeiden Zanardi’s vrienden en bewonderaars als eerbetoon?
Zanardi’s collega’s, bewonderaars en zelfs de Italiaanse premier haastten zich om hulde te brengen aan de beroemde gezellige en opgewekte racer en zijn meedogenloze positiviteit.
De FIA World Motorsport Federation noemde hem een ‘blijvend symbool van moed en vastberadenheid’.
De president en CEO van de F1, Stefano Domenicali, prees zijn “dierbare vriend” Zanardi in een online verklaring.
“Hij was echt een inspirerend persoon, als mens en als atleet. Ik zal zijn buitengewone kracht altijd bij me dragen. Hij werd geconfronteerd met uitdagingen die iedereen zouden hebben tegengehouden, maar hij bleef vooruit kijken, altijd met een glimlach en een koppige vastberadenheid die ons allemaal inspireerde”, zei Domenicali.
“Geen woorden kunnen mijn gevoelens over deze man uitdrukken”, schreef Zanardi’s oude teambaas Chip Ganassi nadat het tweetal eind jaren negentig opeenvolgende kampioenschappen deelde. “Ik hou van winnaars.”
Zelfs premier Giorgia Meloni prees Zanardi’s geest en karakter.
‘Italië heeft een groot kampioen en een buitengewone man verloren, die in staat is elke levensbeproeving om te zetten in een les in moed, kracht en waardigheid’, schreef ze.
Het Italiaanse Olympisch Comité (CONI) heeft alle sportorganisaties in het land gevraagd dit weekend een minuut stilte te houden ter ere van Zanardi tijdens sportevenementen.
Bewerkt door: Louis Oelofse
