‘Bijna perfecte’ details zijn geheim voor het succes ervan

Toen een Zuid-Koreaanse monnik een boeddhistisch ritueel uitvoerde voor een wild populaire K-Pop Boy-band, was dit de meest ongebruikelijke ceremonie die hij ooit had gehouden.

Zijn missie: om de zielen van de band naar vrede en wedergeboorte te leiden.

De band was al lang verdwenen – of liever, ze waren nooit in leven geweest, behalve in de fictieve wereld van de geanimeerde Netflix -hit K -pop demonjagers.

Toch werd de YouTube -video viraal.

Hoewel cast als schurken, hebben de Saja -jongens een toegewijde aanhang gewonnen voor hun prachtige uiterlijk en swagger. Zelfs hun naam – Saja – vertaalt zich onder andere naar “Angel of Death”.

De live -gestreamde service, een echte boeddhistische rite die bekend staat als Chondojae, meestal uitgevoerd door monniken voor rouwende families, duurde meer dan twee uur en trok meer dan 4.000 kijkers – meer mensen dan hij ooit had gezien voor een ceremonie, zelfs offline, zegt de monnik, een virtuele youtuber die de voorkeur geeft aan anonieme.

Dit was geen grap. De BBC bevestigde dat hij een geregistreerde monnik is. Maar hij kon redding niet garanderen voor de Saja -jongens, zelfs niet voor de leiding, Jinu.

“Dat zou afhangen van zijn goede karma. Ik kan hem begeleiden, maar ik kan het niet beloven.”

Terwijl K -pop demonjagers elke grafiek bovenaan staat – Netflix zegt dat het de meest bekeken film ooit is geworden – Koreanen genieten op dit moment. Gemaakt en geuit door Koreaans-Amerikanen, ontwikkeld door Sony en uitgebracht door Netflix, is de inspiratie van de film diep Koreaans.

Het is een verhaal over mythische demonenjagers wiens kracht van hun muziek komt – in dit geval is dat een brutale k -pop -meidband genaamd Huntrix. En natuurlijk is de soundtrack waar fans over de hele wereld nu mee zingen voor elke dag geworteld in de grootste export van Zuid-Korea: K-Pop.

Dit alles heeft een razernij in Zuid -Korea aangewakkerd, zoals op zoveel andere plaatsen, een fascinatie voor de Koreaanse cultuur die de filmcentra, en zelfs een klein beetje FOMO – omdat er in tegenstelling tot de VS en Canada de film nog niet in de bioscopen uitbrengen.

“Het zien van alle Sing-Along-clips (online) bij Cinemas … Ik ben jaloers op Amerikanen!” schreef een fan op sociale media. Nog een beloofde: “Ik zal zelfs een vrije dag nemen als KDH naar Cinemas komt” – een grote belofte in de slopende werkcultuur van Zuid -Korea.

Een deel van het fandom wordt gedreven door respect. Veel Koreanen zijn op hun hoede voor onhandige afbeeldingen van hun land op het scherm, vooral gezien hoe populair de cultuur nu is. En om zo’n wereldwijde hit verkeerd te hebben, zou het hebben gestoken.

“Ik heb veel films en drama’s gezien die de Koreaanse cultuur hadden aangeraakt, maar ze waren altijd vol fouten. Ze zouden het verwarren met Chinese of Japanse tradities, acteurs laten zien die ongemakkelijk Koreaans spraken en alles redden tot een ondiepe imitatie”, zegt Lee Yu-Min, een vrouw in haar dertig.

“Maar ik was echt verbaasd over KDH’s weergave van onze cultuur.” Ze wijst naar de openingsscène: “Een huis met rieten dak uit de Joseon-dynastie, gewone mensen in Hanbok (traditionele Koreaanse kleding) met hun verschillende kapsels-de details waren bijna perfect.”

Ze zegt dat ze “nooit had gedacht” dat het harten over de hele wereld zou vangen zoals het is.

Nummers uit de film zijn een van de meest gestreamde op Spotify geworden, terwijl de track Golden Hit nummer één op de Billboard Hot 100.

Het fandom in Zuid -Korea is niet minder. Verrassend genoeg is een van de grootste begunstigden het National Museum of Korea geweest, dat traditionele Koreaanse artefacten draagt ​​die in de film te zien zijn.

Reeds het meest bezochte museum in Azië, het heeft nu wachtrijen die zich buiten uitstrekken voordat de deuren zelfs opengaan. Het registreerde in juli meer dan 740.000 bezoekers, meer dan twee keer zoveel als in dezelfde tijd vorig jaar.

“Ik arriveerde daar om 10.00 uur Sharp, dat is wanneer het museum opent, maar er stonden al ongeveer honderd mensen te wachten”, zegt Lee Da-Geon die hoopte de weekendstoot te vermijden door op een maandag te gaan.

Maar ze verliet nog steeds met lege handen: “Alles wat ik wilde uitverkocht.” Haar verlanglijst omvatte een badge met een tijger en een ekster – de dierenfilms Derpy en Sussie van de film, die zijn geïnspireerd door folkschilderen.

De stijgende verkoop is een boost voor mensen zoals Choi Nyun-Hee, die de ambachtelijke business Heemuse runt. “Mijn inkomsten zijn ongeveer vijfvoudig gestegen”, zegt ze, eraan toevoegend dat haar producten nu worden geëxporteerd naar de VS en Australië.

Ze zegt dat ze K-pop demonjagers ontdekte toen de tijgervormige “norigae”, een traditionele hanger, met parelmoer, “plotseling begon uit te verkopen”.

Choi had eerder gewerkt in een museum, waar ze educatieve programma’s ontwikkelde over Koreaanse artefacten. Na het bekijken van de film dacht ze: “Koreaanse cultuur was goed weergegeven en samenweven in een verhaal”.

Voor anderen is het niet alleen de beelden en symboliek die resoneerde. “Rumi, de heldin, verbergt haar ware zelf uit schaamte en schaamte. Ik heb daarmee betrekking op”, zegt Lee Da-Geon. “In Korea maken mensen zich veel te veel zorgen over wat anderen denken.”

Park Jin-soo, een YouTuber die in de Koreaanse filmindustrie heeft gewerkt, geeft toe dat hij de film aanvankelijk heeft afgewezen als ‘een bizarre animatie op basis van K-pop’, maar toen hij er eindelijk naar keek, ontdekte hij dat hij er enorm van genoot.

“Ik zou persoonlijk graag KDH op het scherm zien, vooral in een tijd waarin de Zuid -Koreaanse cinema dringend behoefte heeft aan blockbuster -films”, zegt hij.

“Op dit moment zijn ze in oorlog om dezelfde taart te delen, maar streaming en bioscopen hebben elk hun eigen doel. Als ze samen trends vormen en als het viraal gaat, zal de taart waar ze uiteindelijk groter worden, niet groter worden? Ik denk dat KDH die rol kan spelen.”

Voor hem is de “Sing -Along” -ervaring – iets dat alleen een bioscoop kan bieden – een manier om van een streaminghit in een kassakantoor blockbuster te veranderen.

Meer dan twee maanden na de release is het momentum van de film niet vertraagd – in feite is het in de bioscopen. In Noord-Amerika hebben speciale ‘Sing-Along’-vertoningen K-pop Demon Hunters Netflix’s eerste nummer één film aan de kassa gemaakt.

Nu schreeuwen Zuid -Koreaanse fans om dezelfde ervaring, waarbij zo velen van hen online en offline zeggen: “Ik wil KDH zingen in een bioscoop !!”

De film zal in september worden getoond op het Busan International Film Festival, dat dit jaar beperkte zang-samenvoegingen heeft aangekondigd, hoewel tickets naar verwachting schaars zullen zijn.

Lee Yu-min, die de film meer dan vijf keer op Netflix heeft bekeken, zegt dat ze vastbesloten is om te gaan als het in de bioscoop aankomt: “Ik zal mijn man zeker meeslepen-hij heeft het nog niet gezien.”

“Ik ben aan het rooten voor KDH -screening in Zuid -Korea,” verklaart online een fan. “Ik weet dat er niets is bevestigd, maar ik begin al alle teksten te onthouden.”

Een ander vraagt: “K-pop Demon Hunters is screening in Noord-Amerika, Canada en het VK … dus waarom niet in het huis van K-pop?”