‘Catane’ draait een grillig, humoristisch verhaal dat zich afspeelt in een Roemeens dorp

In Ioana Mischie‘s filmpje Cataniatweelingmeisjes weven hun lange rode haar samen tot één vlecht en persen zichzelf in één trui, zodat het lijkt alsof ze aan elkaar vast zitten. Waarom zouden ze zoiets doen?

Nou ja, het maakt allemaal deel uit van een grotere ‘samenzwering’. Het lijkt erop dat het Roemeense bergdorp waar ze wonen een list heeft bedacht. Het handjevol inwoners beweert allemaal met een of andere lichamelijke of geestelijke aandoening te leven – hoe beter ze van overheidsvoordelen kunnen genieten.

Terug in Boekarest wordt er een rode vlag gehesen onder overheidsfunctionarissen. “Alle inwoners van het dorp Catane beweerden dat ze een handicap hebben”, meldt een functionaris aan zijn collega’s. Een ander antwoordt: “Wat als het waar is?” Ze gaan op onderzoek uit.

Zo begint een komedie-romantiek die door Cineuropa ‘poëtisch, humoristisch en satirisch’ wordt genoemd. De speelfilm – het regiedebuut van Mischie – werd vertoond als de openingsfilm van de 21^st editie van ZIEfesthet Zuidoost-Europese filmfestival in Los Angeles.

“Veel mensen in Roemenië zeiden dat de film hen aan Wes Anderson deed denken”, zei Mischie tijdens een vraag-en-antwoordsessie na de vertoning. “Voor mij is dat grappig, omdat ik het gevoel heb dat het heel lokaal is en tegelijkertijd heel anders.”

Mischie heeft jarenlang aan de ontwikkeling van het project gewerkt en kwam net zoveel obstakels en hobbels op de weg tegen als de inspecteurs toen ze naar het afgelegen dorp Catane reden.

“Het duurde tien jaar om het geld ervoor bijeen te brengen. Iedereen wees het aanvankelijk af”, legde de filmmaker uit. “We hadden de kans om dit project met een aantal hele grote producenten te doen, maar ze wilden er een drama van maken. Dus dat moest ik ontkennen. Ik dacht: ‘We zullen proberen het te doen zoals we het ons voorstellen.’ Ik ben erg blij dat we moedig zijn gebleven, want het is een prachtig gevoel om de kiemen van een verhaal tot leven te zien komen op de manier waarop je ze voor ogen hebt.”

Ze voegde eraan toe: “Ik heb het gevoel dat we overal veel drama’s hebben. Het is een overdaad aan drama’s. Het is een overdaad aan trauma’s. En ik denk dat we iets moeten vinden om ons te verheffen van het dieptepunt waar we ons in bevinden.”

De procedure heeft een grillig gevoel als de overheidsinspecteurs in Catane aankomen en een merkwaardige groep dorpelingen ontmoeten, onder wie een extreem bijziende man die een hoofddeksel draagt ​​met vergrotende lenzen om hem te helpen zien; een man die een ledemaat verloor en deze verving door de hoef van een dier; een stel dat alleen communiceert door hoofdschokken en getjilp; een vrouw met pijnlijke bubo-achtige gezwellen op haar benen, armen en rug.

“Het is echt een mooi sprookje, een geschenk voor ons allemaal”, aldus de oprichter van SEEfest Vera Mijojlicdie de Q&A met Mischie modereerde.

In een commentaar op de toon van de film zei de regisseur: “Ik kom uit Roemenië, een land van paradoxen. Ik ben opgegroeid op het platteland in een dorp dat heel erg afgelegen was. En van daaruit heb ik veel spiritualiteit verzameld, maar ook veel contrast. We hebben dit woord in het Roemeense dorp: het heet om problemen belachelijk te maken wat betekent dat, hoe hard de realiteit ook voor je is, je er gewoon grapjes over maakt. Met die houding overwinnen we dus op de een of andere manier alles, van echt vreselijk nieuws tot grote, grote rampen. Dus ja, daar zijn wij perfect in.”

Mischie zei thematisch: de film “spreekt aan de ene kant over de kracht van de gemeenschap. Een van mijn dromen was om de reis van de collectieve held te creëren, niet alleen de reis van de individuele held.”

Ze zei dat het een tijdje duurde om haar bergachtige omgeving te vinden, een landelijke maar duizelingwekkende locatie.

“We hebben meer dan een jaar naar dit dorp gezocht. En het probleem was dat veel Roemeense dorpen erg gemoderniseerd raakten. Ze zaten dus vol met plastic en hypermodern spul”, vertelde Mischie aan het publiek in het Fine Arts Theatre in Beverly Hills. “En veel andere dorpen raakten volledig ontvolkt. Ze hadden nul dorpelingen. En uiteindelijk vonden we deze plek midden in het Apuseni-gebergte in Transsylvanië, in de provincie Alba. Alle dorpelingen waren zo hartelijk tegen ons. Ze gaven ons het gevoel dat we deel uitmaakten van deze grote familie… Aan het einde van de shoot wilden we allemaal daarheen verhuizen.”

Mischie zei dat ze speelde met het casten van alle niet-professionele acteurs. “Ik dacht erover om naar een dorp te gaan, een jaar lang workshops te geven met alle dorpsbewoners en het jaar daarop te filmen, maar toen zei het productieteam tegen mij: ‘Nee, dat is niet mogelijk.’ Dus uiteindelijk kreeg ik de kans om samen te werken met een briljante castingdirecteur en ook met een aantal mensen uit het dorp. De acteurs die je op het scherm ziet, zijn gewoon briljante Roemeense acteurs. Ik hoop dat ze meer mogelijkheden krijgen om hun werk te laten zien. Ze zijn enorm veelzijdig en hebben veel bijgedragen.”

Mischie’s script kreeg erkenning bij Berlinale Talents, de Sundance Workshop en andere prestigieuze forums en won het Beste Script bij het Manaki Script Lab in Noord-Macedonië en het Fest Pitching Forum in Portugal. Catania werd genomineerd voor Best Original Score in de categorie Independent Film (Foreign Language) bij de Hollywood Music in Media Awards, als erkenning voor het werk van componist Emiliano Mazzenga.

Tijdens de Q&A besprak Mazzenga zijn samenwerking met Mischie. “Het idee was dat je in eerste instantie alle instrumenten zou gebruiken die je in het dorp kon vinden”, legde hij uit. “De enige uitzondering was met wat wij het ‘spirituele thema’ noemen, waar we al deze prachtige foto’s van de bergen hebben en ik wat Indiase muziek gebruikte en daarna gebruikten we hetzelfde met Magda en Anton, het geliefdenthema, waarvan we vonden dat het goed was omdat het subtiel was, waardoor dit soort magie ontstond. En dat was een van de woorden die Ioana me vertelde, alsof we magie willen.’

Mazzenga zei dat dit gevoel zich moest uitstrekken tot de onderzoekers, die meestal van het dichtgeknoopte type zijn. “We wilden het idee geven, ook al zijn het belastinginspecteurs, dat ze daadwerkelijk naar een avontuur en iets magisch gaan.”

Catania heeft theatraal gespeeld in Roemenië. “We hadden tot nu toe 10.000 toeschouwers met een heel, heel mooie reactie, heel ontroerende reacties zou ik zeggen”, merkte Mischie op. Wat betreft de film die in de bioscoop in de VS wordt uitgebracht?

“Dat is de droom. Als je een distributeur in de Verenigde Staten kent, zouden we de film heel graag naar hem of haar willen sturen”, zei de regisseur. “De film circuleert nu waarschijnlijk nog een jaar lang op de festivals. Vingers kruisen.”

SEEfest gaat door in Los Angeles tot en met woensdag 6 mei.