Cricket helpt Afghaanse vluchtelingen zich thuis te voelen in Hamburg – DW – 10/02/2024

Met behulp van een draagbaar slagnet en een set stevige multiplexplanken, een groep jongeren Afghanen in Hamburg verander de grindweg rond een schoolvoetbalveld in een bruikbare speelplaats krekel. Het is nauwelijks Lords, maar het zal wel lukken.
Als bewoners van een plaatselijk opvangcentrum voor vluchtelingen hebben deze cricketliefhebbers beperkte middelen om hun passie na te streven. Ook al wisten hun maatschappelijk werkers niet wat cricket was, zonder hun hulp zouden Noor Ahmad Wahidi en zijn vrienden geen enkele kans hebben gehad.
Wahidi is aanvoerder van de Neuland Lions, het nieuwste cricketteam van Hamburg. Het bestaat uit Afghaanse inwoners van het vluchtelingencentrum Neuland. In zijn kastanjebruine poloshirt, geborduurd met het logo van de plaatselijke cricketvereniging, ziet hij er zeker goed uit.
Op de dag van het bezoek van DW vieren Noor en zijn broer Nazir een jubileum. “Het is precies een jaar geleden dat we in Duitsland aankwamen”, glundert Noor, blij om de sport te beoefenen waar hij van houdt.
Het Taliban-bewind veranderde alles
In Afghanistan is cricket koning. Het is de favoriete sport van het land en de sport waarin het internationaal het meest uitblinkt Taliban in 2021 overgenomen, vrouwen zijn uitgesloten van deelname aan sport.
Voor Noor en Nazir, die gedwongen werden hun land te verlaten nadat de Taliban de macht hadden overgenomen, was de… nationale herencricketteam blijft een bron van trots. Maar de broers hebben de hoop niet opgegeven vrouwelijke landgenoten.
“Ik kijk naar alle wedstrijden van mijn land. Ik steun ze graag”, zegt Noor. ‘Afghanistan is het enige land dat volledig lid is van de Internationale Cricketraadmaar heeft geen damesteam.”
“Ik zou het geweldig vinden als wij deze grote stap zouden zetten”, voegt hij eraan toe.
Krekelteelt in Duitsland
In heel Duitsland is cricket een niche-activiteit, maar er is de laatste jaren sprake van enige groeigrotendeels gedreven door immigranten uit plaatsen als Pakistan, Indië en Afghanistan.
“Zij hebben de grootste rol te spelen”, zegt Siegfried Franz, voorzitter van Cricket Hamburg. “Het is fantastisch dat ze hier zijn en onze sport, hun sport, met zich meebrengen.”
‘Siggi’, zoals hij bekend staat bij lokale spelers, is een van de weinige Duitsers van zijn generatie voor wie deze sport veel betekent. Hij kwam er voor het eerst mee in aanraking als jonge man, nadat hij enkele lokale studenten had ontmoet tijdens zijn verblijf in een jeugdherberg in Liverpool.
Toen maatschappelijk werkers van het opvangcentrum voor vluchtelingen in Neuland eerder in 2024 contact met hem opnamen, aarzelde Franz niet om te helpen. Aanvankelijk leende hij wat reserve plastic stronken en knuppels, gevolgd door een grotere donatie, gefinancierd door een inzameling onder collega’s van Cricket Hamburg.
“Ik weet hoe het voelt om nieuw te zijn in een vreemde plaats, en zo voelen deze jongens zich”, zegt Franz. “Het is geweldig dat cricket hen een thuis geeft.”
Op voorstel van Franz werden de Neuland Lions opgenomen in de Harburger Turnbund, een sportclub in het district die hen in staat stelde te concurreren in binnenlandse competities en naast bestaande ploegen te trainen. Ze hebben hun eerste wedstrijden al gespeeld en hebben de aandacht getrokken van de lokale pers.
“Dit is integratie”, zegt Franz. “Indiërs leiden Afghanen op, allemaal opgezet door Duitsers.”
Lessen uit Duitsland
De sport heeft de Neuland Lions een uitlaatklep gegeven in het leven buiten de grenzen van hun accommodatiecentrum. Het heeft hen ook de kans gegeven om enkele lessen te leren over de heersende gewoonten in hun adoptieland.
“Soms storen onze balgeluiden de buren, en ze schreeuwen tegen ons en zeggen dat we moeten stoppen, anders bellen ze de politie”, lacht Nazir.
“Duitsland Het is een vreemd land als het om sport gaat”, blikt Franz terug. “Iedereen wil altijd graag tv kijken, maar wordt boos als er iets voor de deur gebeurt.”
De heiligheid van de zondagsstilte is niet het enige kenmerk van het lokale leven waaraan de cricketspelers gewend zijn geraakt. Voor degenen die oren hebben om het te horen, is er een taalkundige indicatie, en dat is het enige bewijs dat Franz nodig heeft dat de Afghanen goed op weg zijn naar integratie.
Dankzij hun enthousiaste omarming van het lokale Noord-Duitse dialect lijken de Neuland Lions al ereburgers van Hamburg te zijn.
“Je komt ‘s avonds aan op de training en alle jongens zeggen: ‘Moin!'”, zegt Franz. “Dat is alles wat ik nodig heb voor het werk dat ik doe.”
Bewerkt door: Jonathan Harding



