Geïnspireerd en emotioneel: waarom een dronken Ray Winstone precies was wat de Star Wars-prequels nodig hadden | Ray Winstone
THij Star Wars prequels waren niet bijzonder plezierig om doorheen te zitten. Alle matinee-avonturenserie-actie van de eerste drie films was verdwenen en vervangen door lange scènes over ondoordringbare galactische belastingsystemen, gespeeld door personages die puur leken te zijn ontworpen vanwege hun potentieel om speelgoed te verkopen.
De prequels waren zelfs zo slecht dat er realistisch gezien maar één ding mogelijk was om ze te verbeteren. Natuurlijk heb ik het over de aanblik van Ray Winstone die in een dom kostuum door de set scheurt, dronken van zijn gezicht. Pas nu begrijpen we hoe dichtbij dit kwam.
Praten met Far Out Onlangs onthulde Winstone dat hij auditie deed voor de rol van Ruwee Naberrie, de vader van Padmé Amidala, in Star Wars: Episode II – Aanval van de klonen. En dat zou hij ook hebben gekregen, afgezien van het feit dat hij door slijtage iets slechter bleek te zijn. Of, zoals Winstone het zegt: hij was “pissig” en de dingen “gingen niet goed”.
Toen Winstone het verhaal vertelde, ging hij naar de auditie nadat hij de hele nacht aan het drinken was geweest, en besefte hij onmiddellijk dat hij “de verkeerde rol had gespeeld”. Tot overmaat van ramp beweert Winstone dat George Lucas geeuwde tijdens de auditie, wat Winstone ertoe aanzette te verklaren: “Waarom slapen we niet allebei een kwartier en dan ga ik op pad?”
Uiteindelijk ging de rol naar de legendarische Australische acteur Graeme Blundell, wiens scènes uiteindelijk toch werden verwijderd. Maar zou dit het geval zijn geweest als Lucas dapper genoeg was geweest om het juiste te doen en Naberrie had hertekend als een schorre, roodogige, onduidelijke cockney? Uiteraard niet.
Je moet niet vergeten dat we het hier over de Winstone van begin jaren 00 hebben. Tegenwoordig is hij vooral bekend vanwege het slaapwandelen door tv-commercials voor goksites en het leveren van legendarisch onbeholpen Russische accenten in vergeetbare Marvel-films. Maar de Winstone van een kwart eeuw geleden was inderdaad een angstaanjagende aanwezigheid. Dit was de Winstone die in 2000 Sexy Beast had gemaakt, en Nil By Mouth drie jaar daarvoor.
Stel je voor wat die Winstone had kunnen doen met Star Wars. In plaats van een bijpersonage te zijn dat zo vergeetbaar is dat mensen het niet eens merkten toen hij even opdook in Episode III, had Naberrie uiteindelijk de onbetwiste koning van de Melkweg kunnen worden. Hij had zonder top door de ruimte kunnen slenteren, verbrand door de zon en blaren door overmatige blootstelling aan de gele zon van Naboo. Hij zou Anakin Skywalker vrijwel zeker het C-woord hebben genoemd.
En gezien Disney’s huidige obsessie om elk denkbaar Star Wars-personage een eigen spin-off-serie te geven, zou Winstone’s Naberrie duidelijk een leven hebben genoten dat veel verder reikte dan de prequels. De kans is groot dat als de auditie zijn zin had gekregen, we nu midden in een hele franchise in Mandaloriaanse stijl zouden zitten over een 70-jarige Naberrie die door de wildernis van de melkweg zwierf, stinkend naar whisky en chips, en een hoop stormtroopers een kopstoot gaf. Zijn serie zou Ruwee Naberrie: Have It You Fanny heten en het zou de beste televisieshow ooit gemaakt zijn.
Maar het mocht niet zo zijn. Het verhaal heeft tenminste een enigszins happy end. Ondanks dat hij de kans miste om van een klein Star Wars-personage een agressief dribbelende dronkaard te maken, kreeg Winstone uiteindelijk toch de kans om met Lucas samen te werken, in de rol van George McHale in de film waarin Indiana Jones een nucleaire explosie overleeft door zich in een koelkast te verstoppen.
Winstone zegt dat zijn casting in die film mogelijk te maken heeft met het feit dat Lucas zich zijn dronken Star Wars-auditie “niet herinnerde”. Maar misschien deed hij dat wel. Misschien was dit zijn poging om een historische fout recht te zetten. En als dat het geval is, dan is het nog steeds niet te laat om ernaar te handelen.
Want als Lucas ergens om bekend staat, dan is het wel dat hij aan zijn films sleutelt lang nadat ze zijn uitgebracht. Wie zal zeggen dat hij op dit moment niet in een montageruimte in Nicasio zit, waar hij nauwgezet CGI-beelden van een dronken Winstone in de achtergrond van elk shot van de Star Wars-films plaatst? Winstone struikelt over de Death Star. Winstone moet zichzelf overgeven terwijl hij een lus in een X-Wing maakt. Winstone probeert de achterkant van R2-D2’s hoofd te bulten. Dit is de versie van Star Wars die de wereld verdient, en die kan niet snel genoeg komen.
