Vijf jaar geleden werkte de in Hong Kong geboren ontwerper Robert Wun vanuit zijn keuken – nu kleedt hij enkele van ‘s werelds bekendste entertainers.
In korte tijd is de 34-jarige van onbekende uitgegroeid tot een van de meest gewilde modenamen, waarbij hij voor iedereen heeft ontworpen: van Lady Gaga tot rapper Cardi B, die woensdag op de eerste rij zat tijdens zijn laatste show in Parijs.
“Ik heb soms een paar dagen vrij”, vertelde hij glimlachend aan AFP, terwijl hij toegaf dat hij “mentaal en fysiek behoorlijk uitgeput was omdat ik al twee en een half jaar geen pauze heb gehad.”
“Het is iets wat ik altijd al wilde, dus daarom klaag ik er zelden over.”
Wun werkte opnieuw samen met zijn team en modellen voorafgaand aan de presentatie van zijn nieuwste collectie en leek ontspannen en goedgehumeurd, een man die op zijn gemak was met het succes dat niet vanzelfsprekend was voor iemand met zijn achtergrond.
Zijn moeder werkte in de verzekeringen en zijn vader in de elektriciteitsbekabeling, terwijl de conservatieve jongensschool in Hong Kong waar hij naar toe ging een vijandige plek was voor creatieve tieners zoals hij.
“Dat is waar mijn koppigheid om de hoek kwam kijken, omdat ik veel gepest werd. Het lukte me nog steeds vast te houden aan wat ik echt wilde doen, of hoe ik dingen wilde doen, of hoe ik mezelf wilde uiten”, legde hij uit.
Hij vond zijn roeping – en andere geestverwanten – door te studeren aan het London College of Fashion, waarna hij van de Britse hoofdstad zijn permanente thuis maakte.
Hij woont nu in Hackney in Oost-Londen, waar hij in zijn twaalfkoppige studio in Dalston twee of drie op maat gemaakte outfits per maand produceert voor rode loper-evenementen, gala’s of bruiloften.
Wun was mogelijk de drukste couturier op het Met Gala van dit jaar in New York en kleedde acht mensen, waaronder K-popster Lisa, coutureverzamelaar Jordan Roth en de Japanse tennisser Naomi Osaka.
Op de vraag van AFP wat ze bewonderde aan Wun, zei Cardi B “alles”.
“De creativiteit, de kleuren… Het is echt de kwaliteit”, voegde de New Yorker eraan toe, die een van de eerste gebruikers van Wun’s ontwerpen was na zijn breakout-collectie in 2021.
De ‘I Like It’-zangeres zat naast de Chinese superster Fan Bingbing en onderstreepte hoe Wun’s populariteit zich uitstrekt over Oost en West.
– Horrorinvloeden –
Gefascineerd door de natuurlijke wereld en sterk beïnvloed door film, produceert de Brits-Chinese ontwerper werk dat algemeen wordt omschreven als gedurfd, futuristisch en sculpturaal.
Het kan vaak ook donker en claustrofobisch aanvoelen, met invloeden uit horrorfilms, waardoor sommigen hem zien als de duizendjarige vertolker van de met angst gevulde jaren 2020 in de modewereld.
Nadat hij vijf jaar geleden de aandacht trok van Vogue en andere mode-influencers, maakte hij in 2023 zijn haute couture-debuut in Parijs als gast.
Onverschrokken door de eerste ontwerper uit Hong Kong te worden die zich op het elitepodium van de modewereld begaf, stuurde hij modellen uit in outfits met vlekken en duidelijke gebreken.
Voor herfst-winter 2025 voegde hij wat leek op met bloed besmeurde handafdrukken toe, terwijl hij ook graag onstoffelijke handen of ledematen verwerkt.
Wat je niet zult vinden is een voor de hand liggende Chinese esthetiek.
“Het is iets moois om naar je cultuur te kunnen verwijzen en deze in je werk te kunnen verwerken. Er zijn zoveel makers die daar geweldig werk in leveren”, legt Wun uit.
Hij streeft naar iets dat universeler en grensverleggend is, of zoals hij het zelf zegt: ‘de kracht om soms op de achtergrond te gaan zitten en je werk voor zichzelf te laten spreken, en niet jezelf in het middelpunt (van de aandacht) te stellen.
Zijn nieuwste herfst-wintercollectie heette “Childsplay” en was geïnspireerd op de sprookjes en de Japanse animator Hayao Miyazaki, wiens films geliefd zijn bij zowel kinderen als volwassenen.
“Het was nooit echt mijn bedoeling om iets te doen dat mensen misschien als heel serieus beschouwen, of als een reflectie op de tijd waarin de dingen moeilijk en donker zijn”, zei hij.
“Ik heb de kindertijd echt als anker gebruikt… Ik gebruik niet de lens van een kind om deze collectie te maken. Het is meer vanuit het punt van een volwassene die de kindertijd heeft verloren, en wat moeten we nu doen, terugkijkend.”
