Het annuleren van het landbouwseizoen brengt de voedselzekerheid in gevaar. Boeren worden geconfronteerd met een langzame dood als gevolg van waterschaarste

 Najaf / Abdullah Ali Al-Aridi

Het huidige landbouwseizoen in het gouvernement Najaf is getuige van een ongekende chaos als gevolg van waterschaarste, die heeft geleid tot het opdrogen van veel rivieren en het uitstellen of annuleren van zomer- en winterlandbouwplannen, in een tijd waarin boeren te maken krijgen met zware economische en sociale gevolgen, te midden van een directe bedreiging voor de Iraakse voedselzekerheid, die gedeeltelijk afhankelijk is van lokale tarwe als primaire bron.
Mohsen Abdel Amir, hoofd van de landbouwverenigingen in Najaf, legde aan Al Mada uit dat “het landbouwplan nog niet gelanceerd is, wat de vernietiging van de landbouwsector en de marginalisering van het boerensegment heeft veroorzaakt en de regering heeft beroofd van haar rol in het ondersteunen van de landbouw.” Hij voegde eraan toe: “De regering staat totaal ver af van de waterkwestie, en de ministeries van Landbouw en Watervoorraden hebben hun echte rol niet gespeeld, ondanks de aanwezigheid van enkele externe contacten.”
De directeur van de watervoorraden in Najaf, Shaker Al-Atwi, van zijn kant, onthulde aan Al-Mada dat “het winterseizoen nog niet is goedgekeurd en dat er geen ander landbouwplan is dan drie en een half miljoen dunams dat afhankelijk is van grondwater”, waarin werd opgeroepen tot naleving van de instructies met betrekking tot irrigatie.
Wat betreft de adjunct-administratief directeur van Najaf Agriculture, Hakim Al-Khazraji, bevestigde hij tegenover Al-Mada dat “het directoraat nog geen gezamenlijke verklaring heeft ontvangen van de watervoorraden om landbouwgebieden te bepalen, en wacht op opheldering van de gemengde commissie over het winterplan.”
Boer Hassan Al-Fatlawi uit de stad Al-Mishkhab vertelde Al-Mada: “Mijn dagelijkse levensonderhoud bestaat uit wat ik op mijn land verbouw, en het zomerseizoen eindigde met het landbouwverbod, en nu kunnen we geen wintertarwe verbouwen vanwege waterschaarste.” Dit is het slechtste jaar voor een Iraakse boer. Ik kan geen briefpapier voor mijn kinderen kopen, en veel van mijn buren hebben het dorp verlaten op zoek naar ander werk.” Econoom Jalil Al-Lami wijst Al-Mada erop dat “er sterke aanwijzingen zijn dat de winterlandbouw, vooral de tarweoogst, in sommige gebieden aanzienlijk zal worden verminderd of zelfs zal worden geannuleerd vanwege de schaarste aan watervoorraden, wat de lokale zelfvoorziening zal aantasten en de afhankelijkheid van import zal vergroten.”
Al-Lami legt uit dat “het annuleren of beperken van de winterlandbouw zal leiden tot een afname van het lokale aanbod van tarwe en meel, waardoor de prijzen zullen stijgen en de druk op het publieke aanbod en de overheidssteun zal toenemen, naast de negatieve impact op de betalingsbalans in het geval van een grotere afhankelijkheid van import.”
Hij voegt eraan toe: “De daling van de lokale productie vermindert de strategische reserves en vergroot de kwetsbaarheid van de voedselzekerheid, vooral omdat tarwe een belangrijk onderdeel is van de Iraakse voedselmand, wat druk uitoefent op kwetsbare groepen en de kans op voedselarmoede vergroot.” Al-Lami is van mening dat “inkomensverlies, erosie van landbouwkapitaal, hoge kosten voor het hervatten van de landbouw, zwakke landbouwervaring en een sterke afhankelijkheid van ondergrondse irrigatie allemaal serieuze uitdagingen voor boeren vormen als de regering de landbouw meerdere opeenvolgende seizoenen blijft verminderen of stopzetten.”
Econoom Jalil Al-Lami stelt Al-Mada een reeks maatregelen voor om de gevolgen van de crisis te verzachten, met name “het investeren in moderne irrigatietechnieken, het ondersteunen van de landbouw in gebieden waar water beschikbaar is, het aanmoedigen van de teelt van droogtebestendige gewassen, het opbouwen van een lokale strategische graanvoorraad en het diversifiëren van tarweleveranciers om de prijzen te stabiliseren en de afhankelijkheid van importen te verminderen.”
De boeren beweren dat het grootste probleem ligt in het beschermen van het landbouwseizoen en het garanderen van de continuïteit ervan, aangezien het een fundamentele pijler is van de voedselzekerheid. Ze waarschuwen dat het aanhoudende verbod op de landbouw hun levensonderhoud rechtstreeks bedreigt en het vermogen van Irak om de komende jaren voedselstabiliteit te bereiken in gevaar brengt.