Terwijl Paris Saint-Germain de schroeven van Arsenal twee uur lang vastdraaide, kwamen de trommels in de menigte achter het doel overeen met hun meedogenloze intensiteit. Het was genoeg om PSG na strafschoppen voorbij Arsenal met 4-3 te duwen, nadat de Champions League-finale in Boedapest zaterdag na verlenging op 1-1 eindigde.
Spelers, publiek en coach: PSG is een verenigde club.
“Vandaag kunnen we zeggen dat we de beste van Europa zijn. We vinden het leuk om met deze groep te spelen. We zijn allemaal bescheiden, en dat zorgt ervoor dat je meer wilt geven. Maar we willen het gewoon vieren met de inwoners van Parijs”, aldus Vitinha, de Portugese middenvelder van PSG die werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd.
Arsenal’s eigen collectief zal de Parijzenaars in Qatar naar strafschoppen slepen, maar de Engelse kant zullen hun zoektocht voor een primeur voortzetten Champions League naar volgend seizoen. PSG is echter pas de tweede club, na Real Madrid, die de Champions League behoudt sinds de naamswijziging in 1992.
Ondanks alles wat de ploeg van Luis Enrique bezit: subliem aanvalstalent, slimme, fysieke verdedigers en behendige, creatieve middenvelders, is het misschien wel de grootste prestatie van de Spaanse coach dat dit een team is in de ware zin van het woord.
“Als de sterren ten dienste staan van de ploeg, is er voorbereiding en kunnen we voetballen. Dat is onze essentie”, zo vatte Enrique het eerder in de campagne samen. En hoewel wereldspeler van het jaar, Ousmane Dembéléscoorde daarna de gelijkmaker in de 65e minuut vanaf de strafschopstip Kai Havertz’ opener spelen hij en de andere sterren voor PSG en niet voor zichzelf.
“We volgen hem; we vertrouwen hem”, zei de Marokkaanse vleugelverdediger Achraf Hakimi over Enrique. “Vanaf de eerste dag heeft hij ons laten zien dat het team belangrijker is dan welke individuele speler dan ook. We zijn niet alleen een team, we zijn een familie.”
Enrique plukt de vruchten van het benadrukken van het collectief
Dat was niet altijd het geval bij de Franse kampioenen, die eigendom zijn van de staat Qatar. Hun beroemde voormalige aanvaller, bestaande uit Lionel Messi, Neymar en Kylian Mbappé, verblindde momenten, maar sloeg vaak hun verdedigende taken over.
In tegenstelling tot PSG’s 5-0 nederlaag tegen Inter in de finale van vorig seizoen De wedstrijd van zaterdagin Boedapest was een gespannen wedstrijd van contrasterende stijlen. PSG domineerde de bal. Ze voltooiden 837 passen, tegen 199 van Arsenal.
“Ze zijn heel moeilijk om tegen te spelen”, zei Arsenal-coach Mikel Arteta. “Daarom zijn ze twee keer op rij kampioen. En de individuele kwaliteit die ze hebben, de houding van hun coach. Ze zijn een topteam.”
Maar Arsenal vond het heerlijk om hen de ruimte te ontzeggen om dat balbezit te laten tellen en zocht naar kansen tijdens de rust of uit spelhervattingen.
Havertz vindt vorm maar is gefrustreerd
Het was van eerstgenoemde dat ze in de zesde minuut op voorsprong kwamen. De enige Duitse speler van de finale, Havertz, racete door naar een blok van teamgenoot Leandro Trossard. Hij had een half veld om in te rennen en een doelman om te verslaan. Maar de hoek was krap. De bal bleef even onder zijn voeten hangen. Hij is niet de snelste. Maar Havertz koos ervoor om niet voor de veilige optie te kiezen en steun te zoeken. In plaats daarvan haalde hij een felle rit langs een statische Matvei Safonov.
Toen hij eenmaal dubbelgevouwen was ontsnapt uit de bende spelers die op hem klauterden, hield hij zijn hand tegen zijn oor om degenen te horen die vanuit Londen aan de andere kant van de Puskas Arena in Boedapest waren gereisd. In werkelijkheid had hij geen hulp nodig, zo luid was het lawaai.
Havertz heeft die steun de laatste tijd echter nodig gehad. Begin 2026 moest de 26-jarige dit seizoen nog geen wedstrijd spelen, na de laatste in een reeks ernstige blessures die zijn vooruitgang hebben belemmerd. Hij kreeg ook kritiek te verduren omdat hij niet altijd klinisch was, maar met zijn enige kans op zaterdag was hij dat wel. Hoewel Arsenal die vroege voorsprong niet kon vasthouden, gaat de aanvaller door WK-plicht met zijn persoonlijk vertrouwen opnieuw hoog.
“Iedereen vertelde me vanaf januari dat er zoveel te spelen is. Dat is waar mijn momentum ook is verschoven en ik ben gewoon blij dat ik hier nu weer ben”, zei hij tegen de club. Voogd voorafgaand aan de wedstrijd van zaterdag. “Ik probeer de ploeg elke dag te helpen. Dat heb ik ook geprobeerd toen ik geblesseerd was, gewoon om ze van het veld af te helpen. Dat is altijd belangrijk.”
Gabriel de herfstman terwijl de zoektocht van Arsenal doorgaat
Die teamethiek is voor Arteta net zo belangrijk als voor zijn landgenoot Enrique. Het is een van de redenen waarom Havertz werd uitgekozen om te beginnen met het aantrekken van Viktor Gyokeres voor veel geld. Havertz betaalde hem terug met een optreden vol verbindingsspel, fysieke aanwezigheid en druk waar Arteta en Arsenal-fans om vragen.
Het was echter niet genoeg en zijn avond eindigde, net als zoveel anderen in het rood, in tranen. De inspanningen van Arsenal vanaf de bal begonnen tegen het einde van de normale speeltijd zichtbaar te worden. Zowel Bradley Barcola als Khvicha Kvaratskhelia schoten naast vanuit een vergelijkbare positie als waar Havertz het net vond.
Maar de Londenaren vormden weliswaar weinig bedreiging, maar hielden koppig vast aan het afdwingen van extra tijd. En dan boetes. Maar verder gingen ze niet, nadat verdediger Gabriel de beslissende trap hoog in de PSG-fans stuurde.
Gabriel was cruciaal geweest voor de veerkracht die PSG in open spel tegenwerkte. Zijn pijnlijke val op het gras zou een bepalend beeld kunnen zijn van de finale van 2026. Maar voor Enrique wordt dit spel, en eigenlijk elk spel, gewonnen door een team van individuen. Opnieuw heeft hij de beste van Europa.
Bewerkt door: Sean Sinico
