Hij zag zijn vader verdwijnen in de kamer van zijn zus: ‘Had ik het moeten vragen?’

‘Waar sta je zoal bij stil?’, vraag ik.

‘Er zijn veel mooie dingen gebeurd in mijn leven, laat ik daarmee beginnen. Dingen om dankbaar voor te zijn. Ik heb een lieve vrouw, ben vader en opa geworden, heb altijd met plezier gewerkt en ernstige ziekten zijn ons bespaard gebleven.’ Hij kijkt voor zich uit en knikt. ‘Ik heb mooie reizen gemaakt en veel van de wereld kunnen zien.’

‘Veel om dankbaar voor te zijn inderdaad’, zeg ik, ‘maar daarom ben je hier niet gekomen.’ Het is even stil.