Is de arbeidsmarkt aan het kantelen? Het banenrapport van donderdag zal enkele belangrijke aanwijzingen bieden

Het grootste deel van de afgelopen achttien maanden is de arbeidsmarkt grotendeels bevroren gebleven.

Ongebreideld onzekerheideen blijvende kater uit het pandemie-tijdperk overhurende opkomst van AIen een cocktail van andere economische zorgen – aanhoudend hoge inflatieverhoogd rentetarieven en een krimpende beroepsbevolking – onderdrukte de uitbreidingsplannen van bedrijven en zette de aanwerving in de ijskast.

Maar de afgelopen maanden zag het er zo uit er is een dooi aan de gang.

De werkgelegenheidsgroei in de VS heeft de verwachtingen overtroffen, met een gemiddelde van 188.000 banen per maand sinds maart.

Het is een grimmige ommekeer van vorig jaartoen de maandelijkse winsten gemiddeld minder dan 10.000 banen bedroegen (of grofweg een twintigste van wat we nu zien); en het komt des te indrukwekkender over gezien de achtergrond van een vluchtige oorlog in het Midden-Oosten en een enorme olieschok opgewarmde inflatie.

Het lijkt erop dat de arbeidsmarkt zich heeft gestabiliseerd, en het banenrapport van juni – die naar verwachting op donderdag wordt vrijgegeven, een dag eerder, vanwege de feestdag van 4 juli – zou een aantal belangrijke aanwijzingen kunnen geven over de mate waarin de economie daadwerkelijk weer opwarmt – en niet alleen door het creëren van banen, maar ook door het creëren van betere banen.

Hier zijn een paar statistieken waarop u kunt letten wanneer de nieuwste gegevens beschikbaar zijn:

Zal de banengroei sterk blijven en zal de werkloosheid dalen?

Het lijkt bijna banaal om voorop te lopen met: “Hé, kijk eens naar de totale loongroei en het werkloosheidspercentage” als graadmeter voor de gezondheid van de arbeidsmarkt. Maar deze statistieken zijn niet voor niets de headliners. Ze bieden een mooie, snelle momentopname van de economische omstandigheden.

In mei voegde de economie naar schatting 172.000 banen toe, terwijl het werkloosheidspercentage voor de derde maand op rij stabiel bleef op 4,3%.

Volgens de consensusschattingen van FactSet komt de banengroei in juni uit op 100.000 en verlengt het werkloosheidspercentage zijn record van 4,3% met nog een maand. De individuele schattingen van economen lopen echter sterk uiteen: sommigen verwachten een banengroei van bijna 200.000, terwijl anderen een lauw totaal van 35.000 of minder voorspellen.

Joe Brusuelas, senior econoom van RSM US, bevindt zich in het eerste kamp. Hij verwacht dat er 180.000 banen bijkomen en dat het werkloosheidspercentage zal dalen tot 4,2% – wat waarschijnlijk wijst op een verbetering van de economische gezondheid.

Drie factoren zijn van invloed op die vooruitzichten: ten eerste een stijging van de aanwervingen bij goederenproducerende en bouwbedrijven die verband houden met de uitbouw van AI-datacenters en kapitaaluitgaven; ten tweede: aanhoudende groei van de banen in de gezondheidszorg naarmate de Amerikaanse bevolking ouder wordt; en ten derde een grotendeels door het WK aangedreven verhoging van de werkgelegenheid op het gebied van transport, vrijetijdsbesteding en horeca.

Zelfs als er een WK-boost (dat zou in juli of augustus afnemen), zei Brusuelas dat hij gelooft dat de arbeidsmarkt in de richting van een versnelling is gekeerd.

“Alles boven de 50 (duizend banen toegevoegd) ben ik erg blij mee”, vertelde hij in een interview aan CNN.

De loonstijgingen van werknemers zijn vertraagd als gevolg van de pandemische piek in het aannemen van personeel en bedragen momenteel 3,4% op jaarbasis, ongeveer wat we in de zomer van 2019 zagen.

Het probleem is nu dat de prijzen ruim twee keer zo snel stijgen als toen, en dat de inflatie (op 4,2%) overtreft ruimschoots de loongroei.

“De loongroei verandert niet snel, maar als we een sterke werkgelegenheidsgroei blijven zien, zou het tempo van de loongroei enigszins moeten stijgen”, zegt Dean Baker, econoom en medeoprichter van het Center for Economic and Policy Research.

De verwachting is dat de loonstijgingen in juni niet verder achterop zullen raken. FactSet-schattingen laten een stijging naar 3,5% zien, terwijl uit afzonderlijke gegevens die woensdag door salarisgigant ADP zijn vrijgegeven, blijkt dat de gemiddelde loonstijging voor ‘baanblijvers’ op 4,4% bleef, terwijl baanwisselaars versnelden van 6,5% in mei naar 6,6%.

“Alles bij elkaar genomen is dit een goed teken van stabiliteit”, zei Nela Richardson, hoofdeconoom van ADP, woensdag tegen verslaggevers.

De gezondheidszorgsector is de arbeidsmarkt stevigdie het grootste deel van de werkgelegenheidsgroei aandrijven, en daarbij de enorme kracht van veranderende demografische ontwikkelingen benadrukken.

De afgelopen maanden zijn ook andere sectoren begonnen zich te herstellen: in mei, net als in april en maart, voegden meer sectoren banen toe dan dat er banen verloren gingen.

“Als (juni) een slecht rapport is, dan zou je een terugkeer verwachten naar waar de stijging van het aantal aanwervingen bijna uitsluitend werd veroorzaakt door de gezondheidszorg en vlak tot negatief elders”, aldus Brusuelas. “Dat zou erop kunnen wijzen dat we zojuist een tijdelijke luchtspiegeling van drie maanden hebben gezien bij het aannemen van personeel.”

ADP’s Werkgelegenheidsrapport van juni De cijfers die woensdag werden vrijgegeven lieten een vertraging zien van de werkgelegenheidsgroei bij Amerikaanse bedrijven uit de particuliere sector, van 122.000 de maand daarvoor naar 98.000. Het toonde ook een terugkeer naar de overconcentratie in de gezondheidszorg ten opzichte van de bredere aanwervingen in mei.

Richardson van ADP zei dat ze “erg enthousiast was over het rapport van mei, omdat we bijdragen kregen van bijna elke sector.”

Het leek alsof dit ‘low-hire, low-fire’-arbeidsmarkt werd eindelijk dynamischer, voegde ze eraan toe.

“Dat hebben we niet gekregen (in juni), maar wat we wel kregen was veel stabiliteit”, zei ze. “En misschien moeten we, gezien alles – alle zijwind, en AI-effecten, en demografische effecten, en mondiale effecten die van invloed kunnen zijn op de zaken – enige stabiliteit nemen aan het einde van de eerste helft van het jaar.”

De werkgelegenheidsgroei van vorig jaar behoorde tot de zwakste ooit, en twee demografische groepen werden het zwaarst getroffen: Zwarte Amerikanen en jongere Amerikanen, merkte Heather Long op, hoofdeconoom bij de Navy Federal Credit Union.

Het werkloosheidspercentage van werknemers tussen 16 en 24 jaar is in mei verbeterd (9,4%) ten opzichte van afgelopen zomer (schommelde tussen 10% en 10,6%). De werkloosheid onder zwarte werknemers daalde van 7,3% naar 6,6%.

De demografische gegevens in het banenrapport zijn notoir schokkerig en volatiel; Als deze trends echter aanhouden, kan dit een indicator zijn voor verbetering op de arbeidsmarkt.

“Historisch gezien waren deze groepen kanaries in de kolenmijn voor de arbeidsmarkt: ze werden vaak als eerste ontslagen en als laatste aangenomen,” zei ze. “Daar zijn veel redenen voor, waaronder historische discriminatie, maar ik denk dat als je echt probeert in te schatten hoe gezond de arbeidsmarkt is, als je de zwarte werkloosheid ziet dalen, je weet dat de verbetering reëel is.”

Vinden meer mensen een baan – en ook de banen die ze willen?

Uit het banenrapport van mei bleek dat het aantal werknemers dat om economische redenen in deeltijd werkte, met bijna 140.000 daalde. Bovendien was er een daling van het aantal werknemers dat vijf weken of korter werkloos was.

Het traject van beide wijst op een snellere opname van werkzoekenden naarmate er meer banen vrijkomenDat merkte ZipRecruiter-econoom Nicole Bachaud destijds op.

Het enige punt van zorg, zegt ze, is dat de langdurige werkloosheid (27 weken of langer) met 155.000 is gestegen.

“Wat suggereert dat werkgevers onevenredig veel putten uit het frissere deel van de talentenpool”, schreef ze destijds. “Werknemers die al maanden aan het zoeken zijn, worden nog steeds geconfronteerd met sterkere tegenwind en een uitdagender zoektocht naar een baan dan de krantenkoppen suggereren.”

Het Bureau of Labor Statistics zal donderdag om 8.30 uur ET het banenrapport voor juni publiceren.